Yaqin kelinglar, ey barcha xalqlar

Xalqlar dahshatli bir narsani eshitishga chaqiriladi: Otamizning qilichi Edomda to'yingan, tog'larda qon, soylar qatronga aylangan, tutun esa to'xtovsiz ko'tariladi. Xarobalarni boyo'g'li va chiyabo'rilar meros qilib oladi, ular tartibsizlik o'lchov ipi bilan o'lchanadi. Hech qanday yengillik taklif etilmaydi — faqat Sion uchun oqlanish.

34-bob.

Yaqin kelinglar, ey xalqlar, va tinglanglar; diqqat qilinglar, ey ellar! Yer va uni toʻldirgan bari, dunyo va u yetishtirgan hamma narsa eshitsin. Zero, Otamiz barcha xalqlardan gʻazabga toʻlgan, Uning qahri ularning butun qoʻshinlariga qaratilgan. U ularni halokatga mahkum etdi, qirgʻinga topshirdi. Ularning oʻldirilganlari tashqariga uloqtiriladi, murdalarining sassigʻi koʻtariladi, togʻlar ularning qoni bilan oqadi. Osmondagi barcha yulduzlar chirib ketadi, osmonlar oʻrama kitob kabi oʻraladi. Butun yulduzlar lashkari xuddi tok bargi soʻlib tushgandek, anjir daraxtidan burishgan anjir tushgandek soʻliydi.

Mening qilichim osmonlarda toʻyib ichgach, mana — u hukm bilan Edom ustiga, Men halokatga mahkum etgan xalq ustiga tushadi. Otamizning qilichi bor; u qonga toʻygan, yogʻ bilan toʻlgan, qoʻzilar va echkilarning qoni bilan, qoʻchqorlar buyragining yogʻi bilan. Zero, Otamiz Bozrada qurbonlik, Edom yurtida ulkan qirgʻin oʻtkazmoqda. Yovvoyi hoʻkizlar ular bilan birga, yosh buqalar qudratlilar bilan birga yiqiladi. Ularning yeri qonga toʻyib ichadi, tuprogʻi yogʻ bilan toʻladi. Zero, Otamizning adolat kuni, Sion ishi uchun qasos olish yili bor. Edomning irmoqlari qatronga, tuprogʻi oltingugurtga aylantiriladi, yeri yonayotgan qatron boʻladi. Kechayu kunduz oʻchmaydi; tutuni abadiy koʻtariladi. Avloddan avlodga vayron boʻlib yotadi; endi hech qachon hech kim undan oʻtmaydi. Choʻl boyqushi va ukki uni egallaydi; boyoʻgʻli va qargʻa unda yashaydi. Otamiz uning ustiga tartibsizlik oʻlchov ipini, boʻshlikning shovun ipini tortadi. Uning zodagonlarida u yerda shohlik deb atagulik hech narsa boʻlmaydi, barcha amirlari yoʻqqa chiqadi. Tikanlar uning qoʻrgʻonlarini, qichitqi oʻtlar va yantoqlar qalʼalarini bosib ketadi. U chiyaboʻrilar makoni, tuyaqushlar uyi boʻladi. Yovvoyi mushuklar sirtlonlar bilan uchrashadi, yovvoyi echkilar bir-birini chaqiradi; u yerda ham tungi maxluq makon qurib, oʻziga oromgoh topadi. U yerda boyqush in qurib, tuxum qoʻyadi, ularni ochib, bolalarini oʻz soyasi ostiga yigʻadi; u yerda ham qirgʻiylar, har biri oʻz jufti bilan toʻplanadi.

Otamizning oʻrama kitobini qidirib, oʻqinglar: bulardan birortasi ham yetishmaydi, birortasi juftsiz qolmaydi. Zero, Uning ogʻzi buni amr qilgan, Uning Ruhi ularni yigʻgan. U ular uchun qurʼa tashladi; Uning qoʻli ularning ulushini ip bilan oʻlchab berdi. Ular uni abadiy egallaydi, u yerda avloddan avlodga yashaydi.