اشعیا 32

32 ¹بنگرید، پادشاهی به عدالت سلطنت خواهد کرد، و حاکمان با انصاف حکمرانی خواهند نمود. ²هر یک همچون پناهگاهی در برابر باد خواهد بود، و ملجایی از توفان، مانند جویبارهای آب در جای خشک، و مانند سایهٔ صخره‌ای بزرگ در سرزمینی خسته. ³آنگاه چشمان بینایان بسته نخواهد ماند، و گوش‌های شنوایان خواهد شنید. ⁴ذهن شتاب‌زده معرفت را درک خواهد کرد، و زبان الکن به‌روشنی و آسانی سخن خواهد گفت. ⁵دیگر ابله را شریف نخواهند خواند، و نه فرومایه را بزرگوار خواهند شمرد. ⁶زیرا ابله سخنان ابلهانه می‌گوید، و دلش شرارت را تدبیر می‌کند: تا بی‌دینی به‌جا آورد، و دربارهٔ پدر ما دروغ بگوید، تا گرسنه را بی‌نصیب گذارد و تشنه را از نوشیدنی محروم سازد. ⁷سلاح‌های فرومایه پلید است؛ او نقشه‌های شریرانه می‌کشد تا مسکینان را با سخنان دروغین نابود کند، حتی آنگاه که نیازمند دادخواهی خود را به‌حق مطرح می‌کند. ⁸اما شخص شریف، امور شریف را تدبیر می‌کند، و به امور شریف پایدار می‌ماند.

برخیزید، ای دختران آسوده‌خاطر

⁹ای زنان آسوده‌خاطر، برخیزید و صدای مرا بشنوید؛ ای دختران بی‌خیال، به آنچه می‌گویم گوش فرا دهید.

¹⁰«اندکی بیش از یک سال دیگر، شما ای زنان بی‌خیال خواهید لرزید، زیرا محصول انگور از دست خواهد رفت، و برداشتی در کار نخواهد بود. ¹¹بلرزید، ای آسوده‌خاطران؛ بر خود بلرزید، ای بی‌خیالان! خود را عریان سازید و پلاس ماتم بر کمر بندید. ¹²بر سینه‌های خود بزنید، برای کشتزارهای دلپذیر، برای تاک بارور، ¹³برای سرزمین قوم من، که در آن خار و خس می‌روید؛ آری، برای همهٔ خانه‌های شادی در شهر شادمان. ¹⁴زیرا کاخ متروک خواهد شد، و شهر پرهیاهو ویران؛ تپه و برج دیده‌بانی تا به ابد به مکان‌هایی برهنه بدل خواهند گشت، جولانگاه خران وحشی، و چراگاه گله‌ها، ¹⁵تا آنگاه که روح پدر ما از اعلیٰ بر ما ریخته شود، و بیابان به کشتزاری بارور بدل گردد، و کشتزار بارور همچون جنگل شمرده شود. ¹⁶آنگاه انصاف در بیابان ساکن خواهد شد، و عدالت در کشتزار بارور خواهد ماند. ¹⁷و ثمرهٔ عدالت آرامش خواهد بود، و نتیجهٔ عدالت، آسودگی و امنیت تا به ابد. ¹⁸قوم من در خانه‌ای آرام ساکن خواهند شد، در مسکن‌هایی امن، در آرامگاه‌هایی بی‌دغدغه. ¹⁹هرچند تگرگ جنگل را با خاک یکسان کند و شهر به‌تمامی ویران گردد، ²⁰خوشا به حال شما که در کنار همهٔ آب‌ها می‌کارید، و گاو و الاغ را آزادانه رها می‌کنید.»