يسعياه 36 FHB Father's Heart Bible™

36 ¹بادشاهه حزقياه جي چوڏهين سال ۾ اسور جي بادشاهه سنحاريب يهوداه جي سڀني قلعي بند شهرن تي حملو ڪري انهن کي قبضي ۾ ڪري ورتو. ²اسور جي بادشاهه ربشاقيه کي وڏي لشڪر سان لخيس کان يروشلم ۾ بادشاهه حزقياه ڏانهن موڪليو. هو مٿئين تلاءَ جي واهه وٽ، ڌوبين جي ميدان ڏانهن ويندڙ رستي تي اچي بيٺو. ^a a v2 ربشاقيه اسور جو هڪ وڏو فوجي لقب هو، جيڪو لڳ ڀڳ ميدان جي سپهسالار يا فوج جي سربراه جي برابر آهي. ³پوءِ حلقياه جو پٽ الياقيم جيڪو محل جو نگران هو، شبنا منشي، ۽ آسف جو پٽ يوآخ جيڪو تاريخ نويس هو، ٻاهر نڪري وٽس آيا.

⁴ربشاقيه کين چيو تہ ”حزقياه کي چئو تہ وڏو بادشاهه، اسور جو بادشاهه هيئن ٿو چوي تہ هي ڪهڙو ڀروسو آهي جنهن تي تون ڀروسو ٿو رکين؟

⁵تون ٿو چوين تہ جنگ لاءِ تو وٽ صلاح ۽ طاقت آهي، پر اها رڳو ڳالهه آهي. هاڻي تون ڪنهن تي ڀروسو ٿو رکين جو مون سان بغاوت ڪئي اٿئي؟ ⁶ڏس، تون هن ٽٽل ڪانَ جي لٺ يعني مصر تي ڀروسو ٿو رکين، جنهن تي جيڪڏهن ڪو ٽيڪ ڏئي تہ اها سندس هٿ ۾ چڀي پار نڪري ويندي. مصر جو بادشاهه فرعون انهن سڀني لاءِ ائين ئي آهي جيڪي هن تي ڀروسو ٿا رکن. ⁷جيڪڏهن تون مون کي چوين تہ ’اسان خداوند پنهنجي خدا تي ڀروسو ٿا رکون،‘ تہ ڇا هي اهو ئي ڪونهي جنهن جا اوچا هنڌ ۽ قربانگاهون حزقياه هٽائي ڇڏيائين، ۽ يهوداه ۽ يروشلم کي چيائين تہ ’اوهان کي هن قربانگاهه اڳيان عبادت ڪرڻي آهي‘؟ ^b b v7 ربشاقيه خداوند جو نالو عبادت لاءِ نہ، پر ٺڳيءَ لاءِ ٿو کڻي. FHB هتي ’خداوند‘ ئي رکيو آهي، ’اسان جو پيءُ‘ نہ، ڇاڪاڻ تہ ٺٺولي ڪندڙ غير قومون اهو نالو انهيءَ پيءُ کي ڄاڻڻ کان سواءِ ٿيون وٺن جنهن جو نالو وٺن ٿيون. ⁸تنهنڪري منهنجي مالڪ، اسور جي بادشاهه سان شرط ٻڌ: جيڪڏهن تون انهن تي سوار ڪري سگهين تہ آءٌ تو کي ٻه هزار گھوڙا ڏيندس. ⁹جڏهن تون رٿن ۽ گھوڙي سوارن لاءِ مصر تي ڀروسو ٿو رکين، تڏهن منهنجي مالڪ جي نوڪرن مان ننڍي ۾ ننڍي هڪ سردار کي بہ ڪيئن موٽائي سگهندين؟ ¹⁰هاڻي ڇا آءٌ خداوند کان سواءِ هن ملڪ کي برباد ڪرڻ لاءِ ان تي چڙهي آيو آهيان؟ خداوند مون کي فرمايو تہ هن ملڪ تي چڙهائي ڪر ۽ ان کي برباد ڪر.“

¹¹تڏهن الياقيم، شبنا ۽ يوآخ ربشاقيه کي چيو تہ ”مهرباني ڪري پنهنجن نوڪرن سان ارامي ٻوليءَ ۾ ڳالهاءِ، ڇالاءِ جو اسان اها سمجهون ٿا. ديوار تي ويٺل ماڻهن جي ٻڌندي اسان سان يهودي ٻوليءَ ۾ نہ ڳالهاءِ.“ ^c c v11 هتي ’يهودي‘ جو مطلب عبراني ٻولي آهي، يعني يهوداه جي ماڻهن جي روزمره جي ڳالهه ٻولهه.

¹²ربشاقيه وراڻيو تہ ”ڇا منهنجي مالڪ مون کي اهي ڳالهيون رڳو تنهنجي مالڪ ۽ تو کي چوڻ لاءِ موڪليو آهي، ۽ ديوار تي ويٺل انهن ماڻهن کي نہ، جن کي اوهان سان گڏ پنهنجو ئي گوبر کائڻو ۽ پنهنجو ئي پيشاب پيئڻو پوندو؟“ ¹³پوءِ ربشاقيه بيهي يهودي ٻوليءَ ۾ وڏي آواز سان رڙ ڪري چيو تہ ”وڏي بادشاهه، اسور جي بادشاهه جون ڳالهيون ٻڌو! ¹⁴بادشاهه ٿو چوي تہ حزقياه اوهان کي ٺڳي نہ ڏئي، ڇاڪاڻ تہ هو اوهان کي بچائي نہ ٿو سگهي. ¹⁵حزقياه اوهان کي هي چئي خداوند تي ڀروسو ڪرڻ نہ ڏئي تہ ’خداوند ضرور اسان کي بچائيندو، هي شهر اسور جي بادشاهه جي هٿ ۾ نہ ويندو.‘ ¹⁶حزقياه جي نہ ٻڌو. اسور جو بادشاهه هيئن ٿو چوي تہ مون سان صلح ڪري مون ڏانهن ٻاهر نڪري اچو. اوهان مان هر ڪو پنهنجي ئي انگور جي ويلي ۽ پنهنجي ئي انجير جي وڻ مان کائيندو، ۽ هر ڪو پنهنجي ئي کوهه جو پاڻي پيئندو، ¹⁷جيستائين آءٌ اچي اوهان کي اوهان جي ملڪ جهڙي ملڪ ۾ وٺي وڃان، اناج ۽ نئين مئي جي ملڪ ۾، ماني ۽ انگورن جي باغن جي ملڪ ۾. ¹⁸حزقياه اوهان کي هي چئي ٺڳي نہ ڏئي تہ ’خداوند اسان کي بچائيندو.‘ ڇا ڪنهن قوم جي معبود پنهنجو ملڪ اسور جي بادشاهه جي هٿان بچايو آهي؟ ¹⁹حمات ۽ ارفاد جا معبود ڪٿي آهن؟ سفروائم جا معبود ڪٿي آهن؟ ڇا هنن سامريه کي منهنجي هٿان بچايو آهي؟ ²⁰انهن سڀني ملڪن جي معبودن مان ڪنهن پنهنجو ملڪ منهنجي هٿان بچايو آهي، جو خداوند يروشلم کي منهنجي هٿان بچائيندو؟“

²¹هو خاموش رهيا، کيس هڪ لفظ بہ نہ وراڻيائون، ڇاڪاڻ تہ بادشاهه جو حڪم هو تہ ”کيس جواب نہ ڏيو.“

²²پوءِ حلقياه جو پٽ الياقيم محل جو نگران، شبنا منشي، ۽ آسف جو پٽ يوآخ تاريخ نويس، ڦاٽل ڪپڙن سان حزقياه وٽ اچي ربشاقيه جون ڳالهيون کيس ٻڌايائون.