بابل کان تحفو

بابل جي سفيرن جي خوشامد ۾ اچي، حزقياه کين پنهنجو سڀ ڪجهه ڏيکاري ٿو. يسعياه اسان جي پيءُ جو ڪلام آڻي ٿو ته اهو سڀ ڪجهه، ۽ سندس پٽ به، بابل ۾ پهچندا. حزقياه ان ڪلام کي چڱو سڏي ٿو — ڇو ته نقصان سندس حياتيءَ کان پوءِ ٿيندو. اهو جواب بنا ڪنهن تبصري جي ائين ئي ڇڏيو وڃي ٿو.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 6–7

باب 39.

ان وقت بابل جي بادشاهه، بلدان جي پٽ مرودڪ بلدان، حزقياه جي بيمار ٿي پوءِ چڱو ڀلو ٿيڻ جي خبر ٻڌي، کيس خط ۽ تحفو موڪليو. حزقياه خوشيءَ سان کين قبول ڪيو، ۽ پنهنجو خزانو گهر: چاندي، سون، مصالحا، چڱو تيل، پنهنجو سمورو هٿيارخانو، ۽ پنهنجن ڀنڊارن ۾ جيڪي ڪجهه هو سو سڀ کين ڏيکاريائين. سندس گهر ۽ بادشاهيءَ ۾ ڪابه اهڙي شيءِ نہ هئي جيڪا حزقياه کين نہ ڏيکاري. پوءِ يسعياه نبي، بادشاهه حزقياه وٽ اچي پڇيائينس تہ ”انهن ماڻهن ڇا چيو، ۽ ڪٿان آيا هئا؟“ حزقياه چيو تہ ”پري جي ملڪ کان، بابل کان آيا آهن.“

هن پڇيو تہ ”تنهنجي گهر ۾ هنن ڇا ڏٺو؟“ حزقياه وراڻيو تہ ”منهنجي گهر ۾ جيڪي ڪجهه آهي سو سڀ هنن ڏٺو. منهنجن ڀنڊارن ۾ ڪابه اهڙي شيءِ نہ هئي جيڪا مون کين نہ ڏيکاري.“

پوءِ يسعياه حزقياه کي چيو تہ ”آسمان جي لشڪرن جي پيءُ جو ڪلام ٻڌ:

اهڙا ڏينهن ايندا جڏهن تنهنجي گهر ۾ جيڪي ڪجهه آهي، ۽ تنهنجي ابن ڏاڏن اڄ تائين جيڪي ڪجهه ذخيرو ڪيو آهي، سو سڀ بابل ڏانهن کڻيو ويندو. ڪجهه به باقي نہ بچندو، اسان جو پيءُ ٿو فرمائي. تنهنجن پنهنجن پٽن مان، تنهنجي پنهنجي نسل مان، ڪي کنيا ويندا، ۽ بابل جي بادشاهه جي محل ۾ اهلڪار ٿي خدمت ڪندا.“

پوءِ حزقياه يسعياه کي چيو تہ ”اسان جي پيءُ جو جيڪو ڪلام تو ٻڌايو آهي سو چڱو آهي.“ ڇالاءِ جو هن سوچيو تہ ”منهنجي حياتيءَ ۾ امن ۽ سلامتي هوندي.“