Yesaya 37 FHB Father's Heart Bible™

37 ¹Waktu Raja Hiskia ngadangu hal eta, anjeunna nyoehkeun anggoanana, terus make pakean tandaning sungkawa, tuluy lebet ka Bait Rama urang. ²Anjeunna ngutus Eliakim kapala karaton, Sebna juru tulis, jeung para imam kokolot anu marake pakean karung, ka Nabi Yesaya bin Amos. ³Maranehna ngawartoskeun ka anjeunna, “Kieu saur Hiskia: Poe ieu teh poe kasusah, poe panyawad, jeung poe wiwirang. Orok-orok geus datang waktuna lahir, tapi euweuh tanaga pikeun ngalahirkeunana. ⁴Panginten Rama anjeun bade ngadangu omongan Rabsake, anu diutus ku dununganana nya eta raja Asyur pikeun ngahina ka Rama anu jumeneng, sarta Mantenna bade ngawada kana omongan anu didanguna. Ku margi kitu, sanggakeun paneda pikeun sesa-sesa anu masih harirup.” ^a a v4 Rabsake teh hiji gelar — kapala perwira militer raja Asyur — lain ngaran jalma.

⁵Waktu para ponggawa Raja Hiskia dararatang ka Yesaya,

⁶ceuk Yesaya ka maranehna, “Kieu bejakeun ka dunungan maraneh: Kieu dawuhan Rama urang: Ulah sieun ku kecap-kecap anu geus kadenge ku maneh, anu ku eta para ponggawa raja Asyur Kami dihina. ⁷Regepkeun, Kami rek nyelapkeun hiji roh kana dirina, nepi ka manehna ngadenge hiji beja, tuluy mulang ka nagarana sorangan, sarta di dinya Kami rek numpes manehna ku pedang.”

⁸Rabsake tuluy balik, sarta manggihan raja Asyur keur merangan Libna, lantaran manehna geus ngadenge yen eta raja geus angkat ti Lakis. ⁹Raja ngadangu beja ngeunaan Tirhaka raja Kus, “Anjeunna geus budal rek merangan anjeun.” Barang ngadangu hal eta, anjeunna ngutus utusan ka Hiskia: ¹⁰“Kieu bejakeun ka Hiskia raja Yuda: Ulah nepi ka katipu ku Allah anu dipercaya ku maneh, anu ngucapkeun, ‘Yerusalem moal eleh ku raja Asyur.’ ¹¹Maneh geus ngadenge naon anu geus dipigawe ku raja-raja Asyur ka sakabeh nagara, nya eta ngabasmi eta nagara nepi ka ludes. Jeung maneh — naha maneh bakal bisa salamet? ¹²Naha para dewa bangsa-bangsa teh bisa nyalametkeun nagara-nagara anu geus dibasmi ku karuhun kami: Gosan, Haran, Resef, jeung urang Eden anu di Telasar? ¹³Di mana ayeuna raja Hamat, raja Arpad, raja Separwaim, Hena, jeung Iwa?”

Dibeberkeun di Payuneun Rama

¹⁴Hiskia nampi eta surat ti para utusan, tuluy maosna, terus unggah ka Bait Rama urang, sarta dibeberkeunana di payuneun Rama urang. ¹⁵Tuluy Hiskia neneda ka Rama urang, kieu piunjukna: ¹⁶“Nun Ama, Gustina sadaya balad sawarga, nun Rama Israil, anu linggih dina singgasana di luhureun para kerub — mung Ama nyalira anu jadi Rama kami, nu ngawasaan sakabeh karajaan di bumi; Ama anu ngadamel langit sareng bumi. ¹⁷Mugi Ama kersa nunduk teras ngadangu; mugi Ama kersa mukakeun soca teras ningali; mugi ngadangu sagala omongan Sanherib anu dikirimkeunana pikeun ngahina ka Rama anu jumeneng. ¹⁸Leres, nun Ama, raja-raja Asyur parantos ngabasmi sakabeh bangsa sareng nagara-nagarana, ¹⁹sareng geus ngalungkeun para dewana kana seuneu — anu saenyana lain dewa, tapi ngan pagawean leungeun manusa, tina kai jeung batu; nya ku kituna eta dewa-dewa teh bisa diancurkeun. ²⁰Ayeuna, nun Ama, mugi salametkeun abdi sadaya tina genggemanana, supados sakabeh karajaan di bumi terang yen mung Ama nyalira Rama kami.”

Rama Ngawaler

²¹Geus kitu Yesaya bin Amos ngutus utusan ka Hiskia, ungelna: Kieu dawuhan Rama Israil: Ku sabab maneh geus neneda ka Kami ngeunaan Sanherib raja Asyur,

²²kieu timbalan anu geus didawuhkeun ku Rama urang ngeunaan manehna: “Maneh dihina tur disapirakeun ku manehna — nya eta parawan putri Sion; ti tukangeun maneh manehna gigideug — nya eta putri Yerusalem. ²³Ka saha maneh geus moyok jeung nyarekan? Ka saha maneh geus ngagorowok jeung neuteup luhur kalawan takabur? Nya ka Nu Maha Suci ti Israil! ²⁴Ku parantaraan para ponggawa maneh, maneh geus ngahina ka Rama Nu Maha Agung, sarta maneh geus ngomong, ‘Ku réa-réa kareta perang kuring, kuring geus naek ka luhurna gunung-gunung, ka tempat anu pangjauhna di Libanon. Kuring geus nuaran tangkal kai aras anu pangjangkungna, tangkal sanobar anu panghadena; kuring geus nepi ka puncakna anu pangtuntungna, ka leuweungna anu pangrembuna. ²⁵Kuring geus ngali sumur-sumur sarta nginum caina; ku dampal suku kuring, kuring geus ngagaringkeun sakabeh walungan Mesir.’ ²⁶Na maneh teu kungsi ngadenge? Ti baheula keneh Kami geus midamel eta; ti jaman kuno Kami geus ngarancang eta. Ayeuna Kami geus ngalaksanakeunana, nepi ka maneh ngarobah kota-kota benteng jadi tumpukan ruruntuhan. ²⁷Pangeusina, anu geus leungit tanagana, jadi leutik hate sarta era; maranehna teh ibarat tutuwuhan di tegal, ibarat jukut ngora, ibarat jukut dina hateup, anu garing samemeh bisa jadi gede. ²⁸Tapi Kami nyaho iraha maneh diuk, iraha maneh indit, jeung iraha maneh datang, sarta iraha maneh ngamuk ka Kami. ²⁹Ku sabab maneh ngamuk ka Kami, sarta kaadigungan maneh geus nepi ka ceuli Kami, Kami rek nyocogkeun kait Kami kana irung maneh jeung kadali Kami kana sungut maneh, tuluy Kami rek mulangkeun maneh ngaliwatan jalan anu tadi disorang ku maneh.

³⁰“Ieu tanda pikeun maneh: dina taun ieu maneh bakal ngadahar naon anu jadi ku sorangan, dina taun kadua naon anu jadi tina eta, sarta dina taun katilu kudu melak jeung dibuat, melak kebon anggur sarta dahar bungbuahanana. ³¹Jeung sesa-sesa turunan Yuda anu masih harirup, bakal akar deui ka handap sarta buahan deui ka luhur. ³²Sabab ti Yerusalem bakal kaluar sesa-sesa jalma, jeung ti Gunung Sion sagolongan jalma anu salamet. Kasumanget Rama Gustina balad sawarga anu bakal ngalaksanakeun ieu.

³³Ku sabab kitu, kieu dawuhan Rama urang ngeunaan raja Asyur: Manehna moal bisa asup ka ieu kota, atawa ngabalangkeun panah ka dieu, moal bisa nyampeurkeunana bari mawa tameng, atawa nyieun tanggul pangepungan ngalawan ieu kota. ³⁴Manehna bakal mulang ngaliwatan jalan anu tadi disorangna; manehna moal datang ka ieu kota, kitu dawuhan Rama urang. ³⁵Sabab Kami rek ngabela ieu kota pikeun nyalametkeunana, demi kapentingan Kami sorangan sarta demi Daud abdi Kami.”

³⁶Geus kitu Malaikat Rama urang budal tuluy numpes 185.000 urang di pasanggrahan tentara Asyur; waktu jalma-jalma harudang isuk-isuk, breh di mana-mana geus pinuh ku mayit. ³⁷Ku kituna Sanherib raja Asyur ngabongkar pasanggrahan tuluy mulang, sarta cicing di Niniwe. ³⁸Waktu manehna keur ngabakti di kuil dewana nya eta Nisrok, dua anakna, Adramelek jeung Sareser, maehan manehna ku pedang, tuluy kabur ka tanah Ararat. Anakna anu ngaran Esarhadon tuluy jadi raja ngaganti manehna.