ڇپيل
ڪتاب

ريگستان ۾ گل ٽڙن ٿا

خود بيابان کي چيو وڃي ٿو ته خوش ٿئي. ڏڪندڙ هٿن ۽ پريشان دلين وارن ماڻهن لاءِ ڪلام اهو آهي ته سندن پيءُ پاڻ اچي رهيو آهي. انڌن جون اکيون کلن ٿيون، منڊا ٽپا ڏين ٿا، ٻرندڙ واريءَ مان پاڻي ڦٽي نڪري ٿو، ۽ هڪ پاڪ رستو گهر ڏانهن وڃي ٿو جتي بيوقوف ڀٽڪي نٿا سگهن.

باب 35.

ويرانو ۽ سڪل زمين خوش ٿيندا؛ ريگستان خوشي ڪندو ۽ زعفران وانگر ٽڙندو. اهو ڀرپور ٽڙندو ۽ خوشي ۽ ڳيتن سان خوش ٿيندو. لبنان جو جلوو ان کي ڏنو ويندو، ڪرمل ۽ شارون جي شان بہ. اهي اسان جي پيءُ جو جلوو، اسان جي پيءُ جي عظمت ڏسندا. a a v2 لبنان، ڪرمل ۽ شارون قديم اسرائيل جا اهڙا علائقا هئا جيڪي پنهنجن گھاٽن ٻيلن، زرخيز ڍلائن ۽ قدرتي حسن ڪري مشهور هئا — شان جي مثال طور ورتا ويندا هئا.

ڪمزور هٿن کي مضبوط ڪريو، ۽ ڏڪندڙ گوڏن کي سھارو ڏيو. ڳڻتيءَ وارن دلين کي چئو تہ ”مضبوط ٿيو، ڊڄو نہ! ڏسو، اوهان جو پيءُ انصاف سان ايندو، اسان جي پيءُ جي بدلي سان. هو ايندو ۽ اوهان کي بچائيندو.“

تڏهن انڌن جون اکيون کلنديون، ۽ ٻوڙن جا ڪن کلي پوندا. b b v5 جڏهن يوحنا بپتسما ڏيندڙ قيد مان پڇيو تہ ڇا يسوع اهو ئي آهي جنهن کي اچڻو هو، تڏهن يسوع انهن ئي لفظن ۾ وراڻيو — انڌا ڏسن ٿا، ٻوڙا ٻڌن ٿا، لنگڙا ٽپا ڏين ٿا — ۽ پنهنجي شفا ڏيڻ واري خدمت کي پيءُ جي ڊگھي مدت کان ڪيل واعدي واري ڇوٽڪاري جو اچڻ ڪري ظاهر ڪيائين (متي 11:5؛ لوقا 7:22). تڏهن لنگڙا هرڻ وانگر ٽپا ڏيندا، ۽ ڳوڻن جي زبان خوشيءَ ۾ ڳائيندي. ڇاڪاڻ تہ ويرانن ۾ پاڻي ڦٽي نڪرندو، ۽ ريگستان ۾ نديون وهنديون. تپندڙ واري ڍنڍ بڻجي ويندي، ۽ اڃايل زمين پاڻيءَ جا چشما؛ جتي گدڙ ويھندا هئا، اتي گاهه ڪانن ۽ سرڪنڊن ۾ بدلجي ويندو.

اتي هڪ شاهراهه هوندي، هڪ رستو، ۽ ان کي پاڪائيءَ جو رستو سڏبو. ناپاڪ ان تان نہ لنگھندا؛ اهو ان لاءِ آهي جيڪو ان رستي تي هلي ٿو — بيوقوف بہ ڀلجي نہ ويندا. اتي ڪو شينهن نہ هوندو، نڪو ڪو ڦاڙي کائيندڙ جانور ان تان لنگھندو؛ اهي اتي نہ ملندا. پر ڇوٽڪارو ماڻيل اتي هلندا، اسان جي پيءُ جا فديو ڏئي ڇڏايل موٽي ايندا. اهي ڳيت ڳائيندا صيون ۾ ايندا، سندن مٿن تي دائمي خوشي هوندي؛ خوشي ۽ شادماني کين اچي ملندي، ۽ ڏک ۽ آهون ڀڄي ويندا.