Hezekiya a Bakin Mutuwa

Da Ubanmu ya faɗa masa ba zai warke ba, Hezekiya ya juya fuskarsa wajen bango ya yi kuka. Aka ƙara masa shekara goma sha biyar, inuwar rana kuma ta koma baya a matsayin alama. Rubutacciyar addu'arsa ba ta ɓoye razanar mutuwa ba, ta kuma ƙare da sanin cewa masu rai ne suke yabonsa.

Babi na 38.

A kwanakin nan Hezekiya ya kamu da ciwo mai kisa. Annabi Ishaya ɗan Amoz ya zo wurinsa ya ce, “Ga abin da Ubanmu ya ce: Ka tsara al'amuran gidanka, gama za ka mutu; ba za ka warke ba.”

Sai Hezekiya ya juya fuskarsa wajen bango ya yi addu'a ga Ubanmu, ya ce, “Ina roƙonka, Ya Ubana, ka tuna yadda na yi tafiya a gabanka da aminci, da dukan zuciyata, na kuma yi abin da yake nagari a idanunka.” Hezekiya ya yi kuka mai zafi.

Sai maganar Ubanmu ta zo wa Ishaya,

“Ka tafi ka faɗa wa Hezekiya, ‘Ga abin da Ubanmu ya ce, Uban kakanka Dawuda: Na ji addu'arka, na kuma ga hawayenka. Ga shi, ina ƙara maka shekaru goma sha biyar a kan ranka.’ Zan cece ka da wannan birni daga hannun sarkin Assuriya; zan kāre wannan birni.

“Wannan ita ce alamarka daga Ubanmu cewa zai cika abin da ya yi alkawari: Ga shi, zan mayar da inuwa baya matakai goma, wato matakan da rana ta riga ta sauka a kan matakalar Ahaz.” Sai rana ta koma baya matakai goma da ta riga ta sauka.

Rubutun Hezekiya sarkin Yahuda, bayan rashin lafiyarsa da warkewarsa: Na ce, “A tsakiyar kwanakina dole in shiga ƙofofin kabari; an ƙwace mini sauran shekaruna.” Na ce, “Ba zan ga Ubanmu da kansa ba a ƙasar masu rai; ba zan ƙara ganin mutane ba, a cikin mazaunan wannan duniya mai wucewa. An tumɓuke mazaunina an kuma kwashe shi daga gare ni kamar alfarwar makiyayi. Na naɗe raina kamar masaƙi; yana yanke ni daga saƙa; daga safiya har dare kana kawo ƙarshena. Na jira shiru har safiya, amma kamar zaki yana karya dukan ƙasusuwana; daga safiya har dare kana kawo ƙarshena. Kamar shamuwa ko gauraka ina kuka; ina nishi kamar tattabara. Idanuna sun gaji da dubawa sama. Ya Uba Mai Iko Duka, an matse ni; ka zama mini lamunin aminci!” Me zan ce? Ya yi mini magana, shi kansa kuma ya aikata shi. Zan yi tafiya a hankali dukan shekaruna saboda ɗacin raina. Ya Uba Mai Iko Duka, da irin waɗannan abubuwa mutane suke rayuwa, kuma a cikinsu duka akwai ran ruhuna. Saboda haka ka mayar da ni lafiya ka kuma bar ni in rayu! Hakika domin alherina ne na sha irin wannan ɗaci. Cikin ƙaunarka ka kiyaye raina daga ramin hallaka, gama ka jefa dukan zunubaina a bayanka. Gama kabari ba ya iya yaba maka ba; mutuwa ba ta iya rera yabonka ba. Waɗanda suke gangarawa zuwa rami ba su iya sa zuciya ga amincinka ba. Masu rai, masu rai—su ne suke yabonka, kamar yadda nake yi a yau; uba yana sanar da 'ya'ya amincinka. Ubanmu zai cece ni, za mu kuma kaɗa waƙoƙina da kayan kiɗa masu kirtani dukan kwanakin rayuwarmu, a cikin gidan Ubanmu.

Ishaya ya riga ya ce, “Bari su ɗauki wainar ɓaure, su shafa ta a kan maruru, zai kuwa warke.” Hezekiya ya riga ya yi tambaya ya ce, “Mece ce alamar cewa zan hau zuwa gidan Ubanmu?”