Manatòna, ry firenena rehetra

Ny firenena dia antsoina handre zavatra mahatsiravina: ny sabatran'i Rayntsika voky any Edoma, ra eny amin'ny tendrombohitra, renirano lasa dobo-kazo ary setroka tsy mitsahatra miakatra. Ny vorondolo sy ny amboadia no mandova ny fako, refesina amin'ny tadin'ny fikorontanana. Tsy omena fanamaivanana — fanamarinana ho an'i Ziona ihany.

Toko 34.

Manatòna, ry firenena, ka mihainoa; mitandrema, ry vahoaka! Aoka hihaino ny tany sy izay rehetra mameno azy, izao tontolo izao sy izay rehetra miseho avy aminy. Satria feno fahatezerana amin’ny firenena rehetra i Raintsika, ary ny fahavinirany dia amin’ny miaramilan’izy ireo rehetra. Nanokana azy ireo ho amin’ny fandringanana Izy, ary nanolotra azy ho amin’ny famonoana. Hariana ny novonoin’izy ireo, hiakatra ny fofon’ny fatiny, ary hikoriana ny rany ny tendrombohitra. Hanjavona ny kintan’ny lanitra rehetra, ary hofonosina toy ny horonam-boky ny lanitra. Ho malazo ireo kintana rehetra ireo, tahaka ny ravina malazo sy latsaka avy amin’ny voaloboka, tahaka ny aviavy malazo avy amin’ny aviavy.

Rehefa voky any an-danitra ny sabako, dia indro, midina hitsara an’i Edoma izany, dia ny vahoaka izay nanokanako ho amin’ny fandringanana. Manana sabatra i Raintsika; voky ra izany, feno tabotabo, dia ny ran’ny zanak’ondry sy osy, ny tabon’ny voan’ny ondrilahy. Fa manana sorona any Bozra i Raintsika, famonoana lehibe any amin’ny tanin’i Edoma. Hianjera ny ombin’ala miaraka amin’izy ireo, ary ny zanak’ombilahy miaraka amin’ny olo-mahery. Ho voky ra ny tanin’izy ireo, ary ho feno tabotabo ny vovokany. Fa manana andro fitsarana i Raintsika, taona fanamarinana ny adin’i Ziona. Hovadika ho dity ny renirano ao Edoma, ary ho solifara ny vovokany, ary ho dity may ny taniny. Alina sy andro dia tsy hovonoina izany; hiakatra mandrakizay ny setrony. Hijanona foana izany hatramin’ny taranaka ka hatramin’ny taranaka; tsy hisy olona handalo eo intsony mandrakizay. Ny vorondolo any an-efitra sy ny vorondolo kely no handova azy; ny vorondolo lehibe sy ny goaika no hitoetra ao aminy. Hotenden’i Raintsika eo aminy ny tady fandrefesana ny fisavoritahana, ary ny tady mahitsy ny fahafoanana. Ny manan-kaja ao aminy tsy hanana na inona na inona any izay ho antsoina hoe fanjakana, ary ho tsinona ny andriana rehetra ao aminy. Ny tsilo dia hitsiry ny tilikambony, ary ny voatsilo sy ny tsilo ny batery. Ho fierena ho an’ny amboadia izany, ho trano ho an’ny ostrisy. Hihaona amin’ny hiena ny saka ala, ary hifampiantso ny osy ala; any koa ny biby alina dia hitoetra ary hahita toerana fitsaharana ho azy. Any no hanaovan’ny vorondolo akany sy hanatodiany, hampivoaka ny zanany ary hamory azy ao ambanin’ny aloany; any koa no hiangona ny voromahery, samy mitondra ny namany.

Karohy ny horonam-bokin’i Raintsika ka vakio: tsy hisy ho tsy ao anisan’ireo, tsy hisy ho tsy manana ny namany. Fa ny vavany no nandidy izany, ary ny Fanahiny no nanangona azy ireo. Izy no nanipy ny filokana ho azy ireo; ny tanany no nandrefy ny anjarany tamin’ny tady. Handova izany mandrakizay izy ireo ary hitoetra ao hatramin’ny taranaka ka hatramin’ny taranaka.