သေဘေးနှင့်ရင်ဆိုင်သော ဟေဇကိ
မိမိ ပြန်မကောင်းတော့ဟု ငါတို့ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသောအခါ ဟေဇကိသည် နံရံဘက်သို့ မျက်နှာလှည့်၍ ငိုကြွေး၏။ အနှစ်တစ်ဆယ့်ငါးနှစ် ထပ်ပေးတော်မူ၍ သက်သေအဖြစ် နေရိပ်သည် နောက်သို့ ဆုတ်သွား၏။ သူရေးသော ဆုတောင်းချက်သည် သေခြင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကို ချန်လှပ်ခြင်းမရှိဘဲ ဖော်ပြ၍ အသက်ရှင်သူတို့သာ ကိုယ်တော်ကို ချီးမွမ်းကြောင်း သိလျက် နိဂုံးချုပ်၏။
38 1ထိုကာလ၌ ဟေဇကိသည် သေလုမတတ် ပြင်းစွာ ဖျားနာလေ၏။ အာမုတ်၏သား ပရောဖက်ဟေရှာယသည် သူ့ထံသို့လာ၍ “ငါတို့၏ခမည်းတော် ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။ သင်၏အိမ်မှုကိစ္စကို အသင့်စီရင်ထားလော့။ အကြောင်းမူကား သင်သည် သေရလိမ့်မည်။ ပြန်၍ ကျန်းမာလာမည်မဟုတ်။” ဟု ဆို၏။
2ထိုအခါ ဟေဇကိသည် နံရံဘက်သို့ မျက်နှာလှည့်၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ ဆုတောင်းလျက်၊ 3“အို အဖခမည်းတော်၊ အကျွန်ုပ်သည် စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ဖြင့် ရှေ့တော်၌ သစ္စာရှိစွာ ကျင့်ကြံခဲ့ပုံကိုလည်းကောင်း၊ ရှေ့တော်၌ နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်းသောအမှုကို ပြုခဲ့ပုံကိုလည်းကောင်း အောက်မေ့သတိရတော်မူပါ” ဟု လျှောက်၏။ ဟေဇကိသည် ပြင်းစွာ ငိုကြွေး၏။
4ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဟေရှာယထံသို့ ရောက်လာသည်ကား၊
5“သင်သွား၍ ဟေဇကိအား ဤသို့ပြောလော့။ ‘သင်၏ဘိုးဘေး ဒါဝိဒ်၏ခမည်းတော်၊ ငါတို့၏ခမည်းတော် ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။ သင်၏ဆုတောင်းသံကို ငါကြားပြီ၊ သင်၏မျက်ရည်ကိုလည်း ငါမြင်ပြီ။ သင်၏အသက်ကို ဆယ့်ငါးနှစ် ငါတိုးပေးမည်။’” 6အာရှုရိရှင်ဘုရင်၏လက်မှ သင့်ကိုလည်းကောင်း၊ ဤမြို့ကိုလည်းကောင်း ငါကယ်တင်မည်။ ဤမြို့ကို ငါကွယ်ကာစောင့်ရှောက်မည်။
7“ကတိပြုတော်မူသည့်အတိုင်း ငါတို့၏ခမည်းတော် ပြုတော်မူလိမ့်မည်ဟူသော၊ ကိုယ်တော်ထံမှ သင့်အားပေးသည့် နိမိတ်လက္ခဏာကား ဤသို့တည်း။ 8ကြည့်လော့၊ အာခတ်၏လှေကားထစ်ပေါ်၌ နေရောင်ဖြင့် ကျဆင်းခဲ့သော အရိပ်ကို ဆယ်ထစ် ငါပြန်ဆုတ်စေမည်။” ထိုအခါ ကျဆင်းခဲ့ပြီးသော ဆယ်ထစ်အတိုင်း နေသည် ပြန်လည်တက်လာလေ၏။
9ယုဒပြည့်ရှင် ဟေဇကိမင်းသည် ဖျားနာရာမှ ပြန်လည်ကျန်းမာပြီးနောက် ရေးသားသောစာမှာ− 10အကျွန်ုပ်က “အကျွန်ုပ်၏အသက်အရွယ် အလယ်၌ မရဏနိုင်ငံ၏တံခါးဝသို့ အကျွန်ုပ်ဝင်ရတော့မည်။ အကျွန်ုပ်၏ ကျန်ရှိသောနှစ်များကို လုယူခြင်းခံရပြီ” ဟု ဆို၏။ 11အကျွန်ုပ်က “အသက်ရှင်သူတို့၏ပြည်၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်ကိုယ်တော်တိုင်ကို အကျွန်ုပ်မြင်ရတော့မည်မဟုတ်။ ကုန်ဆုံးပျက်စီးတတ်သော ဤလောက၌နေထိုင်သူတို့တွင် လူသားတို့ကို နောက်တစ်ဖန် အကျွန်ုပ်ရှုမြင်ရတော့မည်မဟုတ်။ 12အကျွန်ုပ်၏နေအိမ်ကို နုတ်ယူဖျက်သိမ်း၍ သိုးထိန်းတဲသဖွယ် အကျွန်ုပ်ထံမှ ဆောင်ယူသွားပြီ။ ရက်ကန်းသည်ကဲ့သို့ အကျွန်ုပ်၏အသက်ကို အကျွန်ုပ်လိပ်လိုက်ပြီ။ ရက်ကန်းစင်မှ အကျွန်ုပ်ကို ဖြတ်တောက်တော်မူ၏။ နေ့မှ ညတိုင်အောင် ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ကို ဆုံးခန်းတိုင်စေတော်မူ၏။ 13အကျွန်ုပ်သည် နံနက်တိုင်အောင် ဆိတ်ဆိတ် စောင့်မျှော်နေခဲ့၏။ သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်သည် ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ အကျွန်ုပ်၏ အရိုးရှိသမျှကို ချိုးဖျက်တော်မူ၏။ နေ့မှ ညတိုင်အောင် ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ကို ဆုံးခန်းတိုင်စေတော်မူ၏။ 14ပျံလွှားငှက်၊ ကြိုးကြာငှက်ကဲ့သို့ အကျွန်ုပ်မြည်တွန်၏၊ ချိုးငှက်ကဲ့သို့ ညည်းညူ၏။ အထက်သို့ မျှော်ကြည့်ရသဖြင့် အကျွန်ုပ်၏မျက်စိတို့ ညှိုးနွမ်းအားလျော့ပါပြီ။ အို အရှင်ခမည်းတော်၊ အကျွန်ုပ်သည် ဖိစီးနှိပ်စက်ခြင်းခံနေရပါ၏၊ အကျွန်ုပ်အဖို့ ဘေးကင်းလုံခြုံကြောင်း အာမခံတော်မူပါ” ဟု ဆို၏။ 15အကျွန်ုပ် အဘယ်သို့ ပြောဆိုနိုင်ပါမည်နည်း။ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်အား မိန့်တော်မူ၍ ကိုယ်တော်တိုင် ပြုတော်မူပြီ။ အကျွန်ုပ်၏ စိတ်ဝိညာဉ် ခါးသီးမှုကြောင့် အကျွန်ုပ်၏ အသက်တာတစ်လျှောက်လုံး ဖြည်းညှင်းစွာ သွားလာပါမည်။ 16အို အရှင်ခမည်းတော်၊ ဤသို့သောအရာတို့အားဖြင့် လူတို့သည် အသက်ရှင်ကြပါ၏။ ထိုအရာအားလုံး၌ အကျွန်ုပ်၏ဝိညာဉ်အသက်သည် တည်ရှိပါ၏။ သို့ဖြစ်၍ အကျွန်ုပ်ကို ကျန်းမာစေတော်မူ၍ အသက်ရှင်စေတော်မူပါ။ 17အကျွန်ုပ်သည် ဤမျှ ခါးသီးစွာ ဆင်းရဲဒုက္ခခံရခြင်းကား အကျွန်ုပ်၏အကျိုးငှာသာ မှန်၏။ ကိုယ်တော်သည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာတော်ဖြင့် ပျက်စီးရာတွင်းမှ အကျွန်ုပ်၏အသက်ကို ကယ်တင်ထိန်းသိမ်းတော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား အကျွန်ုပ်၏အပြစ်ရှိသမျှကို ကျောတော်နောက်သို့ ပစ်ချပယ်ရှင်းတော်မူပြီ။ 18အကြောင်းမူကား၊ သင်္ချိုင်းတွင်းသည် ကိုယ်တော်ကို ချီးမွမ်းခြင်းငှာ မတတ်နိုင်။ သေမင်းသည်လည်း ကိုယ်တော်၏ဂုဏ်တော်ကို သီဆိုနိုင်သည်မဟုတ်။ တွင်းနက်ထဲသို့ ဆင်းသက်ကြသောသူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ သစ္စာတော်ကို မမျှော်လင့်နိုင်ကြ။ 19အသက်ရှင်သောသူ၊ အသက်ရှင်သောသူသည်သာလျှင် ယနေ့ အကျွန်ုပ်ပြုသကဲ့သို့ ကိုယ်တော်ကို ချီးမွမ်းကြပါ၏။ အဖသည် သားသမီးတို့အား ကိုယ်တော်၏သစ္စာတော်ကို ဖော်ပြသိစေ၏။ 20ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် အကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်တော်မူလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ငါတို့သည် အသက်ရှင်သမျှ နေ့ရက်ကာလပတ်လုံး ငါတို့၏ခမည်းတော်၏အိမ်တော်၌ အကျွန်ုပ်၏သီချင်းများကို ကြိုးတပ်တူရိယာဖြင့် တီးမှုတ်ကြပါမည်။
21ဟေရှာယက “သဖန်းသီးပျဉ်ကို ယူ၍ အနာစိမ်းပေါ်တွင် အုံပေးကြစေ။ ထိုအခါ သူသည် ပြန်လည်ကျန်းမာလိမ့်မည်” ဟု ဆိုနှင့်ခဲ့၏။ 22ဟေဇကိက “ငါတို့၏ခမည်းတော်၏အိမ်တော်သို့ ငါတက်သွားရမည့် နိမိတ်လက္ခဏာကား အဘယ်နည်း” ဟု မေးမြန်းခဲ့၏။