ਯਸਾਯਾਹ 33

33 ¹ਹਾਏ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਆਪ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਹੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਨੇ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ! ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨਾ ਮੁਕਾ ਲਵੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਆਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ; ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਧੋਖਾ ਕਰਨਾ ਬੰਦ ਕਰੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।

²ਹੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹਰ ਸਵੇਰ ਸਾਡਾ ਬਲ ਹੋ, ਬਿਪਤਾ ਦੇ ਵੇਲੇ ਸਾਡੀ ਮੁਕਤੀ ਹੋ। ³ਤੇਰੀ ਅਵਾਜ਼ ਦੀ ਗਰਜ ਨਾਲ ਲੋਕ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਉੱਠਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਕੌਮਾਂ ਖਿੰਡ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ⁴ਤੇਰੀ ਲੁੱਟ ਇੰਝ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਟਿੱਡੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਟਿੱਡੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ ਲੋਕ ਉਸ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।

⁵ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਹ ਉੱਚਿਆਈ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਸੀਯੋਨ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ⁶ਉਹ ਤੇਰੇ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਪੱਕੀ ਨੀਂਹ ਹੋਵੇਗਾ, ਮੁਕਤੀ, ਬੁੱਧ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ; ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਭੈ ਹੀ ਸੀਯੋਨ ਦਾ ਧਨ ਹੈ।

⁷ਵੇਖੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੂਰਮੇ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚੀਕਦੇ ਹਨ; ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਦੂਤ ਧਾਹਾਂ ਮਾਰ ਕੇ ਰੋਂਦੇ ਹਨ। ⁸ਸ਼ਾਹ-ਰਾਹ ਸੁੰਨੇ ਪਏ ਹਨ; ਰਾਹੀ ਸੜਕ ਤੋਂ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਨੇਮ ਤੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੁੱਛ ਜਾਣੇ ਗਏ ਹਨ, ਕਿਸੇ ਦਾ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ⁹ਧਰਤੀ ਸੋਗ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁਰਝਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਲਬਾਨੋਨ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋ ਕੇ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਾਰੋਨ ਉਜਾੜ ਵਰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਸ਼ਾਨ ਤੇ ਕਰਮਲ ਆਪਣੇ ਪੱਤੇ ਝਾੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

¹⁰“ਹੁਣ ਮੈਂ ਉੱਠਾਂਗਾ,’ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਆਖਦਾ ਹੈ, ‘ਹੁਣ ਮੈਂ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਤਾਂਹ ਚੁੱਕਾਂਗਾ। ¹¹ਤੁਸੀਂ ਤੂੜੀ ਦਾ ਗਰਭ ਧਾਰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਨਾੜ ਜੰਮਦੇ ਹੋ; ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਹ ਇੱਕ ਅੱਗ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਸਮ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ। ¹²ਲੋਕ ਸੜ ਕੇ ਸੁਆਹ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਢੇ ਹੋਏ ਕੰਡੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਭੜਕਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ¹³ਹੇ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਦੂਰ ਹੋ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਮੈਂ ਕੀ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਹੇ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਨੇੜੇ ਹੋ, ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਮੰਨੋ।’”

¹⁴ਸੀਯੋਨ ਦੇ ਪਾਪੀ ਭੈਭੀਤ ਹਨ; ਭਗਤੀਹੀਣਾਂ ਨੂੰ ਕੰਬਣੀ ਨੇ ਆ ਫੜਿਆ ਹੈ: “ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਭਸਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਵੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਸਦੀਵੀ ਲਾਟਾਂ ਨਾਲ ਵੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈ?” ¹⁵ਜੋ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਨਾਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਜ਼ੁਲਮ ਦੀ ਕਮਾਈ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਢੀ ਲੈਣ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਖ਼ੂਨ ਵਹਾਉਣ ਦੀਆਂ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਕੰਨ ਬੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੀਟ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ¹⁶ਇਹੋ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਉੱਚਿਆਈਆਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸੇਗਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਨਾਹ ਪਹਾੜੀ ਗੜ੍ਹ ਹੋਣਗੇ; ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਰੋਟੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕੇਗਾ।

¹⁷ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਵੇਖਣਗੀਆਂ; ਉਹ ਇੱਕ ਦੇਸ ਵੇਖਣਗੀਆਂ ਜੋ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ¹⁸ਤੇਰਾ ਮਨ ਪਹਿਲੇ ਖ਼ੌਫ਼ ਨੂੰ ਚੇਤੇ ਕਰੇਗਾ: “ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਉਹ ਜੋ ਗਿਣਦਾ ਸੀ? ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਉਹ ਜੋ ਖ਼ਿਰਾਜ ਤੋਲਦਾ ਸੀ? ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਉਹ ਜੋ ਬੁਰਜਾਂ ਨੂੰ ਗਿਣਦਾ ਸੀ?” ¹⁹ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਢੀਠ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਫੇਰ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇਂਗਾ, ਉਹ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਏਨੀ ਓਪਰੀ ਹੈ ਕਿ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਜੋ ਏਸੀ ਜ਼ਬਾਨ ਵਿੱਚ ਥਥਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਤੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।

²⁰ਸੀਯੋਨ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਸਾਡੇ ਠਹਿਰਾਏ ਹੋਏ ਪਰਬਾਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ! ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣਗੀਆਂ, ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਨਿਵਾਸ, ਇੱਕ ਤੰਬੂ ਜੋ ਹਟਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਕਿੱਲੀਆਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਪੁੱਟੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਰੱਸੀਆਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟਣਗੀਆਂ। ²¹ਪਰ ਉੱਥੇ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਪਰਤਾਪ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੌੜੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਨਹਿਰਾਂ ਦਾ ਥਾਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਚੱਪੂਆਂ ਵਾਲੀ ਬੇੜੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਜਹਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਲੰਘ ਸਕਦਾ। ²²ਕਿਉਂ ਜੋ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਸਾਡਾ ਨਿਆਈ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਸਾਡਾ ਬਿਵਸਥਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਸਾਡਾ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਵੇਗਾ।

²³ਤੇਰੇ ਰੱਸੇ ਢਿੱਲੇ ਲਟਕਦੇ ਹਨ: ਉਹ ਨਾ ਮਸਤੂਲ ਨੂੰ ਥਾਂ ਸਿਰ ਟਿਕਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਬਾਦਬਾਨ ਨੂੰ ਤਾਣ ਕੇ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਤਦ ਲੁੱਟ ਦਾ ਢੇਰ ਵੰਡਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਲੰਗੜੇ ਵੀ ਲੁੱਟ ਦਾ ਮਾਲ ਲੈ ਜਾਣਗੇ। ²⁴ਅਤੇ ਸੀਯੋਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਆਖੇਗਾ, “ਮੈਂ ਬਿਮਾਰ ਹਾਂ”; ਉੱਥੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਾਪ ਮਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।