Hizqiyaas Balbala Du'aa Irratti

Abbaa keenyarraa akka hin fayyine himamee, Hisqiyaas fuula isaa gara dallaatti deebisee booba. Waggaan kudha shan itti dabalama, gaaddiin aduu mallattoo ta'ee duubatti deebi'a. Kadhannaan isaa barreeffame sodaa du'aa irratti gara laafina hin qabu, kan jiraatan isa galateeffachuu beekuun xumurama.

Abbaan keenya lakkoofsota keessatti dubbata 1, 5–8

Boqonnaa 38.

Bara sanatti Hizqiyaas dhukkuba du'aatiin dhukkubsate. Raajichi Isaayyaas ilmi Amoos gara isaa dhufee, «Abbaan keenya akkana jedha: Mana kee sirreessi, sababii ati in du'ta; hin fayyitu.» jedhe.

Yommus Hizqiyaas fuula isaa gara dhagaatti deebisee Abbaa keenyatti kadhate, «Yaa Abbaa koo, maaloo, akkamitti fuula kee duratti amanamummaadhaan garaa guutuudhaan akkan deemee fi waan fuula kee duratti gaarii ta'e akkan hojjedhe yaadadhu.» jedhe. Hizqiyaas hamma malee booye.

Ergasii dubbiin Abbaa keenyaa gara Isaayyaasitti dhufe:

«Deemii Hizqiyaasitti himi, ‹Abbaan keenya, Abbaan Daawit abbaa abbaa keetii, akkana jedha: Kadhannaa kee dhagaheera, imimmaan kees argeera. Umrii keetti waggaa kudha shan dabalaa jira.› Si fi magaalaa kana harka mootii Asoor keessaa nan baasa; magaalaa kana in tiksa.

«Mallattoon kee Abbaa keenyaa irraa kun, waan abdachiise akka raawwatu: Kunoo, gaaddisa sadarkaa Aahaaz irratti aduun sadarkaa kudhan gad bu'e sana sadarkaa kudhan duubatti nan deebisa.» Kanaaf aduun sadarkaa kudhan gad bu'e sana duubatti deebite.

Barreeffama Hizqiyaas mootii Yihudaa, erga dhukkubsatee fayyee booda: Ani, «Gidduu guyyoota kootii karra awwaalaa keessa darbuun qaba; waggaa koo isa hafe irraa saamameera.» jedheen. Ani, «Abbaa keenya mataa isaa lafa jiraattotaa keessatti hin argu; warra addunyaa darbaa kana keessa jiraatan gidduutti namoota deebi'ee hin ilaalu. Mana jireenya koo akka dunkaana tiksaa buqqa'ee na irraa fudhatame. Jireenya koo akka dheeraa maraateera; inni mukaa dheeraa irraa na kuta; guyyaa hamma halkanitti ati na xumurta. Hamma ganamaatti callisee eegadhe, garuu inni akka leenca lafee koo hunda cabsa; guyyaa hamma halkanitti ati na xumurta. Akka collee yookaan dheeressaa nan fiixa; akka goobanaa nan boo'a. Ijji koo gara olii ilaaluudhaan dadhabe. Yaa Abbaa Gooftaa, ani cunqurfameera; wabii koo ta'i!» Maal jedha? Inni natti dubbateera, innumti isaa raawwateera. Waggaa koo hunda sababii hadhaa'a lubbuu kootiif suuta deema. Yaa Abbaa Gooftaa, waan akkanaatiin namoonni in jiraatu, hundumaa isaanii keessas jireenyi hafuura kootii jira. Kanaaf na fayyisi, na jiraachisis! Dhugumatti gaarummaa kootiif hadhaa'a akkanaa sana jabaadheera. Jaalala keetiin lubbuu koo boolla badiisaa irraa ofitti qabdeerta, sababii cubbuu koo hunda dugda kee duubatti darbatteef. Awwaalli si galateeffachuu hin danda'u; du'aan faarfannaa galataa kee hin faarfatu. Warri boolla keessa gad bu'an amanamummaa kee hin abdatan. Warri jiraatan, warri jiraatan—isaan si galateeffatu, akkuma ani har'a godhu; abbaan ijoollee amanamummaa kee in beeksisa. Abbaan keenya na fayyisa; nuyis faarfannaa koo meeshaa sagalee qabuun guyyoota jireenya keenya hunda mana Abbaa keenyaa keessatti in tumna.

Isaayyaas, «Buddeena harbuu fudhatanii baasuu irra haa kaa'an, innis in fayya.» jedhee ture. Hizqiyaas, «Mallattoon ani mana Abbaa keenyaa irratti ol ba'uuf maali?» jedhee gaafatee ture.