يسعياه 33 FHB Father's Heart Bible™

33 ¹اي تباهه ڪندڙ، تو تي افسوس، جيڪو پاڻ تباهه ڪيو نه ويو آهين؛ اي دغاباز، جنهن سان ڪنهن دغا نه ڪئي! جڏهن تون تباهي پوري ڪندين، تڏهن تون تباهه ڪيو ويندين؛ جڏهن تون دغابازي ڇڏيندين، تڏهن تو سان دغا ڪئي ويندي.

²اي اسان جا بابا، اسان تي فضل ڪر؛ اسان تنهنجو انتظار ڪريون ٿا. هر صبح اسان جي طاقت ٿي، ڏکئي وقت ۾ اسان جي نجات ٿي. ³تنهنجي آواز جي گجگوڙ تي امتون ڀڄي وڃن ٿيون؛ جڏهن تون اُٿين ٿو، تڏهن قومون ڇڙوڇڙ ٿي وڃن ٿيون. ⁴تنهنجو لُٽ جو مال ائين گڏ ڪيو وڃي ٿو جيئن ٽڏو گڏ ڪري ٿو؛ ٽڏن جي ٽولي وانگر ماڻهو ان تي ڪڙڪي پون ٿا.

⁵اسان جو پيءُ سرفراز آهي، ڇاڪاڻ تہ هو مٿاهين تي رهي ٿو؛ هن صيون کي انصاف ۽ سچائيءَ سان ڀري ڇڏيو آهي. ⁶هو تنهنجن وقتن جو پڪو بنياد، نجات، ڏاهپ ۽ علم جو خزانو ٿيندو؛ اسان جي پيءُ جو خوف صيون جو خزانو آهي.

⁷ڏس، سندن بهادر ماڻهو گهٽين ۾ پڪارين ٿا؛ صلح جا قاصد ڏاڍو روئن ٿا. ⁸شاهراهون ويران پيون آهن؛ مسافر رستي تان غائب ٿي ويا آهن. عهد ٽوڙيو ويو آهي، شهرن کي حقير سمجهيو ويو آهي، ڪنهن جي به عزت نه ٿي ڪئي وڃي. ⁹زمين ماتم ڪري ٿي ۽ سڪندي پئي وڃي؛ لبنان شرمندو ٿي سڪي ويو آهي؛ شارون ريگستان جهڙو ٿي ويو آهي، ۽ بسن ۽ ڪرمل پنهنجا پن لاهي ڇڏين ٿا.

¹⁰”هاڻي آءٌ اُٿندس،‘ اسان جو پيءُ ٿو فرمائي، ’هاڻي آءٌ سرفراز ٿيندس، هاڻي آءٌ پاڻ کي مٿاهون ڪندس. ¹¹اوهين ڀُس کي گڀ ۾ وجهو ٿا، ڪک کي جنم ڏيو ٿا؛ اوهان جو ساهه هڪ باهه آهي جيڪا اوهان کي ساڙي ڇڏيندي. ¹²امتون ساڙجي سواهه ٿي وينديون، ڪٽيل ڪنڊن وانگر جن کي باهه ڏني وڃي. ¹³ٻڌو، اي پري وارؤ، مون ڇا ڪيو آهي؛ ۽ اي ويجهي وارؤ، منهنجي طاقت کي مڃو.‘“

¹⁴صيون ۾ گنهگار ڊڄي ويا آهن؛ بي دينن کي ڏڪڻي جهلي ورتو آهي: ”اسان مان ڪير ساڙيندڙ باهه سان رهي سگهي ٿو؟ اسان مان ڪير دائمي ٻرندڙ شعلن سان رهي سگهي ٿو؟“ ¹⁵جيڪو سچائيءَ سان هلي ٿو ۽ سڌي ڳالهه ڪري ٿو، جيڪو ظلم جي ڪمائي کي ٺڪرائي ٿو ۽ رشوت وٺڻ کان پنهنجو هٿ روڪي ٿو، جيڪو خونريزيءَ جي سازشن کان پنهنجا ڪن بند ڪري ٿو ۽ برائيءَ کان اکيون ٻوٽي ٿو، ¹⁶اهوئي مٿاهين تي رهندو، جنهن جي پناهه جبلن جا قلعا ٿيندا؛ کيس سندس روٽي ڏني ويندي، ۽ سندس پاڻي ڪڏهن نہ کٽندو.

¹⁷تنهنجون اکيون بادشاهه کي سندس حسن ۾ ڏسنديون؛ اهي پري تائين پکڙيل ملڪ ڏسنديون. ¹⁸تنهنجي دل اڳئين دهشت تي غور ڪندي: ”اهو ڪٿي آهي جنهن ڳڻيو؟ اهو ڪٿي آهي جنهن ڀيٽا کي توريو؟ اهو ڪٿي آهي جنهن برجن کي ڳڻيو؟“ ¹⁹تون وري انهن بي باڪ ماڻهن کي نہ ڏسندين، اهڙي قوم کي جنهن جي ٻولي سمجهڻ کان ٻاهر عجيب آهي، اهڙي ٻولي ۾ ٻوڙيندڙ جيڪا تون سمجهي نہ سگهين.

²⁰صيون کي ڏس، اسان جي مقرر عيدن جو شهر! تنهنجون اکيون يروشلم کي ڏسنديون، هڪ پرسڪون گهر، اهڙو خيمو جيڪو نہ هلايو ويندو، جنهن جا کونٽا ڪڏهن نہ پٽيا ويندا ۽ جنهن جون رسيون ڪڏهن نہ ٽٽنديون. ²¹پر اتي اسان جو پيءُ پنهنجي عظمت سان اسان لاءِ ويڪرن نهرن ۽ ندين جي جاءِ ٿيندو، جتي ڪو چپن وارو ٻيڙو نہ هلي سگهندو ۽ ڪو وڏو جهاز نہ لنگهي سگهندو. ²²ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ اسان جو منصف آهي، اسان جو پيءُ اسان جو شريعت ڏيندڙ آهي، اسان جو پيءُ اسان جو بادشاهه آهي؛ هو اسان کي بچائيندو.

²³تنهنجا رسا ڍلا لٽڪيل آهن: اهي مستول کي پنهنجي جاءِ تي جهلي نٿا سگهن ۽ نڪي پال کي پکڙيل رکي سگهن ٿا. پوءِ لُٽ جو گهڻو مال ورهايو ويندو، ۽ لنڱڙا به لُٽ کڻي ويندا. ²⁴صيون ۾ رهندڙ ڪوبہ ماڻهو نہ چوندو تہ ”آءٌ بيمار آهيان“؛ اتي رهندڙ ماڻهن جو گناهه معاف ڪيو ويندو.