قومن کي سڏ

اوڀر کان هڪ فاتح اٿي ٿو ۽ قومون ڊوڙي پنهنجن بتن کي ڪوڪن سان ڄمائين ٿيون ته جيئن ڪري نه پون. پر پيءُ ان جي بدران اسرائيل جو هٿ پڪڙي ٿو، کيس ڪيڙو يعقوب سڏي ٿو ۽ چوي ٿو ته نه ڊڄ. بتن کي چيلنج ڏنو وڃي ٿو ته ڪا به اڳڪٿي ڪري ڏيکارين، ۽ اهي ڪو جواب نٿا ڏين.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 1–29

باب 41.

اي ساحلي ٻيٽو، مون ڏانهن خاموشيءَ سان ڪن ڏيو، قومون پنهنجي طاقت نئين سر حاصل ڪن. اهي ويجهو اچي ڳالهائين؛ اچو تہ اسين گڏجي فيصلي لاءِ ويجهو اچون.

ڪنهن اوڀر کان هڪڙي ماڻهوءَ کي اٿاريو، جنهن کي سچائيءَ سان سڏيائين تہ پٺيان هلي؟ هو قومون هن جي حوالي ڪري ٿو ۽ بادشاهن کي هن جي اڳيان ڪيرائي ٿو؛ تلوار سان کين مٽي ڪري ٿو، ۽ ڪمان سان واءُ ۾ اڏامندڙ ڪک ڪري ٿو. هو سندن پيڇو ڪري ٿو ۽ سلامتيءَ سان اڳتي لنگهي ٿو، اهڙي واٽ تان جتي سندس پير ڪڏهن نہ هليا هئا. اهو ڪنهن ڪيو ۽ پورو ڪيو، ۽ شروع کان نسلن کي ڪنهن سڏيو؟ آءٌ پيءُ آهيان—پهريون، ۽ آخري وارن سان گڏ؛ آءٌ ئي اهو آهيان.

ساحلي ٻيٽ اهو ڏسي ڊڄي ويا؛ زمين جا ڇيڙا ڏڪن ٿا؛ اهي ويجهو اچي رهيا آهن. هر هڪ پنهنجي پاڙيسريءَ جي مدد ڪري ٿو ۽ پنهنجي ڀاءُ کي چوي ٿو تہ ”همت ڪر!“ ڪاريگر سونار کي همت ڏئي ٿو، ۽ هٿوڙي سان سنئون ڪندڙ سندان تي ڌڪ هڻندڙ کي همت ڏئي ٿو، ڳنڍڻ بابت چوي ٿو تہ ”اهو چڱو آهي“؛ ۽ ان کي ڪلن سان ائين ٺوڪين ٿا تہ جيئن اهو نہ ٽري.

پر اي اسرائيل، منهنجا ٻانها، يعقوب، جنهن کي مون چونڊيو آهي، منهنجي دوست ابراهيم جي نسل، ^a تون جنهن کي مون زمين جي ڇيڙن کان ورتو، ۽ ان جي پري ۾ پري ڪنڊن کان سڏيو، ۽ تو کي چيو تہ ”تون منهنجو ٻانهو آهين؛ مون تو کي چونڊيو آهي ۽ رد نہ ڪيو آهي“. ”ڊڄ نہ، ڇاڪاڻ تہ آءٌ توسان گڏ آهيان؛ حيران نہ ٿي، ڇاڪاڻ تہ آءٌ تنهنجو پيءُ آهيان. آءٌ تو کي مضبوط ڪندس، آءٌ تنهنجي مدد ڪندس، آءٌ تو کي پنهنجي سچائيءَ واري سڄي هٿ سان سنڀاليندس. ^b

ڏس، جيڪي سڀ تو تي ڪاوڙجن ٿا سي شرمسار ۽ ذليل ٿيندا؛ جيڪي تنهنجي مخالفت ڪن ٿا سي ڪجهه بہ نہ رهندا ۽ ناس ٿي ويندا. تون تو سان جنگ ڪندڙن کي ڳوليندين، پر هو نہ لڀندا؛ جيڪي تو سان وڙهن ٿا سي بلڪل نيست ٿي ويندا.“ ڇاڪاڻ تہ آءٌ، تنهنجو پيءُ، تنهنجو سڄو هٿ جهلي ٿو بيٺو آهيان؛ آءٌ ئي آهيان جيڪو تو کي چوي ٿو تہ ”ڊڄ نہ، آءٌ ئي تنهنجي مدد ڪندڙ آهيان.“ ڊڄ نہ، اي ڪيڙي يعقوب، اي اسرائيل جا ماڻهو! آءٌ ئي تنهنجي مدد ڪندڙ آهيان، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو؛ تنهنجو ڇوٽڪارو ڏيندڙ اسرائيل جو قدوس آهي—تنهنجو پيءُ. ^c ”ڏس، آءٌ تو کي ڳاھڻ جو اوزار ڪريان ٿو، نئون ۽ تکو، گھڻن ڏندن وارو؛ تون جبلن کي ڳاھي ڪٽيندين، ۽ ٽڪرين کي ڀوسي جهڙو ڪندين. تون کين اڏائيندين ۽ واءُ کين کڻي ويندو، ۽ طوفان کين پکيڙي ڇڏيندو. پر تون اسان جي پيءُ ۾ خوش ٿيندين؛ اسرائيل جي قدوس ۾ فخر ڪندين.

جڏهن غريب ۽ مسڪين پاڻي ڳوليندا ۽ ڪٿي بہ نہ هوندو، ۽ سندن زبانون اڃ کان سڪي وينديون، تڏهن آءٌ، تنهنجو پيءُ، کين جواب ڏيندس؛ آءٌ، اسرائيل جو پيءُ، کين نہ ڇڏيندس. آءٌ اجاڙ ڏونگرن تي نديون ۽ واديءَ ۾ چشما ڪڍندس؛ بيابان کي پاڻيءَ جا تلاءُ ۽ سڪي زمين کي وهندڙ چشما ڪندس. آءٌ بيابان ۾ ديار، ببر، مرتل ۽ زيتون پوکيندس؛ ريگستان ۾ سرو، چنار ۽ صنوبر گڏجي لڳائيندس، تہ هو ڏسن ۽ ڄاڻن، سوچين ۽ گڏجي سمجهن تہ منهنجي هٿ اهو ڪيو آهي، ۽ مون، اسرائيل جي قدوس، ان کي پيدا ڪيو آهي.“

پنهنجو معاملو پيش ڪريو، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو؛ پنهنجا ثبوت آڻيو، يعقوب جو بادشاهه فرمائي ٿو. اهي کڻي اچن ۽ اسان کي ٻڌائين تہ ڇا ٿيڻو آهي. اڳيون ڳالهيون ٻڌايو تہ اهي ڪهڙيون هيون، تہ اسين انهن تي غور ڪريون ۽ سندن نتيجو ڄاڻون؛ يا اسان کي ايندڙ ڳالهيون ڏسايو. اسان کي ٻڌايو تہ اڳتي ڇا ٿيندو، تہ اسين ڄاڻون تہ اوهين معبود آهيو؛ چڱائي ڪريو يا برائي ڪريو، تہ اسين ڏڪي وڃون ۽ گڏجي خوف سان ڀرجي وڃون. ڏسو، اوهين ڪجهه بہ نہ آهيو، ۽ اوهان جو ڪم ڪجهه کان بہ گھٽ آهي؛ جيڪو اوهان کي چونڊي سو نفرت جوڳو آهي.

مون اتر کان هڪڙو اٿاريو ۽ هو آيو آهي، سج اڀرڻ واري هنڌان منهنجو نالو وٺندڙ؛ هو حاڪمن کي گاري وانگر لتاڙي ٿو، جيئن ڪمهار مٽي کي لتاڙي ٿو. شروع کان ڪنهن اهو ٻڌايو، تہ اسين ڄاڻون، ۽ اڳواٽ ڪنهن، تہ اسين چئون تہ ”هو سچو آهي“؟ نہ ڪو ٻڌائيندڙ هو، نہ ڪو اعلان ڪندڙ، ڪنهن بہ اوهان جون ڳالهيون نہ ٻڌيون. مون سڀ کان پهرين صيون کي چيو تہ ”ڏس، اهي هي آهن!“ ۽ مون يروشلم کي خوشخبري ٻڌائيندڙ قاصد ڏنو. ”پر جڏهن آءٌ ڏسان ٿو تہ ڪوبہ ناهي؛ انهن مان ڪو صلاحڪار ناهي، جنهن کي جڏهن آءٌ پڇان تہ جواب ڏئي سگهي. ڏس، اهي سڀ فريب آهن؛ سندن ڪم ڪجهه بہ ناهن؛ سندن ڍاريل بت خالي واءُ آهن.“

حاشيا

^aيسعياه 41:8 — هتي اسرائيل کي اسان جي پيءُ جو ٻانهو سڏيو ويو آهي؛ يسعياه جي پوئين گيتن (يسعياه 42، 49، 50، 52–53) ۾ ٻانهي جي جدا شخصيت يسوع آهي، جيڪو سچو اسرائيل آهي ۽ سڏ کي پورو ڪري ٿو.
^bيسعياه 41:10 — ”آءٌ تنهنجو پيءُ آهيان“ عبراني عهدي واري ”آءٌ تنهنجو خدا آهيان“ جي صورت جو ترجمو آهي — اسان جو پيءُ پنهنجي قوم سان پري وارو معبود ٿي نہ، پر پيءُ ٿي پاڻ کي پابند ڪري ٿو.
^cيسعياه 41:14 — ”اسرائيل جو قدوس“ يسعياه جو اسان جي پيءُ لاءِ خاص لقب آهي — اهو قدوس جنهن پنهنجي ان قوم سان، جنهن کي هو پنهنجي سڏي ٿو، عهد ۾ پاڻ کي پابند ڪيو آهي.