Ένας βασιλιάς που βασιλεύει με δικαιοσύνη

Άρχοντες που σκεπάζουν τους ανθρώπους όπως η σκιά του βράχου σε γη διψασμένη στέκονται απέναντι στον άφρονα που λέει ψέματα για τον Πατέρα και αδειάζει το πιάτο του πεινασμένου. Οι βολεμένες γυναίκες ακούν ότι ο θερισμός θα χαθεί. Το παλάτι μένει έρημο ώσπου να εκχυθεί το Πνεύμα και η έρημη γη να γίνει καρποφόρα.

Κεφάλαιο 32.

Δείτε, ένας βασιλιάς θα βασιλεύσει με δικαιοσύνη, και άρχοντες θα κυβερνήσουν δίκαια. Ο καθένας θα είναι σαν προστασία από τον άνεμο, σαν καταφύγιο από την καταιγίδα, σαν ρυάκια νερού σε τόπο ξερό, σαν τη σκιά ενός μεγάλου βράχου σε γη κατάκοπη. Τότε τα μάτια εκείνων που βλέπουν δεν θα είναι κλειστά, και τα αυτιά εκείνων που ακούν θα ακούσουν. Το βιαστικό μυαλό θα κατανοήσει τη γνώση, και η τραυλή γλώσσα θα μιλήσει πρόθυμα και καθαρά. Δεν θα ονομάζεται πια ευγενής ο ανόητος, ούτε ο αχρείος θα λέγεται έντιμος. Γιατί ο ανόητος λέει ανοησίες, και η καρδιά του σχεδιάζει το κακό: να κάνει ασέβεια, να λέει ψέματα για τον Πατέρα μας, να αφήνει τον πεινασμένο χωρίς τίποτα και να στερεί το ποτό από τον διψασμένο. Τα όπλα του αχρείου είναι κακά· μηχανεύεται πονηρά σχέδια για να καταστρέψει τον φτωχό με ψεύτικα λόγια, ακόμη κι όταν ο άπορος υπερασπίζεται δίκαια την υπόθεσή του. Αλλά ο ευγενής άνθρωπος σχεδιάζει ευγενικά πράγματα, και με τα ευγενικά πράγματα στέκεται.

Σηκωθείτε, αμέριμνες κόρες

Εσείς αμέριμνες γυναίκες, σηκωθείτε και ακούστε τη φωνή μου· εσείς ξέγνοιαστες κόρες, ακούστε αυτό που λέω.

«Σε λίγο περισσότερο από έναν χρόνο θα τρέμετε, εσείς ξέγνοιαστες γυναίκες, γιατί ο τρύγος θα αποτύχει, και δεν θα υπάρξει συγκομιδή. Τρέμετε, εσείς αμέριμνες· ανατριχιάστε, εσείς ξέγνοιαστες! Γδυθείτε και ζώστε στη μέση σας ρούχα πένθους. Χτυπάτε το στήθος σας για τους όμορφους αγρούς, για το καρποφόρο αμπέλι, για τη γη του λαού μου, όπου φυτρώνουν αγκάθια και βάτα· ναι, για όλα τα σπίτια της χαράς στην πόλη που πανηγυρίζει. Γιατί το παλάτι θα εγκαταλειφθεί, η πολύβουη πόλη θα ερημωθεί· ο λόφος και ο πύργος φρουράς θα γίνουν γυμνοί τόποι για πάντα, απόλαυση για τα άγρια γαϊδούρια, βοσκότοπος για τα κοπάδια, ώσπου να ξεχυθεί πάνω μας από ψηλά το Πνεύμα του Πατέρα μας, και η έρημος να γίνει καρποφόρος αγρός, και ο καρποφόρος αγρός να θεωρηθεί δάσος. Τότε το δίκαιο θα κατοικήσει στην έρημο, και η δικαιοσύνη θα μείνει στον καρποφόρο αγρό. Το έργο της δικαιοσύνης θα είναι ειρήνη, και ο καρπός της δικαιοσύνης, ησυχία και ασφάλεια για πάντα. Ο λαός μου θα κατοικήσει σε ειρηνικό σπίτι, σε ασφαλείς κατοικίες, σε ατάραχους τόπους ανάπαυσης. Αν και το χαλάζι ισοπεδώνει το δάσος και η πόλη ισοπεδώνεται ολοκληρωτικά, μακάριοι εσείς που σπέρνετε κοντά σε όλα τα νερά, που αφήνετε ελεύθερα το βόδι και το γαϊδούρι».