Nêzîk bibin, hemû milet

Netewe tên gazîkirin ku tiştekî tirsnak bibihîzin: şûrê Bavê me li Edomê têr bûye, xwîn li ser çiyan, çem bûne qîr û dûkel ku qet ji bilindbûnê raneweste. Kund û çeqel kavilan wek mîras digirin, bi rîsekî tevliheviyê têne pîvan. Tu rehetî nayê dayîn — tenê heqê Siyonê tê standin.

Beş 34.

Nêzîk bibin, ey milet, û guhdarî bikin; hûn ey gel, baldar bin! Bila erd û her tiştê ku tê de ye bibihîze, dinya û her tiştê ku ew derdixe. Çimkî Bavê me bi xezebê li hemberî hemû miletan tije bûye, û hêrsa wî li hemberî hemû leşkerên wan e. Wî ew ji bo wêrankirinê terxan kirine, ew radestî kuştinê kirine. Kuştiyên wan wê bên avêtin, bêhna termên wan wê bilind bibe, û çiya wê bi xwîna wan biherikin. Hemû stêrên ezmanan wê bipûçin, û ezman wê wekî tomarekê bên pêçan. Hemû wê leşkerê stêrkan were daqutan, çawa ku pelek diçilmise û ji mêwê dikeve, wekî hêjîrek çilmisî ji dara hêjîrê.

Gava şûrê min li ezmanan têr vexwar, va ye—ew bi dadgerkirinê li ser Edomê dadikeve, li ser gelê ku min ji bo wêrankirinê terxan kiriye. Bavê me şûrek heye; ew bi xwînê têr bûye, bi bez tije bûye, bi xwîna berxan û bizinan, bi beza gurçikên beranan. Çimkî Bavê me li Bozrayê qurbanek heye, li welatê Edomê kuştinek mezin. Gayên kûvî wê bi wan re bikevin, û gayên ciwan wê bi hêzdaran re bikevin. Welatê wan wê ji xwînê têr vexwe, û axa wan wê bi bez tije bibe. Çimkî Bavê me roja dadê heye, salek ji bo heqê Siyonê were sitandin. Çemên Edomê wê bibin qîr, axa wê bibe kukurt, û welatê wê bibe qîra şewitî. Şev û roj ew nayê temirandin; dûmana wê wê her û her bilind bibe. Ji nifşê heta nifşê ew wê wêran bimîne; tu kes wê careke din tu caran jê re derbas nebe. Kundê çolê û kundê qîjok wê xwediyê wê bibin; kundê mezin û qijik wê tê de rûnin. Bavê me wê benê pîvanê yê kaosê li ser wê dirêj bike, û benê şaqûlê yê betaliyê. Mezinên wê wê tiştekî tune be ku jê re bibêjin padîşahî, û hemû mîrên wê wê bibin hîç. Stirî wê li ser qelayên wê hêşîn bibin, kerengî û dirî li ser keleyên wê. Ew wê bibe cîhê çeqelan, warê bişkokan. Pisîkên kûvî wê bi kûzan re bicivin, û bizinên kûvî wê li hev gazî bikin; li wir jî heywanê şevê wê bi cih bibe û ji xwe re cîhek bêhnvedanê bibîne. Li wir kund wê hêlîn çêke û hêkên xwe deyne, wan şkênîne û canikên xwe di bin siya xwe de bicivîne; li wir jî bazên wê bicivin, her yek bi hevjînê xwe re.

Tomara Bavê me bigerin û bixwînin: yek ji van wê kêm nebe, yek wê bê hevjîn nemîne. Çimkî devê wî ew emir kiriye, û Ruhê wî ew civandine. Wî ji bo wan pişk avêtiye; destê wî para wan bi benî pîvaye. Ew wê her û her xwediyê wê bibin û ji nifşê heta nifşê tê de rûnin.