Η Ασσυρία στην πύλη
Ο αρχηγός του στρατού της Ασσυρίας στέκεται έξω από το τείχος και επιχειρηματολογεί στα ιουδαϊκά, ώστε να ακούσει κάθε ακροατής: η Αίγυπτος είναι σπασμένο καλάμι, ο Εζεκίας δεν μπορεί να σας σώσει, κανενός έθνους ο θεός δεν μας σταμάτησε ως τώρα. Ισχυρίζεται μάλιστα ότι ο Κύριος τον έστειλε. Ο λαός υπακούει στον βασιλιά και δεν απαντά τίποτα.
36 1Τον δέκατο τέταρτο χρόνο της βασιλείας του βασιλιά Εζεκία, ο Σενναχειρίμ, ο βασιλιάς της Ασσυρίας, επιτέθηκε σε όλες τις οχυρωμένες πόλεις του Ιούδα και τις κατέλαβε. 2Ο βασιλιάς της Ασσυρίας έστειλε τον Ραψάκη με μεγάλο στρατό από τη Λαχείς στην Ιερουσαλήμ, στον βασιλιά Εζεκία. Αυτός στάθηκε στο υδραγωγείο της πάνω δεξαμενής, στον δρόμο προς το χωράφι του Γναφέα. a a v2 Ο Ραψάκης ήταν ανώτερος ασσυριακός στρατιωτικός τίτλος, περίπου ισοδύναμος με διοικητή πεδίου ή αρχηγό του επιτελείου. 3Βγήκαν να τον συναντήσουν ο Ελιακείμ, γιος του Χελκία, ο διαχειριστής του παλατιού, ο Σομνάς ο γραμματέας και ο Ιωάχ, γιος του Ασάφ, ο αρχειοφύλακας.
4Ο Ραψάκης τους είπε: «Πείτε στον Εζεκία: Έτσι μιλάει ο μέγας βασιλιάς, ο βασιλιάς της Ασσυρίας: Τι είναι αυτή η πεποίθηση που εμπιστεύεσαι;
5Λες πως έχεις σχέδιο και δύναμη για πόλεμο — μα αυτά είναι μόνο λόγια. Τώρα, ποιον εμπιστεύεσαι, που επαναστάτησες εναντίον μου; 6Κοίτα, εμπιστεύεσαι αυτό το ραβδί από τσακισμένο καλάμι — την Αίγυπτο — που θα τρυπήσει το χέρι σου και θα το διαπεράσει, αν στηριχτείς πάνω του. Έτσι είναι ο Φαραώ, ο βασιλιάς της Αιγύπτου, για όλους όσους τον εμπιστεύονται. 7Κι αν μου πεις: “Εμπιστευόμαστε τον Κύριο, τον Θεό μας” — δεν είναι αυτός που τους υψηλούς τόπους λατρείας του και τους βωμούς του τους κατάργησε ο Εζεκίας, λέγοντας στον Ιούδα και στην Ιερουσαλήμ: “Μπροστά σ’ αυτόν τον βωμό πρέπει να προσκυνάτε”; b b v7 Ο Ραψάκης επικαλείται το όνομα του Κυρίου για να εξαπατήσει, όχι για να λατρέψει. Η FHB διατηρεί το «ο Κύριος» αντί για το «ο Πατέρας μας» όταν ειδωλολάτρες χλευαστές χρησιμοποιούν το όνομα χωρίς να γνωρίζουν τον Πατέρα που ονομάζουν. 8Λοιπόν, κάνε ένα στοίχημα με τον κύριό μου, τον βασιλιά της Ασσυρίας: Θα σου δώσω δύο χιλιάδες άλογα — αν μπορείς να βρεις αναβάτες γι’ αυτά. 9Πώς τότε μπορείς να αποκρούσεις έναν και μόνο αξιωματικό, ακόμα και τον πιο ασήμαντο από τους δούλους του κυρίου μου, τη στιγμή που εμπιστεύεσαι την Αίγυπτο για άρματα και ιππείς; 10Τώρα, μήπως ανέβηκα εναντίον αυτής της χώρας για να την καταστρέψω χωρίς τον Κύριο; Ο Κύριος μου είπε: Ανέβα εναντίον αυτής της χώρας και κατάστρεψέ την».
11Τότε ο Ελιακείμ, ο Σομνάς και ο Ιωάχ είπαν στον Ραψάκη: «Σε παρακαλούμε, μίλα στους δούλους σου στα αραμαϊκά, γιατί τα καταλαβαίνουμε. Μη μας μιλάς στα ιουδαϊκά, εκεί που ακούει ο λαός πάνω στο τείχος». c c v11 Τα «ιουδαϊκά» εδώ σημαίνουν την εβραϊκή γλώσσα — την καθημερινή ομιλία του λαού του Ιούδα.
12Ο Ραψάκης αποκρίθηκε: «Μήπως ο κύριός μου με έστειλε να τα πω αυτά στον κύριό σου και σ’ εσένα, κι όχι στους άντρες που κάθονται πάνω στο τείχος, που μαζί σας θα αναγκαστούν να τρώνε τα κόπρανά τους και να πίνουν τα ούρα τους;» 13Τότε ο Ραψάκης στάθηκε και φώναξε δυνατά στα ιουδαϊκά: «Ακούστε τα λόγια του μεγάλου βασιλιά, του βασιλιά της Ασσυρίας! 14Έτσι μιλάει ο βασιλιάς: Μην αφήσετε τον Εζεκία να σας εξαπατήσει· δεν μπορεί να σας γλιτώσει. 15Μην αφήσετε τον Εζεκία να σας κάνει να εμπιστευτείτε τον Κύριο, λέγοντας: “Ο Κύριος σίγουρα θα μας γλιτώσει· αυτή η πόλη δεν θα πέσει στα χέρια του βασιλιά της Ασσυρίας”. 16Μην ακούτε τον Εζεκία. Έτσι μιλάει ο βασιλιάς της Ασσυρίας: Κάντε ειρήνη μαζί μου και βγείτε να με συναντήσετε. Τότε ο καθένας σας θα τρώει από το δικό του αμπέλι και από τη δική του συκιά, κι ο καθένας σας θα πίνει νερό από το δικό του πηγάδι, 17ώσπου να έρθω και να σας πάρω σε μια χώρα σαν τη δική σας, χώρα με σιτάρι και καινούριο κρασί, χώρα με ψωμί και αμπέλια. 18Μην αφήσετε τον Εζεκία να σας εξαπατήσει λέγοντας: “Ο Κύριος θα μας γλιτώσει”. Μήπως ο θεός κανενός έθνους γλίτωσε τη χώρα του από το χέρι του βασιλιά της Ασσυρίας; 19Πού είναι οι θεοί της Αιμάθ και της Αρφάδ; Πού είναι οι θεοί της Σεφαρουαΐμ; Μήπως γλίτωσαν τη Σαμάρεια από το χέρι μου; 20Ποιος απ’ όλους τους θεούς αυτών των χωρών γλίτωσε τη χώρα του από το χέρι μου, ώστε ο Κύριος να γλιτώσει την Ιερουσαλήμ από το χέρι μου;»
21Αυτοί έμειναν σιωπηλοί, δεν του απάντησαν ούτε μια λέξη — γιατί η διαταγή του βασιλιά ήταν: «Μην του απαντήσετε».
22Τότε ο Ελιακείμ, γιος του Χελκία, ο διαχειριστής του παλατιού, ο Σομνάς ο γραμματέας και ο Ιωάχ, γιος του Ασάφ, ο αρχειοφύλακας, ήρθαν στον Εζεκία με σκισμένα τα ρούχα τους και του ανέφεραν τα λόγια του Ραψάκη.
