ମୃତ୍ୟୁର ଦ୍ଵାରରେ ହିଜକିୟ
ଆମ ପିତା ତାଙ୍କୁ କହନ୍ତି ଯେ ସେ ସୁସ୍ଥ ହେବେ ନାହିଁ; ହିଜକିୟ କାନ୍ଥ ଆଡ଼କୁ ମୁହଁ ବୁଲାଇ କାନ୍ଦନ୍ତି। ପନ୍ଦର ବର୍ଷ ଯୋଗ କରାଯାଏ, ଏବଂ ପ୍ରମାଣ ସ୍ୱରୂପ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଛାୟା ପଛକୁ ଘୁଞ୍ଚିଯାଏ। ତାଙ୍କର ଲିଖିତ ପ୍ରାର୍ଥନା ମୃତ୍ୟୁର ଆତଙ୍କ ବିଷୟରେ କିଛି ଲୁଚାଏ ନାହିଁ, ଏବଂ ଏହି ଜ୍ଞାନରେ ଶେଷ ହୁଏ ଯେ ଜୀବିତମାନେ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
38 1ସେହି ସମୟରେ ହିଜକିୟ ମୃତ୍ୟୁଜନକ ପୀଡ଼ାରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ। ଆମୋସ୍ଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯିଶାଇୟ ଭାବବାଦୀ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହା କହନ୍ତି: ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ଗୃହର ବ୍ୟବସ୍ଥା କର, କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ମରିବ, ବଞ୍ଚିବ ନାହିଁ।”
2ସେତେବେଳେ ହିଜକିୟ କାନ୍ଥ ଆଡ଼କୁ ଆପଣା ମୁଖ ଫେରାଇ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, 3ପୁଣି କହିଲେ, “ହେ ମୋହର ପିତା, ବିନତି କରୁଅଛି, ମୁଁ କିପରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅନ୍ତଃକରଣ ସହିତ ବିଶ୍ଵସ୍ତ ଭାବରେ ତୁମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ଆଚରଣ କରିଅଛି, ଆଉ ତୁମ୍ଭ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଯାହା ଉତ୍ତମ ତାହା କରିଅଛି, ତାହା ସ୍ମରଣ କର।” ଆଉ ହିଜକିୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ରୋଦନ କଲେ।
4ସେତେବେଳେ ଯିଶାଇୟଙ୍କ ନିକଟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା:
5“ତୁମ୍ଭେ ଯାଇ ହିଜକିୟଙ୍କୁ କୁହ, ‘ତୁମ୍ଭ ପୂର୍ବପୁରୁଷ ଦାଉଦଙ୍କ ପିତା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହା କହନ୍ତି: ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣିଅଛୁ ଓ ତୁମ୍ଭର ଲୋତକ ଦେଖିଅଛୁ। ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ଆୟୁ ସହିତ ପନ୍ଦର ବର୍ଷ ଯୋଗ କରୁଅଛୁ।’ 6ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭକୁ ଓ ଏହି ନଗରକୁ ଅଶୂରର ରାଜା ହସ୍ତରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବୁ; ଆମ୍ଭେ ଏହି ନଗରକୁ ରକ୍ଷା କରିବୁ।
7“ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଯାହା ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଅଛନ୍ତି ତାହା ସେ କରିବେ ବୋଲି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି ଏହି ଚିହ୍ନ ଅଟେ: 8“ଦେଖ, ଆହସ୍ଙ୍କ ସୋପାନ ଉପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେଉଁ ଦଶ ପାଦ ଓହ୍ଲାଇ ଯାଇଅଛି, ସେହି ଛାୟାକୁ ଆମ୍ଭେ ଦଶ ପାଦ ଫେରାଇ ଆଣିବୁ।” ଏଣୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେଉଁ ଦଶ ପାଦ ଓହ୍ଲାଇ ଯାଇଥିଲା, ସେହି ଦଶ ପାଦ ଫେରିଗଲା।
9ଯିହୂଦାର ରାଜା ହିଜକିୟଙ୍କ ପୀଡ଼ା ଓ ଆରୋଗ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତି ପରେ ଲିଖିତ ତାହାଙ୍କ ରଚନା: 10ମୁଁ କହିଲି, “ମୋʼ ଆୟୁର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ମୋତେ ପାତାଳର ଦ୍ଵାର ଦେଇ ଯିବାକୁ ହେବ; ମୁଁ ଆପଣା ଅବଶିଷ୍ଟ ବର୍ଷରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇଅଛି।” 11ମୁଁ କହିଲି, “ମୁଁ ଜୀବିତମାନଙ୍କ ଦେଶରେ ସ୍ଵୟଂ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଦେଖିବି ନାହିଁ; ଏହି କ୍ଷଣସ୍ଥାୟୀ ଜଗତର ନିବାସୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଆଉ ମନୁଷ୍ୟକୁ ଦେଖିବି ନାହିଁ। 12ମେଷପାଳକର ତମ୍ବୁ ପରି ମୋʼ ବସତି ଉପାଡ଼ି ମୋʼଠାରୁ ଦୂରକୁ ନିଆଯାଇଅଛି। ମୁଁ ତନ୍ତୀ ପରି ଆପଣା ଜୀବନ ଗୁଡ଼ାଇ ପକାଇଅଛି; ସେ ମୋତେ ତନ୍ତରୁ କାଟି ପକାନ୍ତି; ଦିନରୁ ରାତ୍ରି ମଧ୍ୟରେ ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ସମାପ୍ତ କରୁଅଛ। 13ମୁଁ ପ୍ରଭାତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନୀରବରେ ଅପେକ୍ଷା କଲି, ମାତ୍ର ସିଂହ ପରି ସେ ମୋହର ସମସ୍ତ ଅସ୍ଥି ଭାଙ୍ଗି ପକାନ୍ତି; ଦିନରୁ ରାତ୍ରି ମଧ୍ୟରେ ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ସମାପ୍ତ କରୁଅଛ। 14ତାଳଚୋଞ୍ଚ କି ସାରସ ପକ୍ଷୀ ପରି ମୁଁ କାକୁବ କରେ; କପୋତ ପରି କାତରୋକ୍ତି କରେ। ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵ ଦିଗକୁ ଅନାଇ ଅନାଇ ମୋʼ ଚକ୍ଷୁ କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ। ହେ ପ୍ରଭୁ ପିତା, ମୁଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିପଦଗ୍ରସ୍ତ; ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ ନିରାପତ୍ତାର ଜାମିନ ହୁଅ!” 15ମୁଁ କଅଣ କହିବି? ସେ ମୋତେ କହିଅଛନ୍ତି, ଆଉ ସେ ସ୍ଵୟଂ ତାହା ସାଧନ କରିଅଛନ୍ତି। ମୋʼ ପ୍ରାଣର ତିକ୍ତତା ସକାଶୁ ମୁଁ ଆପଣା ସମସ୍ତ ବର୍ଷ ମନ୍ଥର ଗତିରେ ଚାଲିବି। 16ହେ ପ୍ରଭୁ ପିତା, ଏହିସବୁ ଦ୍ଵାରା ଲୋକମାନେ ବଞ୍ଚନ୍ତି, ଆଉ ଏସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ମୋʼ ଆତ୍ମାର ଜୀବନ ରହିଅଛି। ଏଣୁ ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ସୁସ୍ଥ କର ଓ ବଞ୍ଚିବାକୁ ଦିଅ! 17ନିଶ୍ଚୟ ମୋʼ ନିଜ ମଙ୍ଗଳ ନିମନ୍ତେ ହିଁ ମୁଁ ଏପରି ତିକ୍ତତା ଭୋଗ କଲି। ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପ୍ରେମରେ ମୋʼ ପ୍ରାଣକୁ ବିନାଶର ଗର୍ତ୍ତରୁ ରକ୍ଷା କରିଅଛ, କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ମୋହର ସମସ୍ତ ପାପ ଆପଣା ପିଠି ପଛରେ ପକାଇ ଦେଇଅଛ। 18କାରଣ ପାତାଳ ତୁମ୍ଭର ପ୍ରଶଂସା କରିପାରେ ନାହିଁ; ମୃତ୍ୟୁ ତୁମ୍ଭର ଗୁଣଗାନ କରିପାରେ ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ଗର୍ତ୍ତକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମ୍ଭ ବିଶ୍ଵସ୍ତତା ଉପରେ ଭରସା କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। 19ଜୀବିତ, ଜୀବିତ ଲୋକ ହିଁ—ସେମାନେ ଆଜି ମୋʼ ପରି ତୁମ୍ଭର ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ପିତା ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭର ବିଶ୍ଵସ୍ତତା ଜଣାନ୍ତି। 20ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋତେ ପରିତ୍ରାଣ କରିବେ, ଆଉ ଆମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଜୀବନର ସମସ୍ତ ଦିନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୃହରେ ତାର-ଯନ୍ତ୍ରରେ ମୋʼ ଗୀତ ବଜାଇବୁ।
21ଯିଶାଇୟ କହିଥିଲେ, “ସେମାନେ ଏକ ଡିମ୍ବିରି ଫଳର ପିଠା ନେଇ ତାହା ବଥ ଉପରେ ଲଗାନ୍ତୁ, ତେବେ ସେ ସୁସ୍ଥ ହେବେ।” 22ହିଜକିୟ ପଚାରିଥିଲେ, “ମୁଁ ଯେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯିବି, ତାହାର ଚିହ୍ନ କଅଣ?”