Wee die verwoester

'n Verraaier wat nog nooit self verraai is nie, se beurt kom. Paaie lê leeg, verdrae is verbreek, en selfs die goddelose in Sion vra wie by verterende vuur kan woon. Die antwoord is gewone eerlikheid: weier die omkoopgeld, sluit jou oë vir bloedvergieting. Hulle Vader is regter en koning.

Hoofstuk 33.

Wee jou, verwoester, wat nie verwoes is nie; jou verraaier, wat niemand verraai het nie! Wanneer jy klaar verwoes het, sal jy verwoes word; wanneer jy ophou verraai, sal jy verraai word.

Ons Vader, wees ons genadig; ons wag op u. Wees ons krag elke môre, ons redding in die tyd van nood. By die gedreun van u stem vlug die volke; wanneer u opstaan, verstrooi die nasies. Julle buit word ingesamel soos die sprinkaan insamel; soos swermende sprinkane storm mense daarop af.

Ons Vader is verhewe, want hy woon in die hoogte; hy het Sion met reg en geregtigheid gevul. Hy sal die vaste fondament van jou tye wees, ’n oorvloed van redding, wysheid en kennis; die vrees vir ons Vader is Sion se skat.

Kyk, hulle dapper manne roep uit in die strate; die vredesgesante huil bitter. Die grootpaaie lê verlate; reisigers het van die pad verdwyn. Die verbond is verbreek, sy stede word verag, niemand word gerespekteer nie. Die land treur en kwyn weg; die Libanon is beskaamd en verdor; Saron het soos die woestyn geword, en Basan en Karmel skud hulle blare af.

“Nou sal ek opstaan,’ sê ons Vader, ‘nou sal ek verhewe word, nou sal ek myself verhef. Julle ontvang kaf, julle baar stoppels; julle asem is ’n vuur wat julle sal verteer. Die volke sal tot as verbrand word, soos dorings wat afgekap en aan die brand gesteek word. Hoor, julle wat ver is, wat ek gedoen het; en julle wat naby is, erken my mag.’”

Die sondaars in Sion is doodbang; siddering gryp die goddeloses aan: “Wie van ons kan by die verterende vuur bly? Wie van ons kan by die ewige vlamme bly?” Hy wat regverdig wandel en spreek wat reg is, wat wins uit afpersing verwerp en sy hand weerhou van die neem van omkoopgeld, wat sy ore toestop vir planne van bloedvergieting en sy oë toemaak vir die kwaad, dit is hy wat op die hoogtes sal woon, wie se toevlug die bergvestings sal wees; sy brood sal aan hom gegee word, en sy water sal nie opraak nie.

Jou oë sal die koning in sy skoonheid sien; hulle sal ’n land sien wat ver uitstrek. Jou hart sal die vroeëre verskrikking oordink: “Waar is die een wat getel het? Waar is die een wat die skatting geweeg het? Waar is die een wat die torings getel het?” Jy sal daardie onbeskaamde volk nie meer sien nie, ’n volk wie se spraak te vreemd is om te volg, wat stamel in ’n taal wat jy nie kan verstaan nie.

Kyk na Sion, die stad van ons vasgestelde feeste! Jou oë sal Jerusalem sien, ’n vredige woning, ’n tent wat nie verskuif sal word nie, wie se penne nooit uitgetrek sal word nie en wie se toue nooit sal breek nie. Maar daar sal ons Vader in sy majesteit vir ons ’n plek van breë riviere en strome wees, waar geen galei met rieme kan vaar nie en geen magtige skip kan verbygaan nie. Want ons Vader is ons regter, ons Vader is ons wetgewer, ons Vader is ons koning; hy sal ons red.

Jou takelwerk hang los: dit kan nie die mas op sy plek hou of die seil gespan hou nie. Dan sal ’n oorvloed buit verdeel word, en selfs die lammes sal die roof wegdra. En niemand wat in Sion woon, sal sê: “Ek is siek” nie; die mense wat daar woon, se sonde sal vergewe word.