Loza ho an’ny Mpandrava

Ny mpamadika izay tsy mbola nofadihina dia ho tonga ny fotoanany. Foana ny lalana, rava ny fifanekena, ary na ny tsy mino Andriamanitra aza any Ziona dia manontany hoe iza no mahazaka afo mandevona. Ny valiny dia ny fahamarinana andavanandro: mandà ny kolikoly, akatony ny maso tsy hijery ra latsaka. Rain'izy ireo no mpitsara sy mpanjaka.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 10–13

Toko 33.

Loza ho anao, ry mpandrava, izay tsy mbola noravana; ry mpamadika, izay tsy nisy namadika! Rehefa vitanao ny nandrava, dia horavana ianao; rehefa tsy mamadika intsony ianao, dia havadika ianao.

Rainay ô, mamindrà fo aminay; Ianao no andrasanay. Aoka Ianao ho herinay isa-maraina, ho famonjena anay amin’ny andro fahoriana. Rehefa mandondona ny feonao, dia mitsoaka ny vahoaka; rehefa mitsangana Ianao, dia miely ny firenena. Voangona ny babonao tahaka ny fanangonan’ny valala; toy ny valala be dia be no ianjeran’ny olona aminy.

Ambony Raintsika, fa mitoetra any ambony Izy; nofenoiny rariny sy fahamarinana i Ziona. Izy no ho fototra mafy orina amin’ny andronao, harena be dia be: famonjena, fahendrena ary fahalalana; ny fahatahorana an’i Raintsika no rakitra ananan’i Ziona.

Indro, mitaraina mafy eny an-dalambe ny lehilahy maherifony; mitomany mafy ny irak’ny fiadanana. Foana ny lalambe; tsy hita eny an-dalana ny mpandeha. Rovitra ny fanekena, ario ny tanànany, ary tsy misy olona omem-boninahitra. Mitaraina sy malazo ny tany; menatra sy mangozohozo i Libanona; efa tonga toy ny efitra i Sarona, ary mampihozongozona ny raviny i Basana sy Karmela.

«Hitsangana aho izao,» hoy Raintsika, «hasandratra aho izao, hanandratra ny tenako aho izao. Mitoe-bozaka ianareo, miteraka vovo ianareo; ny fofonainareo dia afo handevona anareo. Ho may ho lasa lavenona ny vahoaka, toy ny tsilo notapahina sy nodorana. Mihainoa, ianareo izay lavitra, izay nataoko; ary ianareo izay akaiky, fantaro ny heriko.»

Natahotra ny mpanota any Ziona; nahazo ny tsy mpivavaka ny tahotra mangovitra: «Iza amintsika no ho afaka honina eo amin’ny afo mandevona? Iza amintsika no ho afaka honina eo amin’ny lelafo mandrakizay?» Izay mandeha amin’ny fahamarinana ary miteny izay mahitsy, izay mandà ny tombony azo amin’ny famorana ary manainga ny tànany tsy handray kolikoly, izay manidy ny sofiny tsy hihaino ny tetika handatsaka ra ary manidy ny masony tsy hijery ny ratsy, dia izy no hitoetra any amin’ny avo, ary ny toerana mimanda any an-tendrombohitra no ho fialofany; homena azy ny mofony, ary tsy hihena ny ranony.

Ho hitan’ny masonao ny mpanjaka amin’ny hatsaran-tarehiny; ho hitany ny tany mivelatra lavitra. Hieritreritra ny fahatahorana taloha ny fonao: «Aiza ilay nanisa? Aiza ilay nandanja ny hetra? Aiza ilay nanisa ny tilikambo?» Tsy ho hitanao intsony ireo olona mpirehareha ireo, vahoaka tsy takatra ny fiteniny, mikorotsaka amin’ny fiteny tsy azonao.

Jereo i Ziona, tanàna misy ny fetintsika voatendry! Ho hitan’ny masonao i Jerosalema, fonenana mangina, trano lay tsy hafindra, izay tsy hakarina mandrakizay ny tsatokany ary tsy ho tapaka mihitsy ny tadiny. Fa any no ho antsika ny Raintsika amin’ny fiandrianany, toy ny toerana misy ony sy renirano malalaka, izay tsy ho azon’ny sambo mitondra fivoy andehanana, ary tsy handalovan’ny sambo mahery. Fa Raintsika no mpitsara antsika, Raintsika no mpanao lalàna ho antsika, Raintsika no mpanjakantsika; Izy no hamonjy antsika.

Malaina ny taliny: tsy mahatana ny andry ho eo amin’ny toerany, na mampivelatra ny lay. Dia hozaraina ny babo be dia be, ary na dia ny mandringa aza hahazo babo. Ary tsy hisy mponina any Ziona hanao hoe: «Marary aho»; fa ny olona mitoetra any dia havela ny helony.