Ginatawag ang mga Katawohan
Isa ka mananakop nagabangon halin sa sidlangan kag ang mga nasyon nagadali sa pagpakko sang ila mga diosdios agod indi sila matumba. Ang Amay imbes nagakuha sang kamot sang Israel, nagatawag sa iya nga ulod nga Jacob kag nagasiling nga indi magkahadlok. Ginapangahas ang mga diosdios nga magtagna sang bisan ano, kag wala sing masabat.
Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 1–29
41 1Magpamati kamo sa akon sa paghipos, kamo nga mga baybayon; magpabaskog ang mga katawohan sang ila kusog. Magpalapit sila kag maghambal; magtingob kita sa paghalampang sa paghukom.
2Sin-o bala ang nagpukaw sang isa halin sa sidlangan, nga gintawag niya sa pagkamatarung sa pagsunod sa iya? Ginatugyan niya sa iya ang mga katawohan kag ginapasakop ang mga hari sa atubangan niya; ginahimo niya sila nga yab-ok paagi sa iya espada, nga daw dagami nga ginapalid sang hangin paagi sa iya pana. 3Ginalagas niya sila kag nagalabay nga walay katalagman, sa isa ka banas nga wala pa matapaki sang iya mga tiil. 4Sin-o bala ang naghimo kag nagbuhat sini, nga nagatawag sang mga kaliwatan halin sa ginsuguran? Ako amo ang Amay—ang nahauna, kag kaupod sang katapusan; ako amo sia.
5Nakita ini sang mga baybayon kag nahadluk sila; nagakurog ang mga ukbong sang duta; nagapalapit sila kag nagaabut. 6Ang kada isa nagabulig sa iya isigkatawo kag nagasiling sa iya utod, “Magpakabakod ka!” 7Ginapabaskog sang panday ang platero, kag sang nagapaghamis paagi sa martilyo ang nagahampak sa landasan, nga nagasiling tuhoy sa hinang, “Maayo ini”; kag ginapapat nila ini sang mga lansang agud indi maghulag.
8Apang ikaw, Israel, nga akon alagad, Jacob, nga akon ginpili, ang kaliwat ni Abraham, nga akon abyan, a a v8 Ginngalanan diri ang Israel subong alagad sang aton Amay; ang lahi nga larawan sang Alagad sa ulihi nga mga ambahanon ni Isaias (Isaias 42, 49, 50, 52–53) amo si Jesus, ang matuod nga Israel nga nagatuman sang pagtawag. 9ikaw nga akon ginkuha halin sa mga ukbong sang duta, kag gintawag halin sa pinakamalayo nga mga pamusod sini, nga nagasiling sa imo, “Ikaw akon alagad; ginpili ko ikaw kag wala ko ikaw ginsikway”. 10“Dili ka mahadluk, kay kaupod mo ako; dili ka magkulba, kay ako imo Amay. Pabaskugon ko ikaw, buligan ko ikaw, sapnayon ko ikaw sang akon matarung nga too nga kamot. b b v10 Ang “ako imo Amay” nagabadbad sang Hebreo nga pulong sang katipan nga “ako imo Dios” — ang aton Amay nagahigot sang iya kaugalingon sa iya katawohan indi subong isa ka malayo nga dios kondi subong isa ka Amay.
11Yari karon, ang tanan nga nagapangakig sa imo mahuy-an kag magakahuya; ang mga nagasumpong sa imo mangin subong sang wala kag magakalawala. 12Pangitaon mo ang mga nagapakig-away sa imo, apang indi mo sila makita; ang mga nagailig sa pagpakig-away sa imo mangin subong gid sang wala sa bisan ano.” 13Kay ako, nga imo Amay, nagauyat sang imo too nga kamot; ako amo ang nagasiling sa imo, “Dili ka mahadluk, ako amo ang nagabulig sa imo.” 14Dili ka mahadluk, ikaw nga ulod nga Jacob, kamo nga mga tawo sang Israel! Ako amo ang nagabulig sa imo, nagasiling ang aton Amay; ang imo Manunubos amo ang Balaan sang Israel—ang imo Amay. c c v14 Ang “Balaan sang Israel” amo ang pinasahi nga titulo ni Isaias para sa aton Amay — ang balaan nga naggapos sang iya kaugalingon sa katipan sa isa ka katawohan nga ginatawag niya nga iya kaugalingon. 15“Yari karon, himoon ko ikaw nga isa ka inughukhok, bag-o kag matalom, nga may madamo nga ngipon; linason mo ang mga bukid kag dugmukon sila, kag himoon mo ang mga bakolod nga daw upa. 16Tahupon mo sila, kag ang hangin magadala sa ila palayo, kag ang bagyo magapalapta sa ila. Apang ikaw magakasadya sa aton Amay; sa Balaan sang Israel magapabugal ka.
17Kon ang mga imol kag mga kinawad-an magpangita sing tubig, kag wala sing makita, kag ang ila mga dila nauga sa kauhaw, ako, nga imo Amay, magasabat sa ila; ako, nga Amay sang Israel, indi magabiya sa ila. 18Magabukas ako sang mga suba sa mga mamingaw nga kataason, kag mga tuburan sa mga nalupyakan; himoon ko ang desierto nga mga punong sang tubig, kag ang mamala nga duta nga nagailig nga mga tuburan. 19Magatanom ako sa kamingawan sang sedro, sang akasya, sang mirto, kag sang olivo; ibutang ko sa desierto ang sipres, ang platano, kag ang pino nga magtingob, 20agud nga makita nila kag mahibaloan, mapamalandungan kag mahangpan nga magtingob, nga ang akon kamot naghimo sini, nga ako, nga Balaan sang Israel, nagtuga sini.”
21Ipahayag ninyo ang inyo kaso, nagasiling ang aton Amay; dalha ninyo ang inyo mga pamatuod, nagasiling ang Hari ni Jacob. 22Padalha sila sini, kag isugid nila sa aton kon ano ang mahanabo. Isugid ninyo sa aton ang nahauna nga mga butang, kon ano sadto sila, agud mapamalandungan namon sila kag mahibaloan ang ila katapusan; ukon ipahayag ninyo sa aton ang mga butang nga magaabut. 23Isugid ninyo sa aton kon ano ang magaabut sa palaabuton, agud mahibaloan namon nga kamo mga dios; maghimo kamo sing maayo, ukon maghimo sing malain, agud magkulba kami kag mapuno sang kahadluk nga magtingob. 24Yari karon, kamo wala sing pulos, kag ang inyo binuhatan diutay pa sa wala; ang bisan sin-o nga nagapili sa inyo kangil-aran.
25Nagpukaw ako sang isa halin sa aminhan, kag nag-abut sia, halin sa sidlangan sang adlaw ang isa nga nagatawag sang akon ngalan; ginatapaktapak niya ang mga punuan subong sang lapok, subong sang manugdihon nga nagatapak sang lunang. 26Sin-o bala ang nagpahayag sini halin sa ginsuguran, agud mahibaloan naton, kag sing una pa, agud masiling naton, “Matarung sia”? Wala sing bisan sin-o nga nagpahayag sini, wala sing bisan sin-o nga nagbantala, wala sing bisan sin-o nga nakabati sang inyo mga pulong. 27Ako ang nahauna nga nagsiling sa Sion, “Yari karon, yari sila!” kag ginhatagan ko ang Jerusalem sing isa ka manugbalita sang maayong balita. 28“Apang kon magtan-aw ako, wala sing bisan sin-o; sa tunga sini wala sing manuglaygay nga, kon magpamangkot ako, makasabat. 29Yari karon, sila tanan isa ka limbong; ang ila mga binuhatan wala sing pulos; ang ila mga tinunaw nga diosdios wala sing unod nga hangin.”
