યશાયા 38 FHB Father's Heart Bible™

38 ¹તે દિવસોમાં હિઝકિયા મરણતોલ બીમાર પડ્યા. આમોસના દીકરા પ્રબોધક યશાયાએ તેમની પાસે આવીને કહ્યું, “આપણા પિતા એમ કહે છે: તમારા ઘરની વ્યવસ્થા કરો, કેમ કે તમે મરણ પામશો; તમે સાજા થશો નહિ.”

²ત્યારે હિઝકિયાએ પોતાનું મોં ભીંત તરફ ફેરવીને આપણા પિતાને પ્રાર્થના કરી, ³અને કહ્યું, “હે મારા પિતા, કૃપા કરીને યાદ કરો કે હું સંપૂર્ણ હૃદયથી તમારી આગળ વિશ્વાસુપણે ચાલ્યો, અને મેં તમારી દૃષ્ટિમાં જે સારું હતું તે કર્યું.” હિઝકિયા બહુ રડ્યા.

⁴ત્યારે આપણા પિતાનું વચન યશાયાની પાસે આવ્યું:

⁵“જઈને હિઝકિયાને કહે, ‘આપણા પિતા, તારા પૂર્વજ દાઉદના પિતા, એમ કહે છે: મેં તારી પ્રાર્થના સાંભળી છે અને તારાં આંસુ જોયાં છે. હું તારા આયુષ્યમાં પંદર વર્ષ ઉમેરું છું.’ ⁶હું તને તથા આ નગરને આશ્શૂરના રાજાના હાથમાંથી છોડાવીશ; હું આ નગરની રક્ષા કરીશ.

⁷“આપણા પિતા તરફથી આ તારી નિશાની છે કે તેમણે જે વચન આપ્યું છે તે તેઓ પૂરું કરશે: ⁸જો, આહાઝની સીડી પર પડછાયો જે દસ પગથિયાં ઊતર્યો છે, તેને હું પાછો ફેરવીશ.” તેથી સૂર્ય જે દસ પગથિયાં ઊતર્યો હતો, તેટલાં પાછો ફર્યો.

⁹યહૂદિયાના રાજા હિઝકિયાનું લખાણ, તેમની બીમારી અને સાજા થયા પછીનું: ¹⁰મેં કહ્યું, “મારા આયુષ્યના મધ્યકાળે મારે કબરના દરવાજામાં થઈને જવું પડશે; મારાં બાકીનાં વર્ષોથી હું વંચિત રહ્યો.” ¹¹મેં કહ્યું, “જીવતાંઓના દેશમાં હું આપણા પિતાને પોતાને જોઈશ નહિ; આ ક્ષણભંગુર જગતમાં વસનારાઓ મધ્યે હું હવે માણસજાતને જોઈશ નહિ. ¹²ઘેટાંપાળકના તંબુની જેમ મારું નિવાસસ્થાન ઉખેડીને મારી પાસેથી લઈ જવાયું છે. વણકરની જેમ મેં મારું જીવન વીંટી લીધું છે; તે મને સાળથી કાપી નાખે છે; દિવસથી રાત સુધીમાં તમે મારો અંત લાવો છો. ¹³સવાર સુધી હું શાંતિથી રાહ જોતો રહ્યો, પણ સિંહની જેમ તે મારાં સર્વ હાડકાં ભાંગી નાખે છે; દિવસથી રાત સુધીમાં તમે મારો અંત લાવો છો. ¹⁴અબાબીલ કે સારસની જેમ હું ચીં ચીં કરું છું; કબૂતરની જેમ હું વિલાપ કરું છું. ઉપર જોઈ જોઈને મારી આંખો થાકી જાય છે. હે સાર્વભૌમ પિતા, હું સંકટમાં છું; તમે મારા જામીન થાઓ!” ¹⁵હું શું કહું? તેમણે મને કહ્યું છે, અને તેમણે પોતે જ તે કર્યું છે. હું મારાં સર્વ વર્ષો ધીમે ધીમે ચાલીશ, મારા આત્માની કડવાશને લીધે. ¹⁶હે સાર્વભૌમ પિતા, આવી બાબતોથી માણસો જીવે છે, અને એ સર્વમાં મારા આત્માનું જીવન છે. તો મને સાજો કરીને જીવવા દો! ¹⁷ખરેખર, મારા પોતાના ભલા માટે જ મેં આવી કડવાશ સહન કરી. તમારા પ્રેમથી તમે મારા જીવને વિનાશના ખાડામાંથી બચાવી લીધો, કેમ કે તમે મારાં સર્વ પાપ તમારી પીઠ પાછળ ફેંકી દીધાં છે. ¹⁸કેમ કે કબર તમારી સ્તુતિ કરી શકતી નથી; મૃત્યુ તમારાં ગુણગાન ગાઈ શકતું નથી. ખાડામાં ઊતરનારાઓ તમારા વિશ્વાસુપણાની આશા રાખી શકતા નથી. ¹⁹જીવતો, જીવતો માણસ—તે જ તમારી સ્તુતિ કરે છે, જેમ આજે હું કરું છું તેમ; પિતા બાળકોને તમારા વિશ્વાસુપણાની ઓળખ કરાવે છે. ²⁰આપણા પિતા મને બચાવશે, અને આપણે આપણા જીવનના સર્વ દિવસોમાં તંતુવાદ્યો પર મારાં ગીતો વગાડીશું, આપણા પિતાના ઘરમાં.

²¹યશાયાએ કહ્યું હતું, “તેઓ અંજીરનો ગોળો લઈને ગૂમડા પર લગાવે, એટલે તે સાજા થશે.” ²²હિઝકિયાએ પૂછ્યું હતું, “હું આપણા પિતાના ઘરમાં જઈશ એની નિશાની શી છે?”