ኢሳይያስ 41 FHB Father's Heart Bible™

41 ¹ኣትን ደሴታት፥ ስቕ ኢልክን ስምዐኒ፤ እቶም ህዝብታት ሓይሎም የሕድሱ። ይቕረቡ እሞ ይዛረቡ፤ ሓቢርና ናብ ፍርዲ ንቕረብ።

²ነቲ ኻብ ምብራቕ ዘተሰአ፥ ብፅድቂ ፀዊዑ ናብ እግሩ ዘስዕቦ መን እዩ? ንሱ ኣህዛብ ኣብ ቅድሚኡ ኣሕሊፉ ይህቦ፥ ንነገስታትውን የግዝኦ፤ ብሰይፉ ናብ ሓመድ ይልውጦም፥ ብቀስቱ ኸዓ ንፋስ ናብ ዝወስዶ ሓሰር ይገብሮም። ³ይሰዕቦም እሞ ብመንገዲ እግሩ ዘይረገፆ፥ ብደሓን ይሓልፍ። ⁴ነዝ ዝገበሮን ዝፈፀሞን፥ ንወለዶታት ከዓ ካብ መጀመርታ ዝፀውዐ መን እዩ? ኣነ ኣቦ እየ፤ እቲ ቀዳማይ፥ ምስ እቶም ዳሕሮት ከዓ ኣነ ንሱ እየ።

⁵ደሴታት ርእየን ፈርሓ፤ ወሰናት ምድሪ ድማ ተንቀጥቀጡ፤ ይቐርቡ እሞ ይመፁ። ⁶ነፍሲ ወከፍ ንብፃዩ ይሕግዞ፥ ንሓዉ ኸዓ “ትባዕ!” ይብሎ። ⁷በዓል ሞያ ነቲ ኣንጠረኛ የተባብዖ፥ እቲ ብመዶሻ ዘልስልስ ከዓ ነቲ ኣብ መድጎም ዝወቅዕ፥ ብዛዕባ እቲ ምልሓም “ፅቡቕ እዩ” እናበለ የተባብዖ፤ ከይንቕነቕ ኢሎም ከዓ ብሽንካር የትርርዎ።

⁸ንስኻ ግና፥ ኣታ እስራኤል ባርያይ፥ ዝሓረኽዎ ያእቆብ፥ ዘርኢ ኣብርሃም ፈታውየይ፥ ^a a v8 እስራኤል ኣብዚ ባርያ ኣቦና ኾይኑ ተፀዊዑ ኣሎ፤ እቲ ኣብ ዳሕረዎት መዝሙራት ኢሳይያስ (ኢሳይያስ 42፥ 49፥ 50፥ 52–53) ዘሎ ፍሉይ ባርያ ግና፥ ኢየሱስ፥ እቲ ነቲ ፀዋዕታ ዝፍፅም ናይ ሓቂ እስራኤል እዩ። ⁹ካብ ወሰን ምድሪ ዝወሰድኩኻ፥ ካብ ዝረሓቐ ኵርናዓታ ዝፀዋዕኩኻ፥ ንኣኻ ኸዓ፥ “ንስኻ ባርያይ ኢኻ፤ ሓሪኹኻ እምበር ኣይነፀግኩኻን” ኢለ ዝበልኩኻ። ¹⁰“ኣይትፍራሕ፥ ኣነ ምሳኻ እየ እሞ፤ ኣይትደንግፅ፥ ኣነ ኣቦኻ እየ እሞ። ከፅንዐካ እየ፥ ክሕግዘካ እየ፥ ብፃድቕ የማነይቲ ኢደይ ክድግፈካ እየ። ^b b v10 “ኣነ ኣቦኻ እየ” ነቲ “ኣነ ኣምላኽካ እየ” ዝብል ናይ እብራይስጢ ናይ ኪዳን ኣገባብ ይትርጉም — ኣቦና ንህዝቡ ከም ርሑቕ ኣምላኽ ዘይኮነስ ከም ኣቦ ኾይኑ ነብሱ የተኣሳስሮም።

¹¹እንሆ፥ እቶም ኵሎም ዝዅርዩኻ ክሓፍሩን ክዋረዱን እዮም፤ እቶም ዝፃረሩኻ ከም ዘይኮኑ ኮይኖም ክጠፍኡ እዮም። ¹²ነቶም ምሳኻ ዝዋግኡ ክትደልዮም ኢኻ፥ ግና ኣይክትረኽቦምን ኢኻ፤ እቶም ዝቃለሱኻ ፈፂሞም ከም ዘይኮኑ ክኾኑ እዮም።” ¹³ኣነ ኣቦኻ፥ የማነይቲ ኢድካ ዝሕዝ እየ እሞ፤ ኣነ እየ ዝብለካ፥ “ኣይትፍራሕ፥ ኣነ እየ ዝሕግዘካ”። ¹⁴ኣይትፍራሕ፥ ኣታ ሓሰኻ ያእቆብ፥ ኣቱም ሰብ እስራኤል! ኣነ እየ ዝሕግዘካ፥ ይብል ኣቦና፤ ተበዃዪኻ እቲ ናይ እስራኤል ቅዱስ፥ ኣቦኻ እዩ። ^c c v14 “እቲ ናይ እስራኤል ቅዱስ” ንኣቦና ዝግለፅ ናይ ኢሳይያስ ፍሉይ ስም እዩ — እቲ ናብቲ ናተይ ዝብሎ ህዝቢ ብኪዳን ነብሱ ዘተኣሰረ ቅዱስ። ¹⁵“እንሆ፥ ብዙሕ ኣስናን ዘለዎ ሓዱሽ በሊሕ መገረፊ ክገብረካ እየ፤ ነቶም ኣኽራን ክትገርፎም እሞ ክትቅጥቅጦም ኢኻ፥ ነቶም ኰረቡት ከዓ ኸም ብቝቡቝ ክትገብሮም ኢኻ። ¹⁶ክትነፍዮም ኢኻ፥ ንፋስ ከዓ ክወስዶም እዩ፥ ህቦብላ ድማ ክብትኖም እዩ። ንስኻ ግና ብኣቦና ክትሕጎስ ኢኻ፤ በቲ ናይ እስራኤል ቅዱስ ክትሕበን ኢኻ።

¹⁷እቶም ድኻታት ዝኾኑ ፅጉማት ማይ ክደልዩ እንተለዉ፥ ግና እንተ ዘይረኸቡ፥ መልሐሶም ከዓ ብፅምኢ እንተ ነቐፀ፥ ኣነ ኣቦኹም ክምልሰሎም እየ፤ ኣነ ኣቦ እስራኤል ኣይሓድጎምን እየ። ¹⁸ኣብ ጥራሕ በረኽቲ ሩባታት ክኸፍት፥ ኣብ ለሰታት ድማ ዓይኒ ማይ ክኸፍት እየ፤ ነቲ ምድረ በዳ ቀላያት ማይ፥ ነቲ ንቑፅ መሬት ከዓ ዝፍልፍሉ ዓይኒ ማይ ክገብሮ እየ። ¹⁹ኣብ ምድረ በዳ ዝግባን ሴጣን ኣስን ኣውሊዕን ክተክል፥ ኣብ በረኻ ኸዓ ፅሕድን ሑድን ኦምን ብሓንሳእ ከቕምጥ እየ። ²⁰ኢደይ ነዙይ ከም ዝገበረቶ፥ ኣነ ቅዱስ እስራኤል ከም ዝፈጠርክዎ፥ ርእዮም ፈሊጦም መርሚሮም ብሓንሳእ ምእንቲ ኽግንዘቡ እዩ።”

²¹ነገርኩም ኣቕርቡ፥ ይብል ኣቦና፤ መርትዖኹም ኣምፅኡ፥ ይብል ንጉስ ያእቆብ። ²²የምፅእዎም፥ እንታይ ከም ዘጋጥም ድማ ይንገሩና። ነቲ ቀዳማይ ነገር እንታይ ከም ዝነበረ፥ መርሚርናዮ መፈፀምትኡ ምእንቲ ኽንፈልጥ ንገሩና፤ ወይ ዝመፅእ ነገር ኣውጁልና። ²³ኣማልኽቲ ምዃንኩም ምእንቲ ኽንፈልጥ፥ ድሕር ደጊም ዝመፅእ ነገር ንገሩና፤ ብሓንሳእ ተደኒግፅና ፍርሓት ምእንቲ ኽመልኣና ኸዓ፥ ሰናይ ግበሩ ወይ ክፉእ ግበሩ። ²⁴እንሆ፥ ንስኻትኩም ከንቱ ኢኹም፥ ግብርኹም ከዓ ካብ ከንቱ ዝኸፍአ እዩ፤ እቲ ዝመረፀኩም ርኩሰት እዩ።

²⁵ካብ ሰሜን ሓደ ኣተሳእኹ፥ ንሱ ድማ መፀ፤ ካብ ምብራቕ ፀሓይ ስመይ ዝፅውዕ፤ ከምቲ ሰራሒ መሬት ንጭቃ ዝረግፅ፥ ንመኳንንቲ ከም ጭቃ ይረግፆም። ²⁶ካብ መጀመርታ ዘወጀ መን እዩ፥ ምእንቲ ኽንፈልጥ፥ ኣቐዲሙ ኸዓ “ቅኑዕ እዩ” ክንብል? ዘወጆ ሓደ እኳ ኣይነበረን፥ ዘስምዐ ሓደ እኳ የለን፥ ቃላትኩም ዝሰምዐ ሓደ እኳ የለን። ²⁷ንፅዮን ቀዲመ፥ “እንሆ፥ እዚኣቶም ኣብዙይ ኣለዉ!” ዝበልኩ ኣነ እየ፤ ንኢየሩሳሌም ድማ ብስራት ዘበስር ሃብክዎ። ²⁸“እንተ ረኣኹ ግና፥ ሓደ እኳ የለን፤ ኣብ መንጎ እዚኣቶም፥ እንተ ሓተትክዎም መልሲ ዝህበኒ መኻሪ የለን። ²⁹እንሆ፥ ኵሎም ከንቱ እዮም፥ ግብርታቶም ከንቱ እዩ፤ ዝተፈስሰ ምስልታቶም ባዶ ንፋስ እዩ።”