يشعياه 37 FHB Father's Heart Bible™

37 ¹کله چې بادشاه حِزقياه دا واورېدل، نو هغۀ خپلې جامې وشلولې، د ماتم جامې يې واغوستلې او د زمونږ پلار کور ته لاړو. ²هغۀ اِلياقيم چې د محل منتظم وو، شِبناه چې کاتب وو او د کاهنانو مشران په ټاټ کښې آمُوز زوئ يسعياه نبى ته ولېږل. ³هغوئ ورته ووئيل چې، ”حِزقياه وائى: نن د تکليف، د سرزنش او د بې‌عزتۍ ورځ ده. بچى د زېږېدو ته راغلى دى، خو د هغوئ د زېږولو طاقت نشته. ⁴ښائى چې ستا پلار به د رب‌شاقيه هغه خبرې واورى چې د هغۀ مالِک، د اسُور بادشاه، د ژوندى پلار د مسخرې کولو دپاره لېږلے دے، او د هغو خبرو به سرزنش وکړى چې هغۀ واورېدلې. نو تۀ د پاتې شوى باقى ماندو دپاره دُعا وکړه.“ ^a a v4 رب‌شاقيه يو خطاب دے — د اسُورى بادشاه د فوځ مشر افسر — نۀ کوم شخصى نوم.

⁵کله چې د بادشاه حِزقياه نوکران يسعياه ته راغلل،

⁶نو يسعياه ورته ووئيل چې، ”خپل مالِک ته ووايئ: زمونږ پلار فرمائى: د هغو خبرو نه مۀ يرېږئ چې تاسو اورېدلې دى، چې د اسُور د بادشاه نوکرانو په هغو سره زۀ سپک کړم. ⁷وګوره، زۀ به په هغۀ کښې يو روح واچوم، نو هغه به يو خبر واورى، خپلې مملکت ته به ستون شى، او هلته به زۀ هغه په تُوره ووژنم.“

⁸رب‌شاقيه ستون شو او اسُورى بادشاه يې د لِبناه سره په جنګ کښې وموندلو، ځکه چې هغۀ اورېدلى وُو چې بادشاه د لکيش نه تلے دے. ⁹بادشاه د کُوش د بادشاه تِرهاقه په حقله واورېدل چې، ”هغه ستا سره د جنګ دپاره راوتلے دے.“ دا واورېدل نو هغۀ حِزقياه ته قاصدان ولېږل: ¹⁰”د يهوداه بادشاه حِزقياه ته ووايئ: هغه خُدائ دې تۀ دوکه نۀ کړې چې په هغۀ باندې تۀ اعتبار کوې او وائى چې، ’يروشلم به د اسُور د بادشاه په لاس کښې نۀ ورځى.‘ ¹¹تا اورېدلى دى چې د اسُور بادشاهانو ټولو مملکتونو سره څۀ وکړل، چې هغه يې پوره تباه کړل. او تۀ به بچ شې څنګه؟ ¹²آيا د قومونو بتانو هغه قومونه خلاص کړل چې زما پلارانو تباه کړل: جوزان، حاران، رضف او د تلسار د عدن اولس؟ ¹³د حمات بادشاه، د ارفاد بادشاه، د سفرواميم بادشاه، د هينا او د عواه بادشاهان چرته دى؟“

د پلار په مخکښې خور کړل

¹⁴حِزقياه د قاصدانو نه خط واخستلو، هغه يې ولوستلو، د زمونږ پلار کور ته وختلو او د زمونږ پلار په مخکښې يې خور کړو. ¹⁵او حِزقياه زمونږ پلار ته دُعا وکړله او وې وئيل چې: ¹⁶”د آسمان د لښکرو پلاره، د اِسرائيل پلاره، چې د کرُوبيانو دپاسه په تخت ناست يې — صرف تۀ د زمکې د ټولو بادشاهيانو دپاسه زمونږ پلار يې؛ تا آسمان او زمکه پېدا کړل. ¹⁷اے زمونږ پلاره، تۀ کوږ شه او واوره؛ اے زمونږ پلاره، خپلې سترګې پرانيځه او وګوره؛ د سنحيريب ټولې هغه خبرې واوره چې د ژوندى پلار د مسخرې کولو دپاره يې لېږلى دى. ¹⁸اے زمونږ پلاره، دا رښتيا دى چې د اسُور بادشاهانو ټول قومونه او د هغوئ مملکتونه تباه کړل، ¹⁹او د هغوئ بتان يې اور ته واچول — ځکه چې هغه بتان نۀ وُو، بلکې د اِنسان د لاسونو کار وُو، لرګى او ډبره؛ نو ځکه هغوئ هغه تباه کړل. ²⁰نو اوس اے زمونږ پلاره، مونږ د هغۀ د لاس نه خلاص کړه، چې د زمکې ټولې بادشاهۍ پوهه شى چې صرف تۀ زمونږ پلار يې.“

پلار جواب ورکوى

²¹بيا آمُوز زوئ يسعياه حِزقياه ته پېغام ولېږلو چې: د اِسرائيل پلار داسې فرمائى: ځکه چې تا د اسُور د بادشاه سنحيريب په حقله ما ته دُعا وکړله،

²²نو دا هغه خبره ده چې زمونږ پلار د هغۀ خلاف فرمائيلې ده چې، ”صيون کُنواره لُور تا سره نفرت کوى، تا پورې خندا کوى؛ د يروشلم لُور ستا په شا سر خوزوى. ²³تا د چا مسخره او بدګوئى کړې ده؟ د چا خلاف تا خپل آواز اوچت کړو او په غرور سره خپلې سترګې پورته کړې؟ د اِسرائيل د پاک ذات خلاف! ²⁴تا د خپلو نوکرانو په وسيله د حاکم پلار مسخره کړې ده، او تا وئيلى دى چې، ’د خپلو ډېرو رتهونو سره زۀ د غرونو څوکو ته وختلے يم، د لبنان تر لرې حدونو پورې. ما د هغۀ لوړ ترين ديارونه پرې کړل، د هغۀ ښکُلى ترين صنوبر؛ زۀ د هغۀ تر لرې ترين څوکې پورې راغلم، د هغۀ تر ګڼ ترين ځنګله. ²⁵ما کُويانې وکيندلې او اوبۀ مې وڅکلې؛ د خپلې پښې تلو سره مې د مصر ټول نهرونه وچ کړل.‘ ²⁶آيا تا نۀ دى اورېدلى؟ ما دا ډېر پخوا وکړل؛ ما دا د اولو ورځو نه منصوبه کړې وه. اوس ما دا پوره کړل، چې تۀ د قلعه بند ښارونه د کنډرو ډيرى جوړ کړې. ²⁷د هغوئ اوسېدونکى بې‌طاقته شول، حيران او شرمنده شول؛ هغوئ د پټى د بوټو په شان وُو، د نرم واښۀ په شان، د بامونو د واښۀ په شان، چې د غټېدو نه مخکښې وچ شى. ²⁸خو زۀ پوهېږم چې کله تۀ کښېنې، کله تۀ راوځې، او کله تۀ راننوځې، او کله تۀ زما خلاف غصه کوې. ²⁹ځکه چې تۀ زما خلاف غصه کوې، او ستا غرور زما غوږونو ته رسېدلے دے، نو زۀ به خپله کُنده ستا په پوزه کښې واچوم او خپل لغام ستا په خولۀ کښې، او په کومه لار چې تۀ راغلے يې، په هغې لار به زۀ تا بېرته ستنوم.

³⁰”دا به ستا نښه وى: دا کال به تۀ هغه څۀ خورې چې پخپله اوبۀ شى، دوېم کال هغه چې د هغې نه راشنه شى، دريم کال کرئ او ريبئ، تاکونه ولګوئ او د هغو مېوه وخورئ. ³¹او د يهوداه د کور پاتې شوى باقى مانده به بيا ښکته ته جرړې وباسى او پاسه ته به مېوه ونيسى. ³²ځکه چې د يروشلم نه به يوه باقى مانده ووځى، او د صيون د غرۀ نه د بچ شويو يوه ډله. د آسمان د لښکرو د پلار جوش به دا کار سرته ورسوى.

³³نو زمونږ پلار د اسُور د بادشاه په حقله داسې فرمائى: هغه به نۀ دې ښار ته راننوځى او نۀ به دلته غشے ولوى، نۀ به د ډال سره د دې مقابل شى، او نۀ به د دې خلاف د محاصرې لار جوړه کړى. ³⁴په کومه لار چې هغه راغلے، په هغې لار به ستون شى؛ دې ښار ته به رانۀ ننوځى، زمونږ پلار فرمائى. ³⁵ځکه چې زۀ به د دې ښار حفاظت کوم چې هغه خلاص کړم، د خپل ذات دپاره او د خپل نوکر داؤد دپاره.“

³⁶بيا د زمونږ پلار فرښته ووته او د اسُور په لښکرګاه کښې يې ۱۸۵،۰۰۰ ووژل؛ کله چې خلق سحر وختى پاڅېدل، نو هر طرف ته مړى پراتۀ وُو. ³⁷نو د اسُور بادشاه سنحيريب لښکرګاه ماته کړه او کور ته لاړو، او په نينوه کښې اوسېدو. ³⁸کله چې هغه د خپل بت نِسروک په بتخانه کښې عبادت کوو، نو د هغۀ زامنو ادرمِلک او شرآصر هغه په تُوره ووژلو او اراراط ته وتښتېدل. د هغۀ زوئ اِسرحدون د هغۀ په ځائ بادشاه شو.