Hoog Baabbi'iyaha

Khaa'in aan weligiis la khiyaanayn wuxuu la kulmaa markiisa. Waddooyinku way madhan yihiin, heshiisyaduna way jabeen, xataa kuwa Ilaah-la'aanta ah ee Siyoon waxay weydiiyaan yaa la noolaan kara dab wax baabbi'iya. Jawaabku waa daacadnimo caadi ah: diid laaluush, indhahaaga ka xir dhiig daadin. Aabbahooda waa garsoore iyo boqor.

Aabbeheen ayaa ku hadlaya aayado 10–13

Cutubka 33.

Hoog adiga, baabbi'iyow, oo aan weli la baabbi'in; adiga khaa'inow, oo aan cidna kuu khiyaanayn! Markaad baabbi'inta dhammayso, waa lagu baabbi'in doonaa; markaad khiyaanada joojiso, waa lagu khiyaaneyn doonaa.

Aabbahayaga, noo naxariiso; adiga ayaannu ku sugnaa. Subax kasta xooggayaga noqo, iyo badbaadadayada wakhtiga dhibaatada. Onkodka codkaaga ayaa dadyowgu ku cararaan; markaad kacdo, quruumuhu way kala firdhaan. Dhacaaga waa la ururiyaa sida ayaxu u ururiyo; sida ayax badan, dad baa ku soo boodaa.

Aabbeheen waa sarreeyaa, waayo meel sare buu ku nool yahay; Siyoon cadaalad iyo xaqnimo ayuu ka buuxiyey. Isagu wuxuu noqon doonaa aasaaska xasilloon ee wakhtiyadaada, hodantinimo badbaado, xikmad iyo aqoon ah; ka cabsiga Aabbeheen waa khasnadda Siyoon.

Bal eeg, geesiyaashoodu waddooyinka ayay ku qaylinayaan; wakiilada nabadda si qadhaadh bay u ooyayaan. Waddooyinka waaweyn waa faaruq yihiin; socotooyinkii waddada way ka lumeen. Axdigii waa la jebiyey, magaalooyinkiisa waa la quudhsaday, cidna looma qaddarin. Dalku wuu baroortaa oo wuu engegaa; Lubnaan wuu ceeboobay oo wuu engegay; Shaaroon wuxuu noqday sida cidlada oo kale, Bashaan iyo Karmel caleemahoodii way ruxaan.

“Hadda waan kici doonaa,’ ayuu yidhi Aabbeheen, ‘hadda waa la i sarraysiin doonaa, hadda waan isa kor qaadi doonaa. Xaab ayaad uur ku yeelataa, caws engegan ayaad dhashaa; neefsigaagu waa dab ku gubi doona. Dadyowgu waa la gubi doonaa ilaa ay dambas noqdaan, sida qodxan la gooyey oo dab la qabsiiyey. Maqla, kuwiinna fogow, wixii aan sameeyey; kuwiinna dhowna, xooggayga aqoonsada.’”

Dembilayaasha Siyoon waa argagaxeen; gariir ayaa haysta kuwa aan Ilaah ka cabsan: “Yaa naga mid ah oo la degi kara dabka wada gubaya? Yaa naga mid ah oo la degi kara olol weligiis socda?” Kii si xaq ah u socda oo wixii qumman ku hadla, oo diida faa'iidada xoog-ku-qaadashada, oo gacantiisa ka celiya qaadashada laaluush, oo dhegihiisa ka xidha shirqoolada dhiig-daadinta oo indhihiisa ka qabta sharka, kaasu waa kan meelaha sarsare degi doona, magangalkiisuna wuxuu noqon doonaa qalcadaha buuraha; kibistiisa waa la siin doonaa, biyihiisuna ma go'i doonaan.

Indhahaagu boqorka quruxdiisa ayay arki doonaan; dal fog oo fidsan ayay arki doonaan. Qalbigaagu wuxuu ka fikiri doonaa cabsidii hore: “Xaggee buu joogaa kii tiriyey? Xaggee buu joogaa kii miisaamay cashuurta? Xaggee buu joogaa kii tiriyey munaaradaha?” Mar dambe ma arki doontid kuwaas kibirka leh, dad hadalkoodu aad u yaab badan yahay oo la raaci waayo, oo afaf aanad fahmi karin ku gagaaban.

Siyoon eeg, magaalada ciidaheenna la dhigay! Indhahaagu Yeruusaalem ayay arki doonaan, hoy nabad ah, teendho aan la dhaqaajin doonin, oo qodaxyadeeda weligood laga soo siin mayo, xargaheedana weligood ma go'i doonaan. Laakiin halkaas Aabbeheen, isagoo haybad leh, ayuu inoo noqon doonaa meel webiyo iyo durdurro ballaaran leh, oo aan doon seero leh ku socon karin, markab xoog badanna ku gudbi karin. Waayo Aabbeheen waa xaakinkeenna, Aabbeheen waa sharci-dejiyeheenna, Aabbeheen waa boqorkeenna; isagu ayaa inna badbaadin doonaa.

Xadhkahaaga waa dabcan yihiin: tiirka meeshiisa ma xajin karaan, shiraaca ma kala bixin karaan. Markaasaa dhac badan la qaybin doonaa, xataa curyaanku wuu qaadan doonaa ka-dhaca. Oo qofna oo Siyoon deggan ma odhan doono: “Waan jirran ahay”; dadka halkaas deggan dembigooda waa la cafiyi doonaa.