Yesaya 38 FHB Father's Heart Bible™

38 ¹Nalika samana Prabu Hizkia gerah nemen meh seda. Nabi Yesaya, putrane Amos, tumuli sowan marang panjenengane sarta ngandika: “Mangkene pangandikane Rama kita: Tatanen prakaraning omahmu, amarga kowe bakal mati; kowe ora bakal waras maneh.”

²Prabu Hizkia banjur ngengokake pasuryane madhep ing tembok, sarta nyenyuwun marang Rama kita, ³sarta munjuk: “Dhuh Rama, mugi karsaa ngengeti, anggen kawula sampun lumampah kanthi setya wonten ing ngarsa Paduka kanthi gumolonging manah, saha sampun nindakaken punapa ingkang sae wonten ing paningal Paduka.” Prabu Hizkia muwun kelara-lara.

⁴Tumuli pangandikane Rama kita rawuh marang Nabi Yesaya:

⁵“Lungaa, kandhakna marang Hizkia: ‘Mangkene pangandikane Rama kita, Ramane leluhurmu Prabu Dawud: Aku wis miyarsa pandongamu lan wis mirsani luhmu. Lah, umurmu bakal Daktambahi limalas taun maneh.’ ⁶Aku bakal ngluwari kowe lan kutha iki saka tangane ratu ing Asyur; kutha iki bakal Dakreksa.

⁷“Iki tandha tumrap kowe saka Rama kita, yen Panjenengane bakal nindakake apa kang wis diprasetyakake: ⁸Lah, ayang-ayang kang wis mudhun ing undhak-undhakane Prabu Akhas marga srengenge, bakal Dakbalekake mundur sepuluh undhakan.” Srengenge nuli bali mundur sepuluh undhakan saka enggone wis mudhun.

⁹Tulisane Prabu Hizkia, ratu ing Yehuda, sawuse gerah lan banjur saras: ¹⁰Kawula ngucap: “Ing satengahing umur kawula, kawula kedah lumebet ing gapuraning pati; sesisaning taun gesang kawula karampas.” ¹¹Kawula ngucap: “Kawula boten badhe ningali Rama kita piyambak wonten ing tanahipun tiyang gesang; kawula boten badhe ningali manungsa malih, wonten ing antawisipun para ingkang manggen ing jagad ingkang badhe sirna punika. ¹²Papan padunungan kawula kabedhol saha kabekta saking kawula, kados tarubipun pangen. Gesang kawula sampun kawula gulung kados juru tenun; Panjenengane nugel kawula saking panenunan; wiwit enjing dumugi dalu Paduka ngrampungi gesang kawula. ¹³Kawula ngentosi kanthi tentrem ngantos enjing, nanging kados singa Panjenengane nugel-nugel sadaya balung kawula; wiwit enjing dumugi dalu Paduka ngrampungi gesang kawula. ¹⁴Kados peksi sriti utawi peksi bango, kawula cumericit; kawula sesambat kados peksi dara. Mripat kawula sayah margi tansah tumenga. Dhuh Rama ingkang Mahakwasa, kawula ketindhih sanget; mugi Paduka karsaa dados panjamin karahayon kawula!” ¹⁵Punapa ingkang kedah kawula aturaken? Panjenengane sampun ngandika dhateng kawula, saha Panjenengane piyambak ingkang sampun nindakaken. Kawula badhe lumampah kanthi andhap-asor ing salaminipun umur kawula, margi saking paitipun jiwa kawula. ¹⁶Dhuh Rama ingkang Mahakwasa, margi saking prakawis-prakawis makaten tiyang gesang, saha wonten ing sadaya punika dumunung gesangipun roh kawula. Pramila mugi Paduka karsaa nyarasaken kawula saha nggesangaken kawula malih! ¹⁷Saestu, margi saking kasaenan kawula piyambak, kawula nandhang pait ingkang samanten. Awit saking katresnan Paduka, Paduka sampun ngreksa gesang kawula saking luwenging karusakan, margi sadaya dosa kawula sampun Paduka bucal wonten ing saungkur Paduka. ¹⁸Awit kubur boten saged muji Paduka; pati boten saged ngidungaken pepujian kagem Paduka. Tiyang ingkang mandhap dhateng luweng boten saged ngajeng-ajeng kasetyan Paduka. ¹⁹Tiyang gesang, tiyang gesang—inggih punika ingkang muji Paduka, kados ingkang kawula lampahi ing dinten punika; bapak martosaken kasetyan Paduka dhateng para anak. ²⁰Rama kita badhe milujengaken kawula, saha kita badhe ngungelaken kidung-kidung kawula mawi kecapi ing salaminipun gesang kita, wonten ing padaleman Rama kita.

²¹Nabi Yesaya wis ngandika: “Wong-wong padha njupuka ampyang woh anjir, tempelna ing wudune, temah panjenengane bakal saras.” ²²Prabu Hizkia uga wis ndangu: “Apa ta tandhane, yen aku bakal munggah menyang padalemane Rama kita?”