Caraketan, He Sakabeh Bangsa

Bangsa-bangsa disaur pikeun ngadéngé hal nu pikasieuneun: pedang Rama urang seubeuh di Édom, getih di gunung-gunung, walungan robah jadi ter, jeung haseup nu teu eureun-eureun naék. Manuk hantu jeung ajag ngawariskeun ruruntuhanana, diukur ku tali karusuhan. Teu aya panglipur nu ditawarkeun — ngan ukur pembélaan pikeun Sion.

Pasal 34.

Caraketan, he bangsa-bangsa, sarta regepkeun; perhatikeun, he sakabeh umat! Sing ngadenge ieu bumi katut sakur nu minuhan eusina, alam dunya jeung sagala nu dijelemakeunana. Karana Rama urang kacida bendu-Na ka sakabeh bangsa, sarta bebendu-Na ka sakabeh baladna. Ku Mantenna parantos ditetepkeun sina ancur binasa, parantos dipasrahkeun sina ditumpes. Nu paraeh bakal dialungkeun, bangkena bakal ngaluarkeun bau busuk, sarta gunung-gunung bakal ngocorkeun getihna. Sakabeh bentang di langit bakal buruk, sarta langit bakal digulung lir gulungan kitab. Sakabeh pasukan bentang bakal alum, lir daun nu alum tuluy ragrag tina tangkal anggur, lir buah ara nu garing tina tangkalna.

Sanggeus pedang Kami parantos wareg nginum di langit, tenjo—eta turun pikeun ngahukum Edom, ka bangsa nu ku Kami parantos ditetepkeun sina ancur binasa. Rama urang kagungan pedang; eta wareg ku getih, pinuh ku gajih, ku getih anak domba jeung embe, ku gajih gurinjal domba jalu. Karana Rama urang kagungan kurban di Bosra, panyembelihan nu gede di tanah Edom. Banteng leuweung bakal tariba jeung maranehna, katut sapi ngora jeung sato nu garagah. Tanahna bakal wareg nginum getih, sarta lemahna bakal pinuh ku gajih. Karana Rama urang kagungan poe kaadilan, taun pangbela pikeun perkara Sion. Walungan-walungan Edom bakal jadi ter, lemahna jadi walirang, sarta tanahna bakal jadi ter nu hurung. Peuting jeung beurang moal pareum; haseupna bakal naek salalawasna. Turun-tumurun bakal jadi suwung; moal aya saurang ge nu ngaliwat ka dinya salilana. Bueuk gurun jeung bueuk nu ngagaur bakal ngancik di dinya; bueuk gede jeung gagak bakal matuh di dinya. Rama urang bakal ngulur tali ukuran karusuhan ka dinya, jeung tali unting kasuwungan. Para bangsawanna moal boga nanaon di dinya nu bisa disebut karajaan, sarta sakabeh pangeranna bakal jadi euweuh hartina. Cucuk bakal ngarangkud benténgna, jukut panas jeung rungkun cucuk ngeusian kutana. Eta bakal jadi tempat matuh ajag, imah pikeun manuk onta. Ucing leuweung bakal papanggih jeung dubuk, sarta embe leuweung bakal silih gaur; di dinya oge mahluk peuting bakal matuh sarta manggih tempat pikeun reureuh. Di dinya bueuk bakal nyayang sarta ngendog, megarkeunana sarta ngumpulkeun anakna di handapeun kalangkangna; di dinya oge heulang-heulang bakal ngagimbung, masing-masing jeung pasanganana.

Pilari gulungan kitab Rama urang tuluy baca: hiji ge ti antarana moal aya nu leungit, hiji ge moal aya nu kakurangan pasanganana. Karana baham-Na anu parantos marentahkeunana, sarta Roh-Na parantos ngumpulkeun maranehna. Mantenna parantos ngalungkeun undi pikeun maranehna; panangana-Na parantos ngukur bagianana ku tali ukuran. Maranehna bakal ngamilik eta salalawasna sarta matuh di dinya turun-tumurun.