يسعياه 38 FHB Father's Heart Bible™

38 ¹انهن ڏينهن ۾ حزقياه سخت بيمار ٿي پيو، ايتريقدر جو مرڻ تي هو. آموص جو پٽ يسعياه نبي وٽس آيو ۽ چيائينس تہ ”اسان جو پيءُ ٿو فرمائي تہ پنهنجي گھر جو بندوبست ڪر، ڇاڪاڻ تہ تون مرندين، بچي نہ سگهندين.“

²پوءِ حزقياه پنهنجو منهن ڀت ڏانهن ڪري اسان جي پيءُ ڏانهن دعا ڪئي، ³چيائين تہ ”اي منهنجا بابا، مهرباني ڪري ياد ڪر تہ آءٌ ڪيئن تنهنجي آڏو وفاداريءَ ۽ پوريءَ دل سان هليس ۽ جيڪو تنهنجي نظر ۾ چڱو هو سو ڪيم.“ حزقياه ڏاڍو روئي پيو.

⁴پوءِ يسعياه ڏانهن اسان جي پيءُ جو ڪلام آيو تہ

⁵”وڃ ۽ حزقياه کي ٻڌاءِ تہ ’اسان جو پيءُ، جيڪو تنهنجي ابي ڏاڏي داؤد جو پيءُ آهي، ٿو فرمائي تہ مون تنهنجي دعا ٻڌي آهي ۽ تنهنجا ڳوڙها ڏٺا آهن. آءٌ تنهنجي حياتيءَ ۾ پندرهن ورهيه وڌائي رهيو آهيان.‘ ⁶آءٌ تو کي ۽ هن شهر کي اسور جي بادشاهه جي هٿان ڇڏائيندس، ۽ هن شهر جي حفاظت ڪندس.

⁷”اسان جي پيءُ جي طرفان تو لاءِ هيءَ نشاني آهي تہ جيڪو واعدو ڪيائين سو پورو ڪندو: ⁸ڏس، آحز جي ڏاڪڻ تي سج ڏهه قدم هيٺ لٿو آهي، آءٌ پاڇي کي اوترا ئي ڏهه قدم پوئتي ڪندس.“ پوءِ سج جيترا ڏهه قدم لهي چڪو هو، اوترا پوئتي موٽي آيو.

⁹يهوداه جي بادشاهه حزقياه جي هڪ لکت، جيڪا هن پنهنجي بيماريءَ کان پوءِ شفا ملڻ تي لکي: ¹⁰مون چيو تہ ”پنهنجي ڏينهن جي اڌ ۾ مون کي قبر جي دروازن مان لنگهڻو آهي؛ منهنجي باقي ورهين کان مون کي محروم ڪيو ويو آهي.“ ¹¹مون چيو تہ ”آءٌ زندن جي ملڪ ۾ اسان جي پيءُ کي پاڻ نہ ڏسندس؛ هن گذرندڙ دنيا جي رهاڪن ۾ آءٌ انسان ذات کي وري نہ ڏسندس. ¹²منهنجو ٺڪاڻو پٽجي ريڍار جي خيمي وانگر مون وٽان کنيو ويو آهي. مون جلاهي وانگر پنهنجي حياتي ويڙهي ڇڏي آهي؛ هو مون کي کڏيءَ کان ڪپي ٿو؛ ڏينهن کان رات تائين تون مون کي ختم ڪرين ٿو. ¹³آءٌ صبح تائين خاموشيءَ سان انتظار ڪندو رهيس، پر هو شينهن وانگر منهنجا سڀ هڏا ڀڃي ٿو؛ ڏينهن کان رات تائين تون مون کي ختم ڪرين ٿو. ¹⁴ابابيل يا ڪونج وانگر آءٌ ڀڻڪان ٿو؛ ڪبوتر وانگر ڪراهان ٿو. مٿي ڏسندي ڏسندي منهنجيون اکيون ٿڪجي پيون آهن. اي مالڪ بابا، آءٌ ڏاڍو تنگ آهيان؛ منهنجو ضامن ٿي!“ ¹⁵آءٌ ڇا چوان؟ هن مون سان ڳالهايو آهي ۽ پاڻ ئي اهو ڪيو اٿس. پنهنجي جيءَ جي ڪڙاڻ سبب آءٌ پنهنجا سڀ ورهيه آهستي آهستي هلندس. ¹⁶اي مالڪ بابا، انهن شين سان ماڻهو جيئن ٿا، ۽ انهن سڀني ۾ منهنجي روح جي حياتي آهي. تنهنڪري مون کي شفا ڏي ۽ جيئرو رک! ¹⁷بيشڪ منهنجي ئي ڀلائيءَ لاءِ مون اهڙي ڪڙاڻ سٺي. تو پنهنجي پيار سان منهنجي جان کي تباهيءَ جي کڏ کان بچائي رکيو، ڇاڪاڻ تہ تو منهنجا سڀ گناهه پنهنجي پٺيان اڇلائي ڇڏيا آهن. ¹⁸ڇاڪاڻ تہ قبر تنهنجي ساراهه نہ ٿي ڪري سگهي؛ موت تنهنجي ساراهه جا گيت نہ ٿو ڳائي سگهي. جيڪي کڏ ۾ لهن ٿا سي تنهنجي وفاداريءَ جي اميد نہ ٿا رکي سگهن. ¹⁹جيئرا، جيئرا ئي تنهنجي ساراهه ٿا ڪن، جيئن اڄ آءٌ ٿو ڪريان؛ پيءُ ٻارن کي تنهنجي وفاداري ٿو ڄاڻائي. ²⁰اسان جو پيءُ مون کي بچائيندو، ۽ اسان پنهنجي حياتيءَ جا سڀ ڏينهن اسان جي پيءُ جي گھر ۾ منهنجا گيت تارن وارن سازن تي وڄائينداسين.

²¹يسعياه چيو هو تہ ”انجير جي هڪ ٽڪي کڻي ڦوڙي تي لڳايو، تہ هو چڱو ڀلو ٿي ويندو.“ ²²حزقياه پڇيو هو تہ ”اها ڪهڙي نشاني آهي تہ آءٌ اسان جي پيءُ جي گھر ڏانهن ويندس؟“