اشعیا 31

31 ¹وای بر آنان که برای کمک به مصر فرود می‌آیند، که بر اسبان تکیه می‌کنند، که بر ارابه‌ها توکل دارند زیرا که بسیارند، و بر سواران زیرا که بسیار نیرومندند؛ اما به قدّوسِ اسرائیل، پدرِ ما، نظر نمی‌کنند و او را نمی‌جویند. ²اما او نیز حکیم است و بلا می‌آورد؛ او سخنان خود را باز پس نمی‌گیرد. او بر ضدّ خاندانِ بدکاران و بر ضدّ کمکِ آنان که شرارت می‌ورزند، برخواهد خاست. ³مصریان انسانند و نه خدا؛ اسبانشان جسمند و نه روح. چون پدرِ ما دست خود را دراز کند، یاری‌دهنده خواهد لغزید و یاری‌شونده خواهد افتاد، و همگی با هم به پایان خواهند رسید.

⁴زیرا پدرِ ما به من چنین گفت: چنانکه شیر یا شیرِ جوان بر شکار خود می‌غرّد—و هرچند گروهی از شبانان بر ضدّ او فراخوانده شوند، از فریادشان هراسان نمی‌شود و از هیاهویشان نمی‌ترسد—همچنان پدرِ لشکرهای آسمان فرود خواهد آمد تا بر کوه صهیون و بر بلندی‌اش بجنگد. ⁵همچون پرندگانی که بر فراز بال می‌گشایند، پدرِ لشکرهای آسمان اورشلیم را حفاظت خواهد کرد؛ آن را حفاظت و رهایی خواهد بخشید، از آن خواهد گذشت و نجاتش خواهد داد.

⁶به سوی او بازگردید، همان که قومِ اسرائیل چنین ژرف از او روی گردانده‌اند. ⁷زیرا در آن روز هر کس بت‌های نقره‌ای و بت‌های طلایی خود را که دستان خودتان به گناه برای شما ساخته است، رد خواهد کرد.

⁸آنگاه آشور به شمشیری که از آنِ انسان نیست خواهد افتاد، و شمشیری که از آنِ آدمیان نیست او را خواهد بلعید. او از برابر شمشیر خواهد گریخت، و جوانانش به بیگاری گماشته خواهند شد. ⁹دژِ او از وحشت فرو خواهد ریخت، و سردارانش از ترس از برابر پرچمِ جنگ خواهند گریخت، پدرِ ما چنین می‌گوید، همان که آتشش در صهیون و کوره‌اش در اورشلیم است.