ஏசாயா 38

38 ¹அந்நாட்களில் எசேக்கியா மரணத்திற்கேதுவான வியாதியில் விழுந்தான். ஆமோத்சின் குமாரனாகிய தீர்க்கதரிசி ஏசாயா அவனிடத்தில் வந்து: “எங்கள் பிதா சொல்லுகிறது என்னவென்றால், உன் வீட்டுக்காரியத்தை ஒழுங்குபடுத்து; ஏனெனில் நீ மரித்துப்போவாய், பிழைக்கமாட்டாய் என்கிறார்” என்றான்.

²அப்பொழுது எசேக்கியா தன் முகத்தைச் சுவரின்பக்கமாய்த் திருப்பி, எங்கள் பிதாவை நோக்கி விண்ணப்பம்பண்ணி: ³“என் பிதாவே, நான் உமக்கு முன்பாக உண்மையோடும் உத்தம இருதயத்தோடும் நடந்து, உமது பார்வைக்கு நலமானதைச் செய்தேன் என்பதை நினைத்தருளும்” என்றான். எசேக்கியா மனங்கசந்து அழுதான்.

⁴அப்பொழுது எங்கள் பிதாவின் வார்த்தை ஏசாயாவுக்கு உண்டாயிற்று:

⁵“நீ போய், எசேக்கியாவை நோக்கி: ‘உன் தகப்பனாகிய தாவீதின் பிதாவாகிய எங்கள் பிதா சொல்லுகிறது என்னவென்றால், உன் விண்ணப்பத்தைக் கேட்டேன், உன் கண்ணீரைக் கண்டேன்; இதோ, நான் உன் ஆயுசுநாட்களோடே பதினைந்து வருஷம் கூட்டுவேன்.’ ⁶நான் உன்னையும் இந்த நகரத்தையும் அசீரியா ராஜாவின் கைக்குத் தப்புவித்து, இந்த நகரத்தைக் காப்பாற்றுவேன் என்கிறார்.

⁷“தாம் சொன்னதை எங்கள் பிதா செய்வார் என்பதற்கு அவரால் உனக்கு உண்டாகும் அடையாளம் இதுவே: ⁸இதோ, ஆகாசுடைய சூரியகடிகாரத்தில் சூரியனால் இறங்கின நிழலைப் பத்துப்படிகள் பின்னிடப்பண்ணுவேன்” என்றார். அப்படியே இறங்கியிருந்த சூரியன் பத்துப்படிகள் பின்னிட்டது.

⁹யூதாவின் ராஜாவாகிய எசேக்கியா, தன் வியாதியிலிருந்து சொஸ்தமடைந்தபின் எழுதின எழுத்து: ¹⁰நான் சொன்னேன்: “என் நாட்களின் நடுவிலே நான் பாதாளத்தின் வாசல்களுக்குள் பிரவேசிக்கவேண்டியதாயிற்று; என் மற்ற வருஷங்களை நான் இழந்துபோனேன்” என்றேன். ¹¹நான் சொன்னேன்: “உயிரோடிருக்கிறவர்களின் தேசத்திலே எங்கள் பிதாவையே நான் காணேன்; இந்தக் கடந்துபோகிற உலகத்தில் வாசம்பண்ணுகிறவர்களோடே இனி மனுஷரையும் நோக்கிப்பாரேன். ¹²என் வாசஸ்தலம் என்னைவிட்டுப் பெயர்க்கப்பட்டுக் கொண்டுபோகப்படுகிறது, மேய்ப்பனுடைய கூடாரத்தைப்போலவே. நெசவுக்காரனைப்போல் என் ஜீவனைச் சுருட்டிக்கொண்டேன்; அவர் என்னைத் தறியிலிருந்து அறுத்துப்போடுகிறார்; பகல்முதல் இரவுவரையில் நீர் என்னை முடிவுக்குக் கொண்டுவருகிறீர். ¹³விடியற்காலமட்டும் நான் அமைதியாய்க் காத்திருந்தேன், ஆனாலும் அவர் சிங்கத்தைப்போல் என் எலும்புகளையெல்லாம் முறிக்கிறார்; பகல்முதல் இரவுவரையில் நீர் என்னை முடிவுக்குக் கொண்டுவருகிறீர். ¹⁴தகைவிலான் அல்லது கொக்கைப்போல் நான் கீச்சிடுகிறேன்; புறாவைப்போல் புலம்புகிறேன். என் கண்கள் உயரப்பார்த்துச் சோர்ந்துபோகிறது. ஆண்டவராகிய பிதாவே, நான் நெருக்கப்படுகிறேன்; நீரே எனக்குப் பாதுகாப்பின் உத்தரவாதமாயிரும்!” என்றேன். ¹⁵நான் என்ன சொல்லுவேன்? அவர் எனக்குச் சொன்னார், அவரே அதைச் செய்தும் முடித்தார். என் வருஷங்களெல்லாம் நான் தாழ்மையாய் நடப்பேன், என் ஆத்துமாவின் கசப்பினிமித்தம். ¹⁶ஆண்டவராகிய பிதாவே, இப்படிப்பட்டவைகளினாலே மனுஷர் பிழைக்கிறார்கள், இவைகளெல்லாவற்றிலும் இருக்கிறது என் ஆவியின் ஜீவன். ஆகையால் நீர் என்னைச் சொஸ்தமாக்கி, என்னைப் பிழைக்கப்பண்ணும்! ¹⁷மெய்யாகவே இந்தக் கசப்பை நான் அனுபவித்தது எனக்கு நன்மைக்கேதுவாயிருந்தது. உமது அன்பினாலே அழிவின் படுகுழிக்கு என் ஜீவனைத் தப்புவித்தீர்; ஏனெனில் நீர் என் பாவங்களையெல்லாம் உமது முதுகுக்குப் பின்னாக எறிந்துவிட்டீர். ¹⁸பாதாளம் உம்மைத் துதிக்கமாட்டாது, மரணம் உம்மைக் கீர்த்தனம்பண்ணமாட்டாது; படுகுழியில் இறங்குகிறவர்கள் உமது உண்மைக்குக் காத்திருக்கமாட்டார்கள். ¹⁹உயிரோடிருக்கிறவர்களே, உயிரோடிருக்கிறவர்களே, அவர்கள்தான் இந்நாளில் நான் செய்கிறபடியே உம்மைத் துதிக்கிறார்கள்; தகப்பன் தன் பிள்ளைகளுக்கு உமது உண்மையைத் தெரிவிக்கிறான். ²⁰எங்கள் பிதா என்னை இரட்சிப்பார்; நாங்கள் என் கீதங்களை நரம்புவாத்தியங்களால் இசைப்போம், நாங்கள் உயிரோடிருக்கும் நாளெல்லாம், எங்கள் பிதாவின் ஆலயத்திலே.

²¹ஏசாயா: “அத்திப்பழ அடையை எடுத்து, அதைப் பருக்கின்மேல் பற்றுப்போடுங்கள், அப்பொழுது அவன் சொஸ்தமாவான்” என்று சொல்லியிருந்தான். ²²எசேக்கியாவும்: “நான் எங்கள் பிதாவின் ஆலயத்துக்கு ஏறிப்போவேன் என்பதற்கு அடையாளம் என்ன?” என்று கேட்டிருந்தான்.