เฮเซคียาห์ใกล้สิ้นชีวิต
เมื่อพระบิดาของเราบอกว่าเขาจะไม่หายป่วย เฮเซคียาห์หันหน้าเข้าหากำแพงและร้องไห้ อายุของเขาถูกเพิ่มอีกสิบห้าปี และเงาของดวงอาทิตย์เคลื่อนถอยหลังเป็นหมายสำคัญ คำอธิษฐานที่เขาเขียนไว้พูดถึงความน่าสะพรึงกลัวของความตายอย่างไม่ปิดบัง และจบลงด้วยการรู้ว่าคนเป็นจะสรรเสริญพระองค์
38 1ในครั้งนั้นเฮเซคียาห์ล้มป่วยหนักใกล้สิ้นชีวิต ผู้เผยพระวจนะอิสยาห์บุตรของอามอสมาหาเฮเซคียาห์และพูดว่า “พระบิดาของเราพูดดังนี้ว่า จงจัดการบ้านเรือนของเจ้าให้เรียบร้อย เพราะเจ้าจะต้องตาย เจ้าจะไม่หายป่วย”
2แล้วเฮเซคียาห์หันหน้าเข้าหาผนังและอธิษฐานต่อพระบิดาของเรา 3และพูดว่า “ข้าแต่พระบิดา ขอระลึกเถิดว่าข้าพเจ้าได้ดำเนินชีวิตอย่างซื่อสัตย์ต่อหน้าพระองค์ด้วยสุดใจ และได้ทำสิ่งที่ดีในสายพระเนตรของพระองค์” แล้วเฮเซคียาห์ก็ร้องไห้อย่างขมขื่น
4แล้วพระวจนะของพระบิดาของเรามาถึงอิสยาห์ว่า
5“จงไปบอกเฮเซคียาห์ว่า ‘พระบิดาของเรา พระบิดาของดาวิดบรรพบุรุษของเจ้า พูดดังนี้ว่า เราได้ยินคำอธิษฐานของเจ้าแล้ว และได้เห็นน้ำตาของเจ้าแล้ว เราจะเพิ่มอีกสิบห้าปีให้แก่ชีวิตของเจ้า’ 6เราจะช่วยเจ้าและเมืองนี้ให้พ้นจากมือกษัตริย์แห่งอัสซีเรีย เราจะปกป้องเมืองนี้
7“นี่คือหมายสำคัญจากพระบิดาของเราสำหรับเจ้า ที่แสดงว่าพระองค์จะทำตามที่สัญญาไว้ 8ดูเถิด เราจะทำให้เงาบนบันไดของอาหัสถอยกลับขึ้นมาสิบขั้น ตามระยะที่ดวงอาทิตย์เลื่อนลงไป” แล้วดวงอาทิตย์จึงถอยกลับขึ้นมาสิบขั้นที่ได้เลื่อนลงไปแล้ว
9บทประพันธ์ของเฮเซคียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ หลังจากที่เขาป่วยและหายดีแล้ว 10ข้าพเจ้าพูดว่า “ในช่วงกลางชีวิตของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าต้องผ่านเข้าประตูแห่งแดนคนตาย ข้าพเจ้าถูกพรากปีที่เหลืออยู่ไป” 11ข้าพเจ้าพูดว่า “ข้าพเจ้าจะไม่ได้เห็นพระบิดาของเราในแผ่นดินของคนเป็น ข้าพเจ้าจะไม่ได้มองดูมนุษย์อีกต่อไป ท่ามกลางผู้ที่อาศัยอยู่ในโลกที่ผ่านไปนี้ 12ที่อยู่ของข้าพเจ้าถูกรื้อถอนและเคลื่อนย้ายไปจาก ข้าพเจ้าเหมือนเต็นท์ของคนเลี้ยงแกะ ข้าพเจ้าม้วนชีวิตของข้าพเจ้าเก็บเหมือนช่างทอผ้า พระองค์ตัดข้าพเจ้าออกจากกี่ทอผ้า ตั้งแต่กลางวันจนถึงกลางคืนพระองค์ทำให้ข้าพเจ้าถึงจุดจบ 13ข้าพเจ้ารอคอยอย่างเงียบสงบจนถึงรุ่งเช้า แต่พระองค์หักกระดูกทั้งหมดของข้าพเจ้าเหมือนสิงโต ตั้งแต่กลางวันจนถึงกลางคืนพระองค์ทำให้ข้าพเจ้าถึงจุดจบ 14ข้าพเจ้าส่งเสียงร้องเหมือนนกนางแอ่นหรือนกกระเรียน ข้าพเจ้าคร่ำครวญเหมือนนกเขา ดวงตาของข้าพเจ้าอ่อนล้าเพราะเฝ้ามองขึ้นเบื้องบน ข้าแต่พระบิดาองค์เจ้านาย ข้าพเจ้าทุกข์ลำเค็ญ ขอเป็นหลักประกันความปลอดภัยของข้าพเจ้าด้วย!” 15ข้าพเจ้าจะพูดอะไรได้เล่า พระองค์ได้พูดกับข้าพเจ้า และพระองค์เองก็ได้ทำสิ่งนั้นแล้ว ข้าพเจ้าจะดำเนินชีวิตอย่างเชื่องช้าตลอดปีเดือนของข้าพเจ้า เพราะความขมขื่นในจิตใจของข้าพเจ้า 16ข้าแต่พระบิดาองค์เจ้านาย ผู้คนมีชีวิตอยู่ได้ด้วยสิ่งเหล่านี้ และในสิ่งทั้งหมดนี้มีชีวิตของจิตวิญญาณข้าพเจ้า ฉะนั้นขอให้ข้าพเจ้ากลับมีสุขภาพดีและมีชีวิตอยู่ต่อไปเถิด! 17แท้จริงแล้ว ที่ข้าพเจ้าต้องทนความขมขื่นเช่นนี้ก็เพื่อประโยชน์ของข้าพเจ้าเอง ด้วยความรักของพระองค์ พระองค์ได้ยับยั้งชีวิตของข้าพเจ้าไว้จากหลุมแห่งความพินาศ เพราะพระองค์ได้เหวี่ยงบาปทั้งหมดของข้าพเจ้าไว้เบื้องหลังพระองค์ 18เพราะแดนคนตายไม่อาจสรรเสริญพระองค์ได้ ความตายไม่อาจร้องเพลงสรรเสริญพระองค์ได้ บรรดาผู้ที่ลงไปสู่หลุมลึกไม่อาจหวังในความสัตย์ซื่อของพระองค์ได้ 19คนเป็น คนเป็นนี่แหละที่สรรเสริญพระองค์ อย่างที่ข้าพเจ้าทำในวันนี้ พ่อจะบอกให้ลูกๆ รู้ถึงความสัตย์ซื่อของพระองค์ 20พระบิดาของเราจะช่วย ข้าพเจ้าให้รอด และพวกเราจะบรรเลงบทเพลงของข้าพเจ้าด้วยเครื่องสาย ตลอดวันเวลาแห่งชีวิตของพวกเรา ในพระนิเวศของพระบิดาของเรา
21อิสยาห์ได้พูดว่า “ให้พวกเขาเอาขนมมะเดื่อมาพอกที่ฝี แล้วเขาจะหายป่วย” 22เฮเซคียาห์ได้ถามว่า “อะไรคือหมายสำคัญที่บ่งบอกว่าข้าพเจ้าจะได้ขึ้นไปยังพระนิเวศของพระบิดาของเรา”