Isaias 40

40 ¹Lipaya, lipaya ang akong katawhan, nag-ingon ang inyong Amahan. ²Pakigsulti nga malumo sa Jerusalem, ug imantala kaniya nga natapos na ang iyang lisod nga pag-alagad, nga gipasaylo na ang iyang kasal-anan, nga nadawat niya gikan sa kamot sa atong Amahan ang doble alang sa tanan niyang mga sala.

³Adunay tingog nga nagsinggit: Sa kamingawan, andama ang dalan sa atong Amahan; buhata ang tul-id nga dalan latas sa disyerto alang sa atong Amahan. ^a a v3 Ang tanang upat ka Ebanghelyo nagpadapat niini nga panagna sa tingog-nga-nagsinggit-sa-kamingawan ngadto kang Juan Bautista nga nag-andam sa dalan alang kang Jesus (Marcos 1:3, Mateo 3:3, Lucas 3:4, Juan 1:23). Ang Usa kansang dalan giandam mao si Jesus, nga pinaagi kaniya mianhi ang atong Amahan sa iyang katawhan. ⁴Ang matag walog pagabayawon, ug ang matag bukid ug bungtod pagapaubson; ang dili patag nga yuta mahimong patag, ug ang gansangon nga mga dapit mahimong kapatagan. ⁵Ug ang himaya sa atong Amahan igapadayag, ug ang tanang katawhan makakita niini nga dungan, kay ang baba sa atong Amahan nakasulti na.

⁶Adunay tingog nga nag-ingon, “Pagsinggit!” Ug miingon ako, “Unsa may akong isinggit?” Ang tanang katawhan sama sa sagbot, ug ang tanan nilang pagkamatinud-anon sama sa bulak sa kapatagan. ⁷Ang sagbot malaya, ang bulak malawos kon mohuyop ang gininhawa sa atong Amahan niini; sa pagkatinuod ang katawhan sama sa sagbot. ⁸Ang sagbot malaya, ang bulak malawos, apan ang pulong sa atong Amahan molungtad hangtod sa kahangtoran.

⁹Tungas sa habog nga bukid, O Zion, mensahero sa maayong balita; ipatugbaw ang imong tingog nga kusganon, O Jerusalem, mensahero sa maayong balita. Ipataas kini, ayaw kahadlok; isulti sa mga siyudad sa Juda, “Ania ang inyong Amahan!” ¹⁰Tan-awa, ang Soberanong Amahan moabot nga mabaskog, ug ang iyang bukton magmando alang kaniya; tan-awa, ang iyang ganti anaa kaniya, ug ang iyang bayad mag-una kaniya. ¹¹Pagabantayan niya ang iyang panon sama sa usa ka magbalantay; tigumon niya ang mga nating karnero diha sa iyang mga bukton ug kugoson sila duol sa iyang dughan; malumo niyang giyahan kadtong adunay mga nati. ^b b v11 Ang atong Amahan mao ang magbalantay nga nagtigom sa iyang mga nating karnero ug nagkugos kanila duol sa iyang dughan. Gidala ni Jesus kining mao gihapong pag-atiman sa magbalantay sa dihang miingon siya, “Ako ang maayong magbalantay” (Juan 10:11). ¹²Kinsa may nakasukod sa katubigan diha sa lukot sa iyang kamot, ug nakasukod sa kalangitan pinaagi sa dangaw sa iyang kamot, nagbutang sa abog sa yuta sulod sa usa ka gantangan, ug nakatimbang sa kabukiran diha sa timbangan ug sa kabungtoran diha sa timbangan? ¹³Kinsa may nakagiya sa Espiritu sa atong Amahan, o ingon nga iyang magtatambag nakatudlo kaniya? ¹⁴Kinsa may iyang gikonsulta, ug kinsa ang nagpasabot kaniya? Kinsa ang nagtudlo kaniya sa dalan sa hustisya, ug nagtudlo kaniya sa kahibalo, ug nagpakita kaniya sa dalan sa pagsabot? ¹⁵Ang kanasoran sama sa usa ka tulo gikan sa timba, ug giisip nga sama sa abog diha sa timbangan; ginasakwat niya ang kapuloan sama sa pino nga abog. ¹⁶Ang Lebanon dili igo aron sunogon, ni ang mga mananap niini igo alang sa usa ka halad nga sinunog. ¹⁷Ang tanang kanasoran daw walay bili sa iyang atubangan; giisip niya sila nga ubos pa sa wala ug walay pulos. ¹⁸Nan, kang kinsa ninyo itandi ang atong Amahan? O unsa nga dagway ang inyong ikapakisama kaniya? ¹⁹Usa ka dios-dios! Gihulma kini sa usa ka panday, ug gihaklapan kini sa platero ug bulawan ug naghulma ug mga talikalang pilak alang niini. ²⁰Si bisan kinsa nga kabos kaayo alang sa maong halad mopili ug kahoy nga dili madunot; mangita siya ug hanas nga panday aron sa pagpatindog ug dios-dios nga dili matumba. ²¹Wala ba kamo masayod? Wala ba kamo makadungog? Wala ba kini ikasugilon kaninyo sukad sa sinugdan? Wala ba kamo makasabot sukad sa pagkatukod sa mga patukoranan sa yuta? ²²Siya nagalingkod sa trono ibabaw sa kalingin sa yuta, ug ang mga tawo niini sa ubos daw mga dulon; ginabuklad niya ang kalangitan sama sa nipis nga tabil, ginapatindog kini sama sa tolda nga pagapuy-an. ²³Ginahimo niyang wala ang mga prinsipe, ug ginahimo niya ang mga magmamando sa yuta nga walay pulos. ²⁴Hapit pa lang sila matanom, hapit pa lang mapugas, ang ilang punoan hapit pa lang makagamot sa yuta, sa diha nga mohuyop siya kanila ug malaya sila, ug ang bagyo mopalid kanila sama sa tahop.

²⁵“Nan, kang kinsa ninyo ako itandi, nga ako kinahanglan mahisama kaniya?” nag-ingon ang Balaang Usa.

²⁶Ihangad ang inyong mga mata ngadto sa kalangitan ug tan-awa: kinsa may nagbuhat niini? Siya nga nagpagula sa ilang panon sumala sa gidaghanon, nga nagtawag kanilang tanan pinaagi sa ngalan; tungod kay siya gamhanan sa kusog ug kusgan sa gahom, walay usa nga nawala. ²⁷Nganong moingon ka man, O Jacob, ug magbagulbol, O Israel, “Ang akong dalan natago gikan sa atong Amahan, ug ang akong Amahan wala magtagad sa akong katungod”? ²⁸Wala ba kamo masayod? Wala ba kamo makadungog? Ang atong Amahan mao ang walay kataposang Amahan, ang Magbubuhat sa mga kinatumyan sa yuta. Siya dili maluya ni mangapoy; walay makatugkad sa iyang pagsabot. ²⁹Ginahatagan niya ug gahom ang mga gikapoy, ug ginadugangan niya ug kusog ang mga walay kusog. ³⁰Bisan ang mga batan-on maluya ug mangapoy, ug ang mga ulitawo mangatumba sa kakapoy; ³¹apan kadtong nagahulat sa atong Amahan magbag-o sa ilang kusog; molupad sila sa mga pako sama sa mga agila; modagan sila ug dili mangapoy; molakaw sila ug dili maluya.