چاپ شوی
کتاب

د بابل د طرف نه يو تحفه

د بابل د استازو په ستاینه غولېدلی حزقیاه هغوی ته هر هغه څه ښیي چې لري یې. یسعیاه زموږ د پلار کلام راوړي چې دا ټول، او د هغه زامن، به په بابل کې پای ومومي. حزقیاه دا کلام ښه بولي — ځکه چې زیان یې د ده له ژوند وروسته راځي. دا ځواب پرته له تبصرې پاتې کیږي.

څپرکی 39.

په هغه وخت کښې د بابل بادشاه مرودک بلدان چې د بلدان زوئ وو، کله چې يې واورېدل چې حِزقياه ناجوړه وو او بيا جوړ شوے وو، نو هغۀ ته يې خطونه او يو تحفه ولېږل. حِزقياه هغوئ په خوشحالۍ سره قبول کړل او خپل د خزانې کور يې ورته وښودو — سپين زر، سره زر، خوشبوئى، ښۀ تېل او خپل ټول وسلې خانه، چې په خپلو ذخيرو کښې يې وُو. په خپل کور او خپلې بادشاهۍ کښې داسې هيڅ شے نۀ وو چې حِزقياه هغوئ ته نۀ وى ښودلے. بيا يسعياه نبى حِزقياه بادشاه ته راغلو او پوښتنه يې وکړه، ”دې خلقو څۀ ووئيل، او دوئ له کومه راغلى وُو؟“ حِزقياه ووئيل، ”د يو لرې مُلک نه، د بابل نه راغلى وُو.“

هغۀ پوښتنه وکړه، ”دوئ ستا په کور کښې څۀ وليدل؟“ حِزقياه جواب ورکړو، ”دوئ زما په کور کښې هر څۀ وليدل. زما په ذخيرو کښې داسې هيڅ شے نۀ وو چې ما دوئ ته نۀ وى ښودلے.“

بيا يسعياه حِزقياه ته ووئيل، ”د آسمانى لښکرو د پلار کلام واوره:

هغه ورځې راروانې دى چې ستا په کور کښې هر څۀ، او هر هغه څۀ چې ستا پلار نيکونو تر اوسه پورې ذخيره کړى دى، بابل ته به يوړلى شى. هيڅ به پاتې نۀ شى، زمونږ پلار فرمائى. ستا د خپل زوئونو نه، ستا د خپلې نسل نه به ځنې واخستلى شى چې د بابل د بادشاه په محل کښې به خواجه سرا شى.“

بيا حِزقياه يسعياه ته ووئيل، ”د زمونږ پلار هغه کلام چې تا وئيلے دے، ښۀ دے.“ ځکه چې هغۀ په زړۀ کښې سوچ وکړو، ”زما په ژوند کښې به سلامتى او امن وى.“