ဟေရှာယ 37 FHB Father's Heart Bible™

37 ¹ဟေဇကိမင်းသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မိမိအဝတ်ကို ဆုတ်ဖြဲ၍ ဝမ်းနည်းသောအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ပြီးလျှင် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏အိမ်တော်သို့ ဝင်လေ၏။ ²နန်းတော်အုပ် ဧလျာကိမ်၊ စာရေးတော် ရှေဗနနှင့် အကြီးအကဲဖြစ်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်များကို လျှော်တေအဝတ်ဝတ်ဆင်စေ၍ အာမုတ်၏သား ပရောဖက်ဟေရှာယထံသို့ စေလွှတ်လေ၏။ ³သူတို့က “ဟေဇကိမင်း မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ယနေ့သည် ဒုက္ခရောက်ခြင်း၊ အပြစ်တင်ခြင်းနှင့် အသရေဖျက်ခြင်း၏နေ့ဖြစ်၏။ သားသည် မွေးဖွားချိန်တိုင်အောင် ရောက်သော်လည်း မွေးဖွားနိုင်သောခွန်အား မရှိ။ ⁴အသက်ရှင်တော်မူသောခမည်းတော်ကို ကဲ့ရဲ့စေခြင်းငှာ အရှင်သခင်ဖြစ်သော အာရှုရိရှင်ဘုရင်က စေလွှတ်သော ရာဗရှာခေ၏စကားအလုံးစုံကို သင်၏ခမည်းတော်သည် ကြားတော်မူ၍ ကြားတော်မူသောစကားများအတွက် ဆုံးမတော်မူကောင်း ဆုံးမတော်မူလိမ့်မည်။ သို့ဖြစ်၍ ကျန်ကြွင်းနေသေးသော အကြွင်းအကျန်အတွက် ဆုတောင်းပေးပါ။” ဟု လျှောက်ကြ၏။ ^a a v4 ရာဗရှာခေသည် ဘွဲ့ထူးတစ်ခုဖြစ်၍ အာရှုရိရှင်ဘုရင်၏ စစ်သေနာပတိချုပ်ကို ဆိုလို၏၊ ကိုယ်ပိုင်အမည်မဟုတ်ပေ။

⁵ဟေဇကိမင်း၏အစေခံတို့သည် ဟေရှာယထံသို့ ရောက်လာကြသောအခါ၊

⁶ဟေရှာယက “သင်တို့၏သခင်အား ဤသို့ ဆင့်ဆိုကြလော့။ ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ အာရှုရိရှင်ဘုရင်၏ကျွန်တို့က ငါ့ကို ပြစ်မှားပြောဆိုခဲ့သော၊ သင်တို့ကြားရသည့်စကားများကြောင့် မကြောက်ကြနှင့်။ ⁷ကြည့်လော့၊ ငါသည် သူ့အတွင်း၌ ဝိညာဉ်တစ်ပါးကို သွင်းပေးမည်။ ထိုအခါ သူသည် သတင်းတစ်ရပ်ကို ကြားသိ၍ မိမိတိုင်းပြည်သို့ ပြန်သွားလိမ့်မည်။ ထိုပြည်၌ ဓားဖြင့် သူ့ကို ငါလဲကျစေမည်။” ဟု ဆင့်ဆိုလေ၏။

⁸ရာဗရှာခေသည် ပြန်လာ၍ အာရှုရိရှင်ဘုရင်သည် လာခိရှမြို့မှ ထွက်ခွာသွားပြီဟု ကြားသိသဖြင့် လိဗနမြို့ကို တိုက်ခိုက်နေသည်ကို တွေ့ရှိလေ၏။ ⁹ကုရှမင်း တိရက္ကအကြောင်းကို “သူသည် ကိုယ်တော်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ချီထွက်လာပြီ” ဟု အာရှုရိရှင်ဘုရင် ကြားသိရ၏။ ထိုသတင်းကို ကြားသောအခါ ဟေဇကိမင်းထံသို့ စေတမန်တို့ကို စေလွှတ်၍ ဤသို့ မှာကြားစေ၏။ ¹⁰“ယုဒရှင်ဘုရင် ဟေဇကိမင်းအား ဤသို့ ပြောကြားကြလော့။ ‘ယေရုရှလင်မြို့သည် အာရှုရိရှင်ဘုရင်၏လက်သို့ ကျရောက်လိမ့်မည်မဟုတ်’ ဟု သင်ကိုးစားသော ဘုရားသခင်က ဆိုလျက် သင့်ကို မလှည့်စားပါစေနှင့်။ ¹¹အာရှုရိရှင်ဘုရင်တို့သည် တိုင်းပြည်အပေါင်းကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးခဲ့ကြပုံကို သင်ကြားသိပြီ။ သင်မူကား ကယ်တင်ခြင်းခံရပါမည်လော။ ¹²ငါ့ဘိုးဘေးတို့ ဖျက်ဆီးခဲ့သော ဂေါဇန်၊ ခါရန်၊ ရေဇပ်မြို့တို့နှင့် တေလဿာမြို့၌ရှိသော ဧဒင်အမျိုးသားတို့ကို ထိုလူမျိုးတို့၏ဘုရားများသည် ကယ်တင်ခဲ့ကြသလော။ ¹³ဟာမတ်မင်း၊ အာပဒ်မင်း၊ သေဖရဝိမ်မြို့၊ ဟေနမြို့နှင့် ဣဝါမြို့တို့၏ ရှင်ဘုရင်တို့သည် အဘယ်မှာ ရှိကြသနည်း။” ဟု မှာကြားလိုက်၏။

ခမည်းတော်ရှေ့တော်၌ ဖြန့်ထားခြင်း

¹⁴ဟေဇကိမင်းသည် စေတမန်တို့၏လက်မှ စာကို ယူ၍ ဖတ်ပြီးလျှင် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏အိမ်တော်သို့ တက်သွား၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်ရှေ့တော်၌ ဖြန့်ထားလေ၏။ ¹⁵ထို့နောက် ဟေဇကိမင်းသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ ဤသို့ ဆုတောင်းလျှောက်ထား၏။ ¹⁶“ခေရုဗိမ်အထက်၌ ပလ္လင်တော်ပေါ်မှာ စံတော်မူသော ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ အဖခမည်းတော်၊ ဣသရေလအမျိုး၏ ခမည်းတော်၊ ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းသာလျှင် မြေကြီးပေါ်ရှိ နိုင်ငံအပေါင်းကို အစိုးရတော်မူသော အကျွန်ုပ်တို့၏ခမည်းတော် ဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ¹⁷အို အကျွန်ုပ်တို့၏ခမည်းတော်၊ နားတော်ကို လှည့်၍ နားထောင်တော်မူပါ။ အို အကျွန်ုပ်တို့၏ခမည်းတော်၊ မျက်စိတော်ကို ဖွင့်၍ ကြည့်ရှုတော်မူပါ။ အသက်ရှင်တော်မူသောခမည်းတော်ကို ကဲ့ရဲ့စေခြင်းငှာ သနာခရိပ်မင်း ပေးပို့လိုက်သော စကားအလုံးစုံကို ကြားတော်မူပါ။ ¹⁸အို အကျွန်ုပ်တို့၏ခမည်းတော်၊ အာရှုရိရှင်ဘုရင်တို့သည် လူမျိုးအပေါင်းနှင့် သူတို့၏ပြည်များကို ဖျက်ဆီးခဲ့ကြသည်မှာ မှန်ပါ၏။ ¹⁹ထိုလူမျိုးတို့၏ဘုရားများကိုလည်း မီးထဲသို့ ပစ်ချခဲ့ကြပါ၏။ ထိုဘုရားများသည် စစ်မှန်သောဘုရားမဟုတ်၊ လူ့လက်ဖြင့် လုပ်သော သစ်သားနှင့် ကျောက်သာဖြစ်သဖြင့် ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ကြပါ၏။ ²⁰ယခုမှာ အို အကျွန်ုပ်တို့၏ခမည်းတော်၊ ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းသာလျှင် အကျွန်ုပ်တို့၏ခမည်းတော် ဖြစ်တော်မူကြောင်းကို မြေကြီးပေါ်ရှိ နိုင်ငံအပေါင်းတို့ သိစေခြင်းငှာ သူ၏လက်မှ အကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်တော်မူပါ။” ဟု ဆုတောင်းလျှောက်ထား၏။

ခမည်းတော် ဖြေကြားတော်မူခြင်း

²¹ထိုအခါ အာမုတ်၏သား ဟေရှာယသည် ဟေဇကိမင်းထံသို့ ဤသို့ စေလွှတ်မှာကြားလေ၏။ ဣသရေလအမျိုး၏ ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ အာရှုရိရှင်ဘုရင် သနာခရိပ်မင်းအကြောင်းကို သင်သည် ငါ့ထံ ဆုတောင်းသောကြောင့်၊

²²ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သူ့တစ်ဖက်၌ မိန့်တော်မူသောစကားဟူမူကား၊ “ဇိအုန်သတို့သမီးကညာသည် သင့်ကို မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ကဲ့ရဲ့၏။ ယေရုရှလင်သတို့သမီးသည် သင်၏နောက်ကွယ်၌ ဦးခေါင်းကို ခါ၏။ ²³သင်သည် အဘယ်သူကို ကဲ့ရဲ့ပြစ်မှားသနည်း။ အဘယ်သူ့ကို အသံကျယ်စွာ ဟစ်အော်၍ မာနထောင်လွှားစွာ မျက်စိကို မြှောက်ကြွသနည်း။ ဣသရေလအမျိုး၏ သန့်ရှင်းတော်မူသောအရှင်ကို ပြုဆိုခြင်းပေတည်း။ ²⁴သင်၏ကျွန်တို့အားဖြင့် အရှင်ခမည်းတော်ကို ကဲ့ရဲ့ပြောဆိုလျက် သင်က ဤသို့ ဆိုခဲ့ပြီ၊ ‘ငါ၏များပြားသောရထားတို့ဖြင့် တောင်ထိပ်များ၏အမြင့်သို့လည်းကောင်း၊ လေဗနုန်တောင်၏ အဝေးဆုံးအရပ်သို့လည်းကောင်း ငါတက်ရောက်ခဲ့ပြီ။ ထိုတောင်၏ အမြင့်ဆုံးအာရဇ်ပင်များနှင့် အကောင်းဆုံးထင်းရှူးပင်များကို ငါခုတ်လှဲခဲ့ပြီ။ အဝေးဆုံးအထွတ်အထိပ်၊ အထူထပ်ဆုံးတောအုပ်သို့ ငါရောက်ခဲ့ပြီ။ ²⁵ငါသည် ရေတွင်းများကို တူး၍ ရေကို သောက်ခဲ့ပြီ။ ငါ့ခြေဖဝါးဖြင့် အဲဂုတ္တုပြည်၏ မြစ်ချောင်းအလုံးစုံကို ခန်းခြောက်စေခဲ့ပြီ။’ ²⁶သင်သည် မကြားခဲ့သလော။ ဤအမှုကို ငါသည် ရှေးကာလကပင် ပြုခဲ့၍ ရှေးပဝေသဏီကပင် ကြံစည်ခဲ့ပြီ။ ယခုမှာ ခိုင်ခံ့သောမြို့တို့ကို ပျက်စီးယိုယွင်းသော အမှိုက်ပုံများ ဖြစ်စေရန် ငါစီရင်ပြီ။ ²⁷ထိုမြို့သားတို့သည် ခွန်အားကုန်ခန်း၍ စိတ်ပျက်အားငယ်ကာ အရှက်ကွဲခဲ့ကြ၏။ သူတို့သည် တောလယ်ရှိအပင်များ၊ နုနယ်သောမြက်ပင်များ၊ အိမ်မိုးပေါ်ရှိမြက်ပင်များကဲ့သို့ဖြစ်၍ မကြီးထွားမီ ညှိုးနွမ်းခြောက်သွေ့သွားကြ၏။ ²⁸သို့ရာတွင် သင်ထိုင်သည်ကိုလည်းကောင်း၊ ထွက်သွားသည်၊ ဝင်လာသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ငါ့ကို ဒေါသထွက်သည်ကိုလည်းကောင်း ငါသိ၏။ ²⁹သင်သည် ငါ့ကို ဒေါသထွက်သောကြောင့်လည်းကောင်း၊ သင်၏မာန်မာနသည် ငါ့နားသို့ ရောက်လာသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ ငါ၏သံချိတ်ကို သင်၏နှာခေါင်း၌ တပ်၍ ငါ၏ဇက်ကြိုးကို သင်၏ပါးစပ်၌ ခတ်ပြီးလျှင် သင်လာခဲ့သောလမ်းအတိုင်း ငါပြန်လှည့်စေမည်။

³⁰“သင့်အတွက် ပုဗ္ဗနိမိတ်ကား ဤသို့တည်း။ ယခုနှစ်တွင် အလိုအလျောက်ပေါက်သောအသီးအနှံကို သင်စားရမည်။ ဒုတိယနှစ်တွင် ထိုအပင်မှ ပေါက်သောအသီးကို စားရမည်။ တတိယနှစ်တွင်မူ မျိုးစေ့ကြဲ၍ ရိတ်သိမ်းကြလော့။ စပျစ်ဥယျာဉ်များကို စိုက်ပျိုး၍ အသီးကို စားကြလော့။ ³¹ယုဒအမျိုး၏ ကျန်ကြွင်းသောအကြွင်းအကျန်သည် အောက်သို့ အမြစ်စွဲ၍ အထက်သို့ တစ်ဖန် အသီးသီးလိမ့်မည်။ ³²အကြောင်းမူကား ယေရုရှလင်မြို့မှ အကြွင်းအကျန်သည်လည်းကောင်း၊ ဇိအုန်တောင်မှ ကျန်ကြွင်းသောသူတစ်စုသည်လည်းကောင်း ထွက်လာကြလိမ့်မည်။ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ ခမည်းတော်၏ စိတ်အားထက်သန်တော်မူခြင်းသည် ဤအမှုကို ပြီးစီးစေတော်မူလိမ့်မည်။

³³ထို့ကြောင့် အာရှုရိရှင်ဘုရင်အကြောင်းကို ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ သူသည် ဤမြို့ထဲသို့ ဝင်ရလိမ့်မည်မဟုတ်။ ဤအရပ်၌ မြားတစ်စင်းကိုမျှ ပစ်ရလိမ့်မည်မဟုတ်။ ဒိုင်းလွှားဖြင့် မြို့ကို ချဉ်းကပ်ခြင်း၊ မြို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် မြေကတုတ်ဖို့ခြင်းကိုလည်း ပြုရလိမ့်မည်မဟုတ်။ ³⁴သူသည် လာခဲ့သောလမ်းအတိုင်း ပြန်သွားလိမ့်မည်။ ဤမြို့ထဲသို့ ဝင်လာလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ ³⁵အကြောင်းမူကား ဤမြို့ကို ကယ်တင်ခြင်းငှာ ငါကိုယ်တိုင်အတွက်ကြောင့်လည်းကောင်း၊ ငါ၏ကျွန် ဒါဝိဒ်အတွက်ကြောင့်လည်းကောင်း ဤမြို့ကို ငါကွယ်ကာစောင့်ရှောက်မည်။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

³⁶ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ကောင်းကင်တမန်သည် ထွက်သွား၍ အာရှုရိတပ်စခန်းတွင် လူတစ်သိန်းရှစ်သောင်းငါးထောင်ကို ဒဏ်ခတ်သုတ်သင်လေ၏။ လူတို့သည် နံနက်စောစော ထကြသောအခါ အရပ်တကာ၌ သေဆုံးသောအလောင်းများကိုသာ တွေ့ရကြ၏။ ³⁷ထို့ကြောင့် အာရှုရိရှင်ဘုရင် သနာခရိပ်မင်းသည် တပ်ကို ဖျက်၍ မိမိပြည်သို့ ပြန်သွားပြီးလျှင် နိနေဝေမြို့၌ နေထိုင်လေ၏။ ³⁸သူသည် မိမိ၏ဘုရား နိသရုတ်၏ ဗိမာန်၌ ကိုးကွယ်ဝတ်ပြုနေစဉ် သူ၏သားများဖြစ်သော အဒြမ္မေလက်နှင့် ရှရေဇာတို့သည် သူ့ကို ဓားဖြင့် ခုတ်သတ်၍ အာရရတ်ပြည်သို့ ထွက်ပြေးကြ၏။ ထိုနောက် သူ၏သား ဧသရဟဒ္ဒုန်သည် သူ၏အရာ၌ နန်းထိုင်လေ၏။