Hiskia op die rand van die dood

Nadat ons Vader vir hom gesê het dat hy nie sal herstel nie, draai Hiskia sy gesig na die muur en huil. Vyftien jaar word bygevoeg, en die son se skaduwee skuif terug as bewys. Sy geskrewe gebed is meedoënloos oor die verskrikking van sterwe, en eindig met die wete dat die lewendes hom loof.

Hoofstuk 38.

In daardie dae het Hiskia dodelik siek geword. Die profeet Jesaja, seun van Amos, het na hom toe gekom en gesê: “So sê ons Vader: Bring jou huis in orde, want jy gaan sterf; jy sal nie gesond word nie.”

Toe draai Hiskia sy gesig na die muur en bid tot ons Vader, en sê: “Ag, my Vader, dink tog daaraan hoe ek getrou voor u gewandel het met ’n volkome hart, en gedoen het wat goed is in u oë.” Hiskia het bitterlik gehuil.

Toe kom die woord van ons Vader tot Jesaja:

“Gaan sê vir Hiskia: ‘So sê ons Vader, die Vader van jou voorvader Dawid: Ek het jou gebed gehoor en jou trane gesien. Ek voeg vyftien jaar by jou lewe.’ Ek sal jou en hierdie stad red uit die hand van die koning van Assirië; ek sal hierdie stad beskerm.

“Dit is vir jou die teken van ons Vader dat hy sal doen wat hy beloof het: Kyk, ek sal die skaduwee tien trappe laat teruggaan wat die son op Agas se trap afgegaan het.” Toe gaan die son die tien trappe terug wat dit afgegaan het.

’n Geskrif van Hiskia, koning van Juda, nadat hy siek was en gesond geword het: Ek het gesê: “In die middel van my dae moet ek deur die poorte van die doderyk gaan; ek word van die res van my jare beroof.” Ek het gesê: “Ek sal ons Vader self nie in die land van die lewendes sien nie; ek sal die mensdom nie meer aanskou nie, onder diegene wat in hierdie verbygaande wêreld woon. My woning is uitgeruk en van my af weggedra soos ’n herder se tent. Ek het my lewe opgerol soos ’n wewer; hy sny my van die weefstoel af; van dag tot nag maak u ’n einde aan my. Ek het stil gewag tot die môre, maar soos ’n leeu breek hy al my bene; van dag tot nag maak u ’n einde aan my. Soos ’n windswael of ’n kraanvoël tjirp ek; ek kerm soos ’n duif. My oë word moeg van opkyk. O Soewereine Vader, ek is in die noute; wees my waarborg van veiligheid!” Wat kan ek sê? Hy het met my gespreek, en hy het dit self gedoen. Ek sal stadig wandel al my jare lank vanweë die bitterheid van my siel. O Soewereine Vader, deur sulke dinge leef mense, en in dit alles is die lewe van my gees. Maak my dan gesond en laat my lewe! Waarlik, dit was vir my eie beswil dat ek sulke bitterheid gely het. In u liefde het u my lewe teruggehou van die kuil van vernietiging, want u het al my sondes agter u rug gegooi. Want die doderyk kan u nie loof nie; die dood kan nie u lof besing nie. Dié wat afdaal in die kuil, kan nie op u trou hoop nie. Die lewende, die lewende—hulle loof u, soos ek vandag doen; die vader maak u trou bekend aan die kinders. Ons Vader sal my red, en ons sal my liedere op snaarinstrumente speel al die dae van ons lewe, in die huis van ons Vader.

Jesaja het gesê: “Laat hulle ’n vyekoek neem, dit op die sweer sit, en hy sal gesond word.” Hiskia het gevra: “Wat is die teken dat ek na die huis van ons Vader sal opgaan?”