ڇپيل
ڪتاب

ويجها اچو، اي سڀ قومون

قومن کي هڪ خوفناڪ ڳالهه ٻڌڻ لاءِ سڏيو وڃي ٿو: اسان جي پيءُ جي تلوار ادوم ۾ ڍءُ ٿيل، جبلن تي رت، نديون ڏامر ۾ بدليل ۽ اهو دونهون جيڪو ڪڏهن به اُٿڻ بند نٿو ڪري. اُلو ۽ گدڙ کنڊرن جا وارث ٿين ٿا، جن کي افراتفريءَ جي رسيءَ سان ماپيو وڃي ٿو. ڪا راحت پيش نٿي ڪئي وڃي — رڳو صيون جي سرخروئي.

باب 34.

اي قومون، ويجها اچي ٻڌو، اي اُمتون، ڌيان ڏيو! زمين ۽ جيڪي ان ۾ ڀريل آهي سو بہ ٻڌي، دنيا ۽ جيڪي ان مان اُسري ٿو سو بہ ٻڌي. ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ سڀني قومن تي ڪاوڙ سان ڀريل آهي، ۽ سندس غضب سندن سڀني لشڪرن تي آهي. کين تباهيءَ جي نذر ڪيائين، ڪُهڻ جي حوالي ڪيائين. سندن ماريلا ٻاهر اڇلايا ويندا، سندن لاشن جي سڙاند مٿي چڙهندي، ۽ جبل سندن رت سان وهندا. آسمان جا سڀ تارا سڙي ويندا، ۽ آسمان طومار وانگر ويڙهيا ويندا. تارن جو اهو سڄو لشڪر سڪي ويندو، جيئن ويل کان پن سڪي ڪري ٿو، جيئن انجير جي وڻ کان سڪل انجير ڪري ٿو.

جڏهن منهنجي تلوار آسمان ۾ ڍءُ ڪري پيئندي، تڏهن ڏس، اها ادوم تي، منهنجي تباهيءَ لاءِ نذر ڪيل قوم تي، انصاف لاءِ لهندي. اسان جي پيءُ وٽ تلوار آهي؛ اها رت سان ڍائيل، چرٻيءَ سان ڀريل آهي، ميمڻن ۽ ٻڪرن جي رت سان، ميڍن جي گردن جي چرٻيءَ سان. ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ جي بصره ۾ قرباني آهي، ادوم جي ملڪ ۾ وڏو قتل عام. جهنگلي ڍڳا سندن سان گڏ ڪرندا، ۽ جوان ڏاند زورآورن سان گڏ. سندن زمين رت سان ڍاپي ويندي، ۽ سندن مٽي چرٻيءَ سان ڀرجي ويندي. ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ وٽ انصاف جو ڏينهن آهي، صيون جي حق ۾ انصاف ڪرڻ جو سال. ادوم جون نديون تارڪول ۾ ۽ سندس مٽي گندرف ۾ بدلجي وينديون، ۽ سندس زمين ٻرندڙ تارڪول بڻجي ويندي. رات ڏينهن اها نہ وسامندي؛ سندس دونهون سدائين مٿي چڙهندو رهندو. پيڙهي کان پيڙهي تائين اها ويران رهندي؛ ڪو بہ وري ڪڏهن ان مان نہ لنگهندو. ريگستاني اُلو ۽ چيخندڙ اُلو ان تي قبضو ڪندا؛ وڏو اُلو ۽ ڪانو ان ۾ رهندا. اسان جو پيءُ ان تي افراتفريءَ جي ماپ واري ڊور ڇڪيندو، ۽ ويرانيءَ جو شاقول. ان جي اميرن وٽ اتي بادشاهي سڏڻ لاءِ ڪجهہ بہ نہ رهندو، ۽ ان جا سڀ سردار نيست ٿي ويندا. ان جي قلعن تي ڪنڊا، ۽ ان جي ڪوٽن تي ڪنڊيارا ٻوٽا ۽ جهنگ ڇانئجي ويندا. اها گيدڙن جو ٺڪاڻو، شتر مرغن جو گھر بڻجي ويندي. جهنگلي ٻليون ڪفتارن سان ملنديون، ۽ جهنگلي ٻڪرا هڪ ٻئي کي سڏ ڪندا؛ اتي رات جي مخلوق بہ ويهي رهندي ۽ پاڻ لاءِ آرام جي جاءِ لهندي. اتي اُلو آکيرو ٺاهيندو ۽ آنا ڏيندو، انهن مان ٻچا ڪڍي انهن کي پنهنجي ڇانو هيٺ گڏ ڪندو؛ اتي باز بہ گڏ ٿيندا، هر هڪ پنهنجي جوڙي سان.

اسان جي پيءُ جي طومار کي ڳوليو ۽ پڙهو؛ انهن مان هڪ بہ گم نہ ٿيندو، هڪ بہ پنهنجي جوڙي کان سواءِ نہ رهندو. ڇاڪاڻ تہ سندس وات حڪم ڏنو آهي، ۽ سندس روح انهن کي گڏ ڪيو آهي. هن انهن لاءِ پرچي وڌي آهي؛ سندس هٿ سندن حصو ڊور سان ماپي ڏنو آهي. اهي ان تي سدائين قبضو ڪندا ۽ پيڙهي کان پيڙهي اتي رهندا.