Hizqiyo oʻlim yoqasida

Otamizdan tuzalmasligini eshitgan Hizqiyo yuzini devorga burib yig'laydi. Unga o'n besh yil qo'shiladi, quyosh soyasi esa dalil sifatida orqaga suriladi. Uning yozma ibodati o'lim dahshati haqida ayamay so'zlaydi va tiriklar Uni olqishlashini bilish bilan tugaydi.

38-bob.

Oʻsha kunlarda Hizqiyo oʻlim darajasida ogʻir kasal boʻlib qoldi. Omos oʻgʻli Ishayo paygʻambar uning oldiga kelib, dedi: “Otamiz shunday demoqda: Xonadoningni tartibga sol, chunki oʻlasan; tuzalmaysan.”

Shunda Hizqiyo yuzini devorga oʻgirib, Otamizga ibodat qildi va dedi: “Yolvoraman, Otam, butun qalbim bilan Sening oldingda sadoqat bilan yurganimni va Sening nazaringda ezgu boʻlgan ishni qilganimni esla.” Hizqiyo achchiq-achchiq yigʻladi.

Shunda Otamizning kalomi Ishayoga keldi:

“Borib Hizqiyoga ayt: «Ajdoding Dovudning Otasi boʻlmish Otamiz shunday demoqda: Men sening ibodatingni eshitdim, koʻz yoshlaringni koʻrdim. Mana, umringga oʻn besh yil qoʻshaman.» Men seni va bu shaharni Ossuriya podshosidan qutqaraman; bu shaharni himoya qilaman.

“Otamiz Oʻz vaʼdasini bajarishiga Otamizdan senga belgi shudir: Mana, quyosh Oxaz zinasidan tushib kelgan soyani oʻn pogʻona orqaga qaytaraman.” Shunda quyosh tushib kelgan oʻn pogʻonani orqaga qaytdi.

Yahudo podshosi Hizqiyoning kasal boʻlib, soʻng tuzalganidan keyin yozgan bitigi: Dedim: “Umrimning oʻrtasida men qabr darvozalaridan oʻtishim kerak; qolgan yillarimdan mahrum boʻldim.” Dedim: “Tiriklar diyorida men Otamizning Oʻzini koʻrmayman; bu oʻtkinchi dunyoda yashovchilar orasida endi insonga boqmayman. Turar joyim choʻpon chodiridek mendan sugʻurib olinib, olib ketildi. Hayotimni toʻquvchidek oʻrab-tugdim; U meni dastgohdan uzib tashlaydi; kunduzdan kechgacha Sen meni tugatasan. Men tongga qadar sukut bilan kutdim, biroq U sherdek barcha suyaklarimni sindiradi; kunduzdan kechgacha Sen meni tugatasan. Qaldirgʻoch yoki turnadek chirqillayman; kaptardek nola qilaman. Koʻzlarim yuqoriga boqaverib charchaydi. Ey Hukmron Otam, tang ahvoldaman; xavfsizligimga kafil boʻl!” Nima deya olaman? U menga gapirdi va buni Oʻzi amalga oshirdi. Jonimning alami tufayli butun umrim boʻyi sekin yuraman. Ey Hukmron Otam, insonlar shunday narsalar bilan yashaydi, ularning barchasida ruhimning hayoti bordir. Shunday ekan, meni sogʻaytir va meni tirik qoldir! Haqiqatan, bunday achchiq azobni chekkanim oʻz manfaatim uchun edi. Sen Oʻz sevging bilan jonimni halokat chuquridan asrab qolding, chunki barcha gunohlarimni Sen orqangga uloqtirib tashlading. Zero, qabr Senga hamdu sano ayta olmaydi; oʻlim Seni madh etolmaydi. Chuqurga tushadiganlar Sening sadoqatingga umid bogʻlay olmaydi. Tiriklar, tiriklargina — ular Senga hamd aytadi, xuddi bugun men kabi; ota farzandlarga Sening sadoqatingni bildiradi. Otamiz meni qutqaradi va biz umrimizning barcha kunlari davomida Otamizning uyida torli cholgʻularda qoʻshiqlarimni chalamiz.

Ishayo aytgan edi: “Anjir koʻmochini olib, yaraga bossinlar, shunda u tuzaladi.” Hizqiyo soʻragan edi: “Men Otamizning uyiga chiqishimga qanday belgi bor?”