Yesaya 33 FHB Father's Heart Bible™

33 ¹Bilai marang kowe, he kang ngrusak, kang durung tau dirusak; he kang cidra, kang durung tau dicidrani! Samangsa kowe wis rampung anggonmu ngrusak, kowe bakal dirusak; samangsa kowe mandheg anggonmu cidra, kowe bakal dicidrani.

²Dhuh Rama kawula, mugi Paduka paring sih-rahmat dhateng kawula sadaya; kawula sami ngantos-antos dhateng Paduka. Mugi Paduka dados kekiyatan kawula saben enjing, karahayon kawula ing wekdal karibedan. ³Dening gumludhuging swanten Paduka para bangsa sami keplayu; nalika Paduka jumeneng, para bangsa sami pating slebar. ⁴Jarahanmu diklumpukake kaya walang anggone nglumpuk; kaya grombolan walang, wong-wong padha gugup nyrbu marang iku.

⁵Rama kita kaluhurake, awit Panjenengane dedalem ana ing ngaluhur; Panjenengane wis ngebaki Sion kalawan kaadilan lan kabeneran. ⁶Panjenengane bakal dadi tetales kang santosa kanggo jamanmu, kasugihaning karahayon, kawicaksanan, lan kawruh; wedi-asih marang Rama kita iku bandhane Sion.

⁷Lah, para prawirane padha jerit-jerit ana ing lurung-lurung; para utusan karukunan padha nangis kelara-lara. ⁸Dalan-dalan gedhe padha sepi mamring; wong kang lelungan wis ora ana ing dalan. Prajanjian wis dibatalake, kutha-kuthane diremehake, ora ana wong siji-sijia kang diajeni. ⁹Tanah iku prihatin lan ngalumpruk; Libanon rumangsa isin lan garing; Saron wis dadi kaya ara-ara samun, lan Basan sarta Karmel padha ngrontokake godhonge.

¹⁰“Saiki Aku bakal jumeneng,” mangkono pangandikane Rama kita, “saiki Aku bakal kaluhurake, saiki Aku bakal njunjung awakKu dhewe. ¹¹Kowe padha ngandhut mrambut, lan nglairake dami; ambeganmu iku geni kang bakal mangsa kowe. ¹²Para bangsa bakal diobong dadi awu, kaya eri kang ditegori banjur diobong. ¹³He kowe kang padha ana ing kadohan, rungokna apa kang wis Daktindakake; lan kowe kang padha ana ing cedhak, akonana panguwasaKu.”

¹⁴Para wong dosa ing Sion padha giris; wong kang murtad padha gumeter: “Sapa ing antarane kita kang bisa urip ana ing geni kang mangsa iki? Sapa ing antarane kita kang bisa urip ana ing urubing geni kang langgeng?” ¹⁵Sapa kang lakune bener lan guneme jujur, kang nampik bathi saka pameres lan ngreksa tangane supaya ora nampa besel, kang nyumpet kupinge marang rancangan ngwutahake getih lan ngeremake mripate marang piala, ¹⁶iya iku wong kang bakal manggon ana ing ngaluhur, kang pangungsene yaiku beteng-beteng ing pagunungan; pangane bakal diparingake marang dheweke, lan banyune ora bakal asat.

¹⁷Mripatmu bakal ndeleng sang raja ing kaendahane; bakal ndeleng tanah kang njembar nganti adoh. ¹⁸Atimu bakal ngenget-enget kagiris-girisan kang wis kepungkur: “Ana ing ngendi wong kang ngetung mau? Ana ing ngendi wong kang nimbang upeti mau? Ana ing ngendi wong kang ngetung menara-menara mau?” ¹⁹Kowe ora bakal ndeleng maneh bangsa kang kumawani iku, bangsa kang basane angel banget ditututi, kang clathune pelo ing basa kang ora kokmangerteni.

²⁰Delengen Sion, kuthane riyaya-riyaya kita kang katetepake! Mripatmu bakal ndeleng Yerusalem, papan padunungan kang tentrem, tarub kang ora bakal dielih, kang pathoke ora bakal dibedhol ing salawase lan kang tali-taline ora bakal pedhot. ²¹Nanging ana ing kono Rama kita kalawan kamulyane bakal dadi panggonaning kali-kali lan ilen-ilen kang jembar tumrap kita, ing kono ora ana prau dhayung kang bisa liwat lan ora ana prau gedhe kang bisa ngliwati. ²²Awit Rama kita iku hakim kita, Rama kita iku kang paring angger-angger marang kita, Rama kita iku ratu kita; Panjenengane bakal nylametake kita.

²³Tali-tali praumu padha kendho: ora bisa ngukuhake tiang layar utawa njaga layar supaya tetep kumembar. Banjur jarahan kang akeh banget bakal diedum, nganti wong lumpuh uga padha ngusungi rampasan. ²⁴Lan ora ana wong siji-sijia kang manggon ing Sion kang bakal kandha: “Aku lara”; para wong kang manggon ana ing kono bakal padha diapura dosane.