Asiria di Lawang Gerbang
Panglima Asur nangtung di luar témbok sarta nyarita dina basa Yehuda supaya kabéh nu ngadéngé ngarti: Mesir téh ngan saukur gagang awi nu geus beulah, Hiskia moal bisa nyalametkeun aranjeun, can aya déwa bangsa mana waé nu bisa ngeureunkeun kami. Malah manéhna ngaku yén PANGERAN nu ngutus manéhna. Umat nurut ka raja sarta teu ngajawab sakecap ogé.
36 1Dina taun kaopat welas jumenengna Raja Hiskia, Sanherib raja Asiria narajang sakabeh kota bénténg Yuda, tuluy direbut. 2Raja Asiria ngutus Rabsake jeung balad anu rohaka ti Lakis ka Yerusalem, ka Raja Hiskia. Manehna nangtung di susukan cai kulah luhur, di sisi jalan nu ka Tegal Tukang Nyeuseuh. a a v2 Rabsake téh hiji pangkat militér luhur di Asiria, kurang leuwih sarua jeung komandan lapangan atawa kapala staf. 3Tuluy Eliakim bin Hilkia, kapala karaton, Sebna juru tulis, jeung Yoah bin Asaf panulis sajarah, kalaluar nepangan manehna.
4Ceuk Rabsake ka maranehna, “Bejakeun ka Hiskia: Kieu timbalan raja nu agung, raja Asiria: Kapercayaan naon ieu téh anu dijadikeun andelan ku maneh?
5Ceuk maneh, maneh boga siasat jeung kakuatan pikeun perang—tapi éta mah ngan ucap. Ayeuna, ka saha maneh percaya, nepi ka wani ngalawan ka kami? 6Tuh, maneh ngandelkeun iteuk tangkal awi anu geus rapuh—nya éta Mesir—anu bakal nojos jeung nembus leungeun maneh lamun disarandean. Kitu Piraon raja Mesir ka sakabeh anu ngandelkeun manehna. 7Lamun maneh ngomong ka kami, ‘Kami percaya ka PANGERAN, Allah kami’—lain éta téa anu tempat-tempat luhur jeung altar-altarna geus dibongkar ku Hiskia, bari nitah ka Yuda jeung Yerusalem, ‘Maraneh kudu nyembah di hareupeun altar ieu’? b b v7 Rabsake nyebut jenengan PANGERAN téh pikeun ngabobodo, lain pikeun nyembah. FHB tetep maké ‘PANGERAN’ lain ‘Rama urang’ nalika jelema-jelema kapir anu ngahina maké éta jenengan tanpa wawuh ka Rama anu dijenenganana. 8Ku kituna, pék tarohan jeung dunungan kami, raja Asiria: kami rék méré kuda 2.000—asal maneh bisa nyadiakeun nu tumpakna. 9Kumaha maneh bisa nolak hiji perwira baé, najan nu panghandapna ti antara abdi-abdi dunungan kami, bari maneh ngandelkeun Mesir pikeun kareta perang jeung pasukan kuda? 10Jaba ti éta, naha kami datang narajang ieu nagri rék ngaruksakna téh teu kalawan PANGERAN? PANGERAN anu nimbalan ka kami: ‘Narajang ieu nagri jeung ruksakkeun.’”
11Tuluy ceuk Eliakim, Sebna, jeung Yoah ka Rabsake, “Mangga nganggo basa Aram waé ka abdi-abdi, margi kahartos ku abdi sadaya. Ulah nganggo basa Yuda ka abdi, sabab kadangueun ku rahayat anu aya di luhur tembok.” c c v11 ‘Basa Yuda’ di dieu hartina basa Ibrani — basa sapopoé urang Yuda.
12Tembal Rabsake, “Naha dunungan kami ngutus kami téh pikeun ngomongkeun ieu ka dunungan maneh jeung ka maneh wungkul, lain ka jelema-jelema anu dariuk di luhur tembok, anu bakal kapaksa ngadahar tainana sorangan jeung nginum kiihna sorangan bareng jeung maneh?” 13Tuluy Rabsake nangtung bari ngagorowok dina basa Yuda, “Darengékeun timbalan raja nu agung, raja Asiria! 14Kieu timbalan raja: Ulah beunang dibobodo ku Hiskia; manéhna moal bisa nyalametkeun maraneh. 15Ulah beunang dibawa percaya ka PANGERAN ku Hiskia, anu ngomong, ‘PANGERAN tangtu bakal nyalametkeun urang; ieu kota moal eleh ku raja Asiria.’ 16Ulah ngadéngékeun Hiskia. Kieu timbalan raja Asiria: Pék badamé jeung kami, tuluy kaluar nepungan kami. Maraneh masing-masing bakal ngadahar tina tangkal anggur jeung tangkal kondangna sorangan, jeung masing-masing bakal nginum cai tina sumurna sorangan, 17nepi ka kami datang mawa maraneh ka hiji nagri anu saperti nagri maraneh, nagri gandum jeung cianggur anyar, nagri roti jeung kebon anggur. 18Ulah beunang dibobodo ku Hiskia anu ngomong, ‘PANGERAN bakal nyalametkeun urang.’ Naha aya déwa bangsa mana baé anu geus bisa nyalametkeun nagrina tina leungeun raja Asiria? 19Mana déwa-déwa Hamat jeung Arpad? Mana déwa-déwa Separwaim? Naha geus bisa nyalametkeun Samaria tina leungeun kami? 20Déwa mana ti antara sakabeh nagri ieu anu geus nyalametkeun nagrina tina leungeun kami, nepi ka PANGERAN bisa nyalametkeun Yerusalem tina leungeun kami?”
21Maranehna ngabetem baé, teu ngajawab sakecap-kecap acan—sabab Raja Hiskia geus maréntahkeun, “Ulah ngajawab ka manéhna.”
22Tuluy Eliakim bin Hilkia, kapala karaton, Sebna juru tulis, jeung Yoah bin Asaf, panulis sajarah, daratang ka Hiskia bari papakéanana geus disosoéhkeun, tuluy ngalaporkeun sagala kekecapan Rabsake.