اے ټولو قومونو، نزدې راشئ
قومونه رابلل کیږي چې یو وحشتناک شی واوري: زموږ د پلار توره په ادوم کې ماړه شوې، پر غرونو وینې، ویالې په قیر بدلې شوې او لوګی چې هیڅکله له پورته کېدو نه درېږي. بومان او ګیدړان کنډوالې په میراث وړي، چې د ګډوډۍ په پړي اندازه شوې. هیڅ ارام نه وړاندې کیږي — یوازې د صیون حق ثابتېدل.
34 1اے قومونو، نزدې راشئ او واورئ؛ اے خلقو، غور وکړئ! دې زمکه او څۀ چې پکښې دى، دُنيا او هر څۀ چې دا را زېږوى، دا دې واورى. 2ځکه چې زمونږ پلار په ټولو قومونو باندې په قهر ډک دے، او د هغۀ غضب د هغوئ په ټولو لښکرو باندې دے. هغۀ هغوئ د تباهۍ دپاره ټاکلى دى، د ذبحې حوالې يې کړى دى. 3د هغوئ وژلے شوى به بهر وغورزولے شى، د هغوئ د لاشونو بوئ به پورته شى، او غرونه به د هغوئ په وينو بهيږى. 4د آسمان ټول ستورى به وچ شى، او آسمانونه به د طومار په شان ونغښتلے شى. هغه د ستورو لښکر به ټول مړاوے شى، لکه څنګه چې پاڼه مړاوې کيږى او د انګورو د ونې نه رالوېږى، لکه د انځر د ونې نه وچه شوې انځر.
5کله چې زما تُوره په آسمان کښې خپله مړوخ وڅکى، نو وګورئ — دا د ادوم په سر د انصاف دپاره راکوزيږى، په هغه قوم باندې چې ما د تباهۍ دپاره ټاکلے دے. 6زمونږ پلار سره يوه تُوره ده؛ دا په وينو موړه ده، په وازګو مړه ده، د ګډو او بزو په وينو، د غټو پسونو د پښتورګيو په وازګو. ځکه چې زمونږ پلار په بُصره کښې يوه قربانى لرى، د ادوم په مُلک کښې يوه لويه ذبح. 7ځنګلى غويان به د هغوئ سره ولوېږى، او ځوان غويان به د زورورو سره. د هغوئ مُلک به په وينو موړ شى، او د هغوئ خاوره به په وازګو مړه شى. 8ځکه چې زمونږ پلار سره د انصاف يوه ورځ ده، د صيون د دعوې دپاره د بدلې يو کال. 9د ادوم ويالې به په قير واوړى، د هغې خاوره به په ګندهک، او د هغې مُلک به سوزېدونکے قير شى. 10شپه او ورځ به دا نۀ مړه کيږى؛ د دې لوګے به تل پورته کيږى. د نسل نه تر نسله به دا ويجاړ پروت وى؛ هيڅوک به بيا کله هم د دې نه نۀ تېريږى. 11د رېګستان کونګ او چغه وهونکے کونګ به د دې مالِکان شى؛ لوئ کونګ او کارغه به پکښې اوسيږى. زمونږ پلار به په دې باندې د ګډوډۍ د پېمائش تار وغزوى، او د تشۍ د ترازو تار. 12د دې اميران به هلته داسې هيڅ ونۀ لرى چې بادشاهى يې وبولى، او د دې ټول سردران به هيڅ شى. 13اغزى به د دې قلعو باندې راوټوکيږى، نښترونه او بوټى به د دې کلاګانو باندې. دا به د ګيدړانو ځائ شى، د شترمرغانو کور. 14ځنګلى پيشوګانې به د چيتلو سره مخامخ شى، او ځنګلى بزې به يو بل ته آوازونه وکړى؛ هلته به هم د شپې مخلوق ځائ ونيسى او د ارام ځائ دپاره ومومى. 15هلته به کونګ ځاله جوړه کړى او هګۍ واچوى، چوچې به راوباسى او د خپل سيورى لاندې به خپل بچى راغونډ کړى؛ هلته به هم باز راغونډ شى، هر يو د خپل جوړ سره.
16د زمونږ پلار طومار ولټوئ او ولولئ: د دې نه به يو هم ورک نۀ وى، يو به هم بې جوړه نۀ وى. ځکه چې د هغۀ خولې دا حُکم کړے دے، او د هغۀ روح دوئ راغونډ کړى دى. 17هغۀ د دوئ دپاره قرعه اچولې ده؛ د هغۀ لاس د دوئ برخه په تار سره پېمائش کړې ده. دوئ به دا تل دپاره ومومى او هلته به د نسل نه تر نسله اوسيږى.
