ኢሳይያስ 34

34 ¹እናንተ አሕዛብ ሆይ፣ ቅረቡና አድምጡ፤ እናንተ ሕዝቦች ሆይ፣ አድምጡ! ምድርና በውስጧ የሞላው ሁሉ፣ ዓለሙና የሚያወጣው ሁሉ ይስሙ። ²አባታችን በአሕዛብ ሁሉ ላይ ቍጣ ተሞልቶአልና፤ መዓቱም በሰራዊታቸው ሁሉ ላይ ነው። ለጥፋት ለይቶአቸዋል፤ ለእርድም አሳልፎ ሰጥቶአቸዋል። ³የተገደሉት ይጣላሉ፤ የሬሳዎቻቸው ክርፋት ይወጣል፤ ተራሮችም በደማቸው ይቀልጣሉ። ⁴የሰማይ ከዋክብት ሁሉ ይበሰብሳሉ፤ ሰማያትም እንደ መጽሐፍ ይጠቀለላሉ። የከዋክብቱ ሰራዊት ሁሉ፣ ቅጠል ከወይን ተክል ረግፎ እንደሚጠወልግ ይጠወልጋሉ፤ ከበለስ ዛፍ እንደሚረግፍ የኰመሰሰ በለስ።

⁵ሰይፌ በሰማያት ከጠገበ በኋላ፣ እነሆ፣ በኤዶም ላይ ለፍርድ ይወርዳል፤ ለጥፋት በለየኋቸው ሕዝብ ላይ። ⁶አባታችን ሰይፍ አለው፤ በደም ጠግቦአል፤ በስብም ተሞልቶአል፤ በጠቦቶችና በፍየሎች ደም፣ በአውራ በጎች ኵላሊት ስብ። አባታችን በባሶራ መሥዋዕት፣ በኤዶም ምድር ታላቅ እርድ አለውና። ⁷የዱር በሬዎች ከእነርሱ ጋር ይወድቃሉ፤ ወይፈኖችም ከኀያላኑ ጋር። ምድራቸው በደም ትጠግባለች፤ አፈራቸውም በስብ ይሞላል። ⁸አባታችን የፍርድ ቀን፣ ለጽዮንም ጉዳይ የበቀል ዓመት አለውና። ⁹የኤዶም ወንዞች ወደ ዝፍት፣ አፈሯም ወደ ዲን ይለወጣሉ፤ ምድሯም የሚነድድ ዝፍት ትሆናለች። ¹⁰ሌሊትና ቀን አይጠፋም፤ ጢሱም ለዘላለም ይወጣል። ከትውልድ እስከ ትውልድ ባድማ ትሆናለች፤ ከእንግዲህ ለዘላለም ማንም አያልፍባትም። ¹¹የበረሓ ጕጕትና ጩኸታም ጕጕት ይወርሷታል፤ ታላቁ ጕጕትና ቍራ በውስጧ ያድራሉ። አባታችን የሁከትን መለኪያ ገመድ፣ የባዶነትንም የሚዛን ገመድ ይዘረጋባታል። ¹²መኳንንቶቿ መንግሥት ብለው የሚጠሩት በዚያ አይኖራቸውም፤ አለቆቿም ሁሉ ከንቱ ይሆናሉ። ¹³እሾህ ምሽጎቿን፣ ኵርንችትና አሜከላም አምባዎቿን ይወርሳሉ። የቀበሮዎች ማደሪያ፣ የሰጎኖችም መኖሪያ ትሆናለች። ¹⁴የምድረ በዳ አራዊት ከጅቦች ጋር ይገናኛሉ፤ የዱር ፍየሎችም እርስ በርሳቸው ይጠራራሉ፤ በዚያም የሌሊቱ ፍጡር ይሰፍራል፤ ለራሱም ማረፊያ ስፍራ ያገኛል። ¹⁵በዚያ ጕጕት ጎጆ ትሠራለች፤ እንቍላሎቿን ትጥላለች፤ ትፈለፍላቸዋለች፤ ጫጩቶቿንም ከጥላዋ በታች ትሰበስባለች፤ በዚያም ጭልፊቶች፣ እያንዳንዷ ከጓደኛዋ ጋር ይሰበሰባሉ።

¹⁶የአባታችንን መጽሐፍ ፈልጉና አንብቡ፤ ከእነዚህ አንዱም አይጠፋም፤ አንዷም ጓደኛዋን አታጣም። አፉ አዝዞአልና፤ መንፈሱም ሰብስቦአቸዋል። ¹⁷ዕጣ ጣለላቸው፤ እጁም ድርሻቸውን በገመድ ለካላቸው። ለዘላለም ይወርሷታል፤ ከትውልድ እስከ ትውልድም በዚያ ያድራሉ።