ዘኍልቍ 11

11 ¹ሕዝቡ አባታችን በሚሰማበት ስፍራ ስለ መከራቸው አጉረመረሙ፤ እርሱም ሰማ፤ ቍጣውም ነደደ፤ የአባታችንም እሳት በመካከላቸው ነደደ፤ የሰፈሩንም ዳር በላ። ²ሕዝቡም ወደ ሙሴ ጮኹ፤ ሙሴም ወደ አባታችን ጸለየ፤ እሳቱም ጠፋ። ³የአባታችን እሳት በመካከላቸው ስለ ነደደ፣ የዚያ ስፍራ ስም ተብዔራ ተባለ። ^a a v3 ተብዔራ ማለት “መቃጠል” ማለት ነው፤ ስፍራው በዚያ በተነሣው እሳት ምክንያት ተሰየመ።

⁴በመካከላቸው የነበረው የተደባለቀ ሕዝብ እጅግ ተመኘ፤ የእስራኤልም ሕዝብ ደግሞ መልሰው እያለቀሱ፣ “የምንበላው ሥጋ ቢኖረን ኖሮ! ⁵በግብፅ በነጻ የበላነውን ዓሣ፣ ዱባውን፣ ሐብሐቡን፣ ኰትኰቴውን፣ ቀይ ሽንኵርቱንና ነጭ ሽንኵርቱን እናስታውሳለን። ⁶አሁን ግን ምግብ የመፈለግ ፍላጎታችን ጠፍቷል፤ ከዚህ መና በቀር የምናየው ምንም የለም።” ⁷መናውም እንደ ኮሪአንደር ዘር ነበር፤ መልኩም እንደ ነጣ ያለ ሙጫ ይመስል ነበር። ^b b v7 ብዴሊየም ነጣ ያለ፣ እንደ ዕንቍ የሚመስል ሬንጅ ወይም ሙጫ ነበር፤ መናውም ያንኑ ጥርት ያለ መልክ ነበረው። ⁸ሕዝቡም እየዞሩ ሰበሰቡት፤ በወፍጮ ፈጩት ወይም በሙቀጫ ወቀጡት፤ በድስትም ቀቀሉት፤ ዳቦም አድርገው ቀረጹት። ጣዕሙም በዘይት እንደ ተሠራ ኅብስት ነበር። ⁹በሌሊት ጠል በሰፈሩ ላይ ሲወርድ፣ መናው ከእርሱ ጋር ይወርድ ነበር።

¹⁰ሙሴም ሕዝቡ በየጐሳቸው፣ እያንዳንዱ በድንኳኑ ደጃፍ ሲያለቅሱ ሰማ። የአባታችንም ቍጣ እጅግ ነደደ፤ ሙሴም ይህ ነገር ክፉ ሆኖ ታየው። ¹¹ሙሴም አባታችንን እንዲህ አለ፤ “ባሪያህን ለምን አስጨነቅኸው? የዚህን ሁሉ ሕዝብ ሸክም በእኔ ላይ እንድትጭን፣ በፊትህ ሞገስ ያላገኘሁት ለምንድ ነው? ¹²ይህን ሁሉ ሕዝብ የጸነስኩ እኔ ነኝን? ‘ሞግዚት የሚያጠባውን ሕፃን እንደሚሸከም፣ በክንድህ ተሸክመህ፣ ለአባቶቻቸው ልትሰጥ ወደ ማልህላት ምድር ውሰዳቸው’ ብለህ እንድትነግረኝ፣ የወለድኋቸው እኔ ነኝን? ¹³ለዚህ ሁሉ ሕዝብ ሥጋ ከወዴት አገኛለሁ? ‘የምንበላው ሥጋ ስጠን!’ እያሉ ወደ እኔ ዘወትር ያለቅሳሉ። ¹⁴ይህን ሁሉ ሕዝብ ብቻዬን መሸከም አልችልም፤ ለእኔ እጅግ ከብዶኛል። ¹⁵እንዲህ የምታደርግብኝ ከሆነ፣ በፊትህ ሞገስ አግኝቼ እንደ ሆነ፣ እባክህ አሁን ግደለኝ፤ የራሴንም መከራ እንዳላይ አድርግ።”

አባታችን መንፈሱን ለሰባ ሰዎች አካፈለ

¹⁶አባታችንም ሙሴን እንዲህ አለው፤ “የሕዝቡ ሽማግሌዎችና አለቆች መሆናቸውን ከምታውቃቸው፣ ከእስራኤል ሽማግሌዎች ሰባ ሰዎች ሰብስብልኝ፤ ወደ መገናኛውም ድንኳን አምጣቸው፤ በዚያም ከአንተ ጋር ይቁሙ። ¹⁷እኔም ወርጄ በዚያ ከአንተ ጋር እነጋገራለሁ፤ በአንተ ላይ ካለው መንፈስም ወስጄ በእነርሱ ላይ አኖራለሁ። የሕዝቡንም ሸክም ከአንተ ጋር ይሸከማሉ፤ ስለዚህ ብቻህን አትሸከመውም።

¹⁸ለሕዝቡም እንዲህ ብለህ ንገራቸው፤ ለነገ ራሳችሁን ቀድሱ፤ ሥጋ ትበላላችሁ። ‘የምንበላው ሥጋ ቢኖረን ኖሮ! በግብፅ ይሻለን ነበር’ እያላችሁ አባታችን በሚሰማበት አለቀሳችሁ። ስለዚህ አባታችን ሥጋ ይሰጣችኋል፤ ትበላላችሁም። ¹⁹የምትበሉትም አንድ ቀን ወይም ሁለት ቀን ወይም አምስት ቀን ወይም ዐሥር ቀን ወይም ሃያ ቀን አይደለም፤ ²⁰ነገር ግን ከአፍንጫችሁ እስኪወጣና እስኪጠላችሁ ድረስ ወር ሙሉ ትበላላችሁ፤ ይህም በመካከላችሁ ያለውን አባታችንን ስለ ናቃችሁት፣ በፊቱም ‘ለመሆኑ ከግብፅ ለምን ወጣን?’ እያላችሁ ስላለቀሳችሁ ነው።”

²¹ሙሴም እንዲህ አለ፤ “ከእኔ ጋር ያለው ሕዝብ በእግር የሚሄድ ስድስት መቶ ሺህ ነው፤ አንተ ግን ‘ወር ሙሉ የሚበሉትን ሥጋ እሰጣቸዋለሁ’ ትላለህን? ²²የሚያጠግባቸው የበግና የከብት መንጋ ይታረድላቸዋልን? የሚያጠግባቸውስ የባሕር ዓሣ ሁሉ ይሰበሰብላቸዋልን?”

²³አባታችንም ሙሴን እንዲህ አለው፤ “የእኔ እጅ አጭር ነውን? አሁን ቃሌ ለአንተ ይፈጸም እንደ ሆነ ወይም እንዳልሆነ ታያለህ።”

²⁴ሙሴም ወጥቶ የአባታችንን ቃል ለሕዝቡ ነገራቸው። ከሕዝቡም ሽማግሌዎች ሰባ ሰዎች ሰብስቦ በድንኳኑ ዙሪያ አቆማቸው። ²⁵አባታችንም በደመና ወርዶ ተናገረው፤ በእርሱ ላይ ካለው መንፈስም ወስዶ በሰባዎቹ ሽማግሌዎች ላይ አኖረ። መንፈሱም ባረፈባቸው ጊዜ ትንቢት ተናገሩ፤ ነገር ግን ዳግመኛ አልተናገሩም። ²⁶ሁለት ሰዎች ግን በሰፈሩ ውስጥ ቀርተው ነበር፤ የአንዱ ስም ኤልዳድ፣ የሌላው ስም ሜዳድ ነበር፤ መንፈሱም በእነርሱ ላይ አረፈ፤ እነርሱም ከተመዘገቡት መካከል ነበሩ፤ ነገር ግን ወደ ድንኳኑ አልወጡም ነበር፤ ሆኖም በሰፈሩ ውስጥ ትንቢት ተናገሩ። ²⁷አንድ ጐበዝም ሮጦ ለሙሴ፣ “ኤልዳድና ሜዳድ በሰፈሩ ውስጥ ትንቢት እየተናገሩ ነው” ብሎ ነገረው።

²⁸ከጕልምስናው ጀምሮ የሙሴ ረዳት የነበረው የነዌ ልጅ ኢያሱ፣ “ጌታዬ ሙሴ ሆይ፣ ከልክላቸው!” አለ።

²⁹ሙሴ ግን፣ “ስለ እኔ ትቀናለህን? የአባታችን ሕዝብ ሁሉ ነቢያት በሆኑ፣ አባታችንም መንፈሱን በእነርሱ ላይ ባኖረ ምንኛ በወደድሁ!” ብሎ መለሰ።

³⁰ከዚያም ሙሴ ከእስራኤል ሽማግሌዎች ጋር ወደ ሰፈሩ ተመለሰ።

ከአባታችን ድርጭት፣ ስለ መመኘት መቅሠፍት

³¹ከአባታችንም ዘንድ ነፋስ ወጥቶ ድርጭትን ከባሕር ነድቶ በሰፈሩ ዙሪያ ጣላቸው፤ በየወገኑም የአንድ ቀን መንገድ ያህል፣ በመሬቱም ላይ ሦስት ጫማ ያህል ከፍታ ነበር። ³²ሕዝቡም ያን ቀን ሙሉ፣ ሌሊቱንም ሙሉ፣ በነጋታውም ቀን ሙሉ ድርጭቱን ሲሰበስቡ ዋሉ፤ ጥቂት የሰበሰበ ስድሳ መስፈሪያ ሰበሰበ፤ ከዚያም በሰፈሩ ዙሪያ ለራሳቸው ሁሉንም ዘረጉት። ^c c v32 ሖመር ትልቅ የደረቅ ነገር መስፈሪያ ነበር፤ አንድ አህያ ሊሸከመው የሚችለውን ያህል፣ ዠማ 220 ሊትር ገደማ ነበር፤ ዐሥር ሖመርም እጅግ ብዙ ምርት ነበር። ³³ሥጋው ገና በጥርሳቸው መካከል ሳለ፣ ገና ሳይታኘክ፣ የአባታችን ቍጣ በሕዝቡ ላይ ነደደ፤ አባታችንም እጅግ በጽኑ መቅሠፍት መታቸው። ³⁴የተመኘውን ሕዝብ በዚያ ስለ ቀበሩ፣ የዚያ ስፍራ ስም ቂብሮት ሃታዓዋ ተባለ። ^d d v34 ቂብሮት ሃታዓዋ ማለት “የመመኘት መቃብር” ማለት ነው፤ ሕዝቡ ሥጋን ከመጐምጀታቸው በኋላ በዚያ ለተቀበሩት ሰዎች የተሰጠ ስም ነው።

³⁵ሕዝቡም ከቂብሮት ሃታዓዋ ተነሥተው ወደ ሐጼሮት ሄዱ፤ በሐጼሮትም ተቀመጡ።