سچائيءَ سان راڄ ڪندڙ بادشاهه

اهي اڳواڻ جيڪي ٿڪل ملڪ ۾ ٽڪر جي ڇانوَ وانگر ماڻهن کي پناهه ڏين ٿا، انهيءَ بيوقوف جي سامهون بيٺا آهن جيڪو پيءُ بابت ڪوڙ ڳالهائي ٿو ۽ بکايل جي ٿالهي خالي ڪري ٿو. آرام ۾ ويٺل عورتون ٻڌن ٿيون ته فصل ناڪام ٿيندو. محل تيستائين ويران رهي ٿو جيستائين روح وهايو نٿو وڃي ۽ ويراني ميويدار نٿي بڻجي.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 10–20

باب 32.

ڏسو، هڪ بادشاهه سچائيءَ سان راڄ ڪندو، ۽ حاڪم انصاف سان حڪومت هلائيندا. هر هڪ هوا کان بچاءُ جي پناهه جهڙو، طوفان کان بچڻ جي جاءِ جهڙو، سڪل جاءِ ۾ پاڻيءَ جي نهرن جهڙو، ۽ ٿڪل ملڪ ۾ وڏي پٿر جي ڇانو جهڙو ٿيندو. تڏهن ڏسندڙن جون اکيون بند نہ ٿينديون، ۽ ٻڌندڙن جا ڪن ٻڌندا. تڪڙي دل علم کي سمجهندي، ۽ اٽڪندڙ زبان رواني سان ۽ صاف ڳالهائيندي. وري ڪڏهن بيوقوف کي شريف نہ چيو ويندو، نہ ئي بدمعاش کي معزز چيو ويندو. ڇاڪاڻ تہ بيوقوف بيوقوفيءَ جون ڳالهيون ڪري ٿو، ۽ سندس دل بڇڙائيءَ جا منصوبا ٿي جوڙي، تہ بي دينيءَ تي عمل ڪري، اسان جي پيءُ بابت ڪوڙ ڳالهائي، بکايلن کي خالي ڇڏي ۽ اڃايلن کي پيئڻ جي پاڻيءَ کان محروم ڪري. بدمعاش جا هٿيار بڇڙا آهن؛ هو بڇڙيون سازشون ٿو سوچي تہ غريبن کي ڪوڙين ڳالهين سان برباد ڪري، جيتوڻيڪ مسڪين پنهنجو ڪيس انصاف سان پيش ڪري ٿو. پر شريف ماڻهو شريف ڳالهين جو ارادو ٿو ڪري، ۽ شريف ڳالهين تي ئي قائم رهي ٿو.

اي بي پرواهه ڌيئرون، اُٿو

اي بي پرواهه عورتو، اُٿو ۽ منهنجو آواز ٻڌو؛ اي بي فڪر ڌيئرون، منهنجي ڳالهه تي ڌيان ڏيو.

”هڪ سال کان ٿورو وڌيڪ عرصي ۾ اوهان ڏڪندا، اي بي فڪر عورتو، ڇاڪاڻ تہ انگورن جو فصل ناڪام ٿيندو، ۽ ميوو گڏ ڪرڻ لاءِ ڪجهہ نہ هوندو. ڏڪو، اي بي پرواهه عورتو؛ ڏڪي وڃو، اي بي فڪر عورتو! پاڻ کي ننگو ڪريو ۽ چيلهه ۾ ماتم جا ڪپڙا ٻڌو. سهڻن ميدانن لاءِ، ميوي ڏيندڙ انگور جي ويلي لاءِ ڇاتيون ڌڪيو، منهنجي قوم جي زمين لاءِ، جتي ڪنڊا ۽ ڪانڊيرا اڀرن ٿا؛ ها، خوشيءَ سان ڀرپور شهر جي سڀني خوشيءَ وارن گهرن لاءِ بہ. ڇاڪاڻ تہ محل ڇڏيو ويندو، رونق وارو شهر ويران ٿي ويندو؛ ٽڪري ۽ نگهبان ٽاور هميشه لاءِ ويران جايون ٿي ويندا، جهنگلي گڏهن جي خوشيءَ جو سبب، رڍن جي ڌڻن لاءِ چراگاهه، جيستائين مٿانهين کان اسان تي اسان جي پيءُ جو روح نہ ڍاريو وڃي، ۽ بيابان ميوي وارو کيت بڻجي وڃي، ۽ ميوي وارو کيت ٻيلو سمجهيو وڃي. تڏهن بيابان ۾ انصاف رهندو، ۽ ميوي واري کيت ۾ سچائي قائم رهندي. سچائيءَ جو ڪم سلامتي ٿيندو، ۽ سچائيءَ جو نتيجو هميشه لاءِ خاموشي ۽ حفاظت. منهنجي قوم امن واري گهر ۾، محفوظ رهائشن ۾، بي خلل آرام جي جڳهن ۾ رهندي. جيتوڻيڪ ڳڙا ٻيلي کي ڪيرائي وجهن ۽ شهر بلڪل برابر ٿي وڃي، تڏهن بہ برڪت وارا آهيو اوهين جيڪي سڀني پاڻين جي ڪناري تي ٻج پوکيو ٿا، جيڪي ڍڳي ۽ گڏه کي آزاديءَ سان چرڻ ڏيو ٿا.“