Isaias 38

38 ¹Niadtong mga adlawa nagmasakiton si Hezekia ug himalatyon na. Miadto kaniya ang propeta nga si Isaias nga anak ni Amoz ug miingon, “Mao kini ang giingon sa atong Amahan: Husaya ang imong panimalay, kay mamatay ka; dili ka na mamaayo.”

²Unya giatubang ni Hezekia ang iyang nawong sa bongbong ug nag-ampo sa atong Amahan, ³ug miingon, “Palihog, akong Amahan, hinumdomi kon giunsa nako paglakaw nga matinud-anon sa imong atubangan uban sa tibuok nga kasingkasing, ug gibuhat ang maayo sa imong mga mata.” Mihilak si Hezekia sa hilabihan.

⁴Unya miabot kang Isaias ang pulong sa atong Amahan:

⁵“Lakaw, sultihi si Hezekia, ‘Mao kini ang giingon sa atong Amahan, ang Amahan sa imong katigulangan nga si David: Nadungog ko ang imong pag-ampo ug nakita ko ang imong mga luha. Dugangan ko ug napulog lima ka tuig ang imong kinabuhi.’ ⁶Luwason ko ikaw ug kini nga siyudad gikan sa hari sa Asiria; panalipdan ko kini nga siyudad.

⁷“Mao kini ang imong timaan gikan sa atong Amahan nga buhaton niya ang iyang gisaad: ⁸Tan-awa, ibalik ko ug napulo ka ang-ang ang anino nga gipakanaog sa adlaw diha sa hagdanan ni Ahaz.” Busa mibalik ang adlaw ug napulo ka ang-ang nga gikanaugan niini.

⁹Usa ka sinulat ni Hezekia nga hari sa Juda, human sa iyang pagkasakit ug pagkaayo: ¹⁰Miingon ako, “Sa taliwala sa akong mga adlaw kinahanglan molakaw ako agi sa mga ganghaan sa lubnganan; gikawatan ako sa nahibilin ko nga mga tuig.” ¹¹Miingon ako, “Dili ko na makita ang atong Amahan mismo sa yuta sa mga buhi; dili ko na makita ang katawhan, uban sa mga nagpuyo niining lumalabay nga kalibotan. ¹²Ang akong puloy-anan giibot ug gikuha kanako sama sa tolda sa usa ka magbalantay sa karnero. Gilukot ko ang akong kinabuhi sama sa usa ka maghahabol; giputol niya ako gikan sa hablanan; gikan sa adlaw hangtod sa gabii gitapos mo ako. ¹³Naghulat ako nga hilom hangtod sa buntag, apan sama sa liyon gibali niya ang tanan kong mga bukog; gikan sa adlaw hangtod sa gabii gitapos mo ako. ¹⁴Sama sa langaylangay o sa tagak naghuni ako; nag-agulo ako sama sa salampati. Ang akong mga mata gikapoy sa pagtan-aw paibabaw. O Soberanong Amahan, gipit-os ako; mahimo kang akong garantiya sa kahilwasan!” ¹⁵Unsa may akong ikasulti? Nakigsulti siya kanako, ug siya mismo ang nagbuhat niini. Maglakaw ako nga hinay-hinay sa tanan kong mga tuig tungod sa kapait sa akong kalag. ¹⁶O Soberanong Amahan, pinaagi sa maong mga butang nabuhi ang mga tawo, ug diha kanilang tanan anaa ang kinabuhi sa akong espiritu. Busa ulia ako sa maayong panglawas ug tugoti ako nga mabuhi! ¹⁷Sa pagkatinuod alang sa akong kaayohan nga nag-antos ako sa maong kapait. Sa imong gugma gipugngan mo ang akong kinabuhi gikan sa gahong sa kalaglagan, kay gilabay mo ang tanan kong mga sala sa imong likod. ¹⁸Kay ang lubnganan dili makadayeg kanimo; ang kamatayon dili makaawit sa pagdayeg kanimo. Ang mga manaog sa gahong dili makalaom sa imong pagkamatinud-anon. ¹⁹Ang buhi, ang buhi—sila nagadayeg kanimo, sama sa akong gibuhat niining adlawa; ang amahan nagpaila sa imong pagkamatinud-anon ngadto sa mga anak. ²⁰Ang atong Amahan moluwas kanako, ug tukaron nato ang akong mga awit sa mga tulonggon nga kuwerdasan sa tanang mga adlaw sa atong kinabuhi, sa balay sa atong Amahan.

²¹Miingon si Isaias, “Pakuhaa sila ug tinapay nga igos, ibutang kini sa hubag, ug mamaayo siya.” ²²Nangutana si Hezekia, “Unsa man ang timaan nga motungas ako sa balay sa atong Amahan?”