ગણના 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹જ્યાં આપણા પિતા સાંભળી શકે ત્યાં લોકોએ પોતાની હાડમારી વિશે ફરિયાદ કરી; તેમણે તે સાંભળ્યું, તેમનો ક્રોધ સળગી ઊઠ્યો, અને આપણા પિતાનો અગ્નિ તેમની વચ્ચે ભભૂકી ઊઠ્યો, જેણે છાવણીની કોરનો ભાગ બાળી નાખ્યો. ²લોકોએ મૂસાને પોકાર કર્યો, મૂસાએ આપણા પિતાને પ્રાર્થના કરી, અને અગ્નિ શમી ગયો. ³તેથી તે જગ્યાનું નામ તાબેરાહ પાડવામાં આવ્યું, કારણ કે આપણા પિતાનો અગ્નિ તેમની વચ્ચે ભભૂકી ઊઠ્યો હતો. ^a a v3 તાબેરાહ એટલે “સળગવું” — ત્યાં ફાટી નીકળેલા અગ્નિને કારણે તે જગ્યાને એ નામ મળ્યું.

⁴તેમની વચ્ચેના મિશ્ર ટોળાને સખત તૃષ્ણા થઈ; ઇઝરાયલના લોકો પણ ફરીથી રડ્યા, અને કહ્યું, “અમને ખાવા માટે માંસ મળ્યું હોત તો કેવું સારું! ⁵ઇજિપ્તમાં અમે મફત જે માછલી ખાતા, કાકડીઓ, તડબૂચ, ભાજી, ડુંગળી અને લસણ—એ અમને યાદ આવે છે. ⁶પણ હવે અમારી ભૂખ મરી ગઈ છે; આ માન્ના સિવાય જોવા માટે કશું જ નથી.” ⁷માન્ના ધાણાના બી જેવું હતું, અને તે ઝાંખા રાળ જેવું દેખાતું હતું. ^b b v7 બેદોલાખ એક ઝાંખું, મોતી જેવું રાળ કે ગુંદર હતું — માન્ના એવું જ પારદર્શક દેખાતું હતું. ⁸લોકો ફરીને તે ભેગું કરતા, ઘંટીઓમાં દળતા કે ખાંડણીમાં ખાંડતા, વાસણોમાં ઉકાળતા, અને તેની રોટલીઓ બનાવતા. તેનો સ્વાદ તેલથી બનાવેલા ખાણા જેવો હતો. ⁹રાત્રે છાવણી પર ઝાકળ પડતી, ત્યારે તેની સાથે માન્ના પણ પડતું.

¹⁰મૂસાએ લોકોને પોતપોતાના કુળ પ્રમાણે, દરેકને પોતાના તંબુના દ્વારે, રડતા સાંભળ્યા. આપણા પિતાનો ક્રોધ ભારે સળગી ઊઠ્યો, અને મૂસાને તે ખોટું લાગ્યું. ¹¹મૂસાએ આપણા પિતાને કહ્યું, “આપે આપના સેવક સાથે આવું ખરાબ વર્તન કેમ કર્યું? આપની નજરમાં મને કૃપા કેમ ન મળી, કે આપે આ આખા લોકોનો બોજો મારા પર મૂક્યો? ¹²શું આ બધા લોકોને મેં ગર્ભમાં ધારણ કર્યા? શું મેં તેમને જન્મ આપ્યો, કે આપ મને કહો, ‘ધાવણા બાળકને સંભાળનાર જેમ ઊંચકે તેમ એમને તારા બાથમાં ઊંચકીને, જે દેશ આપવાની આપે તેમના પૂર્વજોને સમ ખાધા હતા ત્યાં લઈ જા’? ¹³આ બધા લોકો માટે માંસ હું ક્યાંથી લાવું? તેઓ મને રડી રડીને કહ્યા કરે છે, ‘અમને ખાવા માટે માંસ આપ!’ ¹⁴આ બધા લોકોને હું એકલો ઊંચકી શકું એમ નથી; એ મારા માટે ઘણું ભારે છે. ¹⁵જો આપ મારી સાથે આવું વર્તન કરવાના હો, તો કૃપા કરીને મને હમણાં જ મારી નાખો—જો આપની નજરમાં મને કૃપા મળી હોય તો—અને મને મારી પોતાની દુર્દશા જોવા ન દો.”

આપણા પિતા સિત્તેર જણ સાથે આત્મા વહેંચે છે

¹⁶ત્યારે આપણા પિતાએ મૂસાને કહ્યું, “ઇઝરાયલના વડીલોમાંથી, જેમને તું લોકોના વડીલો અને અધિકારીઓ તરીકે ઓળખે છે એવા સિત્તેર જણને મારે માટે એકઠા કર, અને તેમને મુલાકાતમંડપ પાસે લાવ, અને તેઓ ત્યાં તારી સાથે ઊભા રહે. ¹⁷હું નીચે ઊતરીને ત્યાં તારી સાથે વાત કરીશ, તારા પરના આત્મામાંથી થોડો લઈને તેમના પર મૂકીશ. તેઓ તારી સાથે લોકોનો બોજો ઊંચકશે, જેથી તારે એકલા તે ઊંચકવો ન પડે.

¹⁸લોકોને કહે: આવતી કાલ માટે પોતાને સમર્પિત કરો—તમે માંસ ખાશો. તમે આપણા પિતા સાંભળે એમ રડ્યા, અને કહ્યું, ‘અમને ખાવા માટે માંસ મળ્યું હોત તો કેવું સારું! ઇજિપ્તમાં અમે વધારે સુખી હતા.’ તેથી આપણા પિતા તમને માંસ આપશે, અને તમે ખાશો. ¹⁹એક દિવસ, બે, પાંચ, દસ કે વીસ દિવસ નહિ, પણ ²⁰આખો મહિનો તમે તે ખાશો, જ્યાં સુધી તે તમારાં નસકોરાંમાંથી બહાર ન આવે અને તમને તેની સૂગ ન ચઢે—કારણ કે તમારી વચ્ચે રહેલા આપણા પિતાને તમે નકાર્યા, અને તેમની આગળ રડીને કહ્યું, ‘અમે ઇજિપ્ત કેમ છોડ્યું?’”

²¹મૂસાએ કહ્યું, “જે લોકોની સાથે હું છું તેઓ પગપાળા ચાલનારા છ લાખ છે, તોપણ આપ કહો છો, ‘હું તેમને આખો મહિનો ખાવા માટે માંસ આપીશ’? ²²શું તેમને તૃપ્ત કરવા ઘેટાંબકરાં અને ઢોર કાપવામાં આવે? શું તેમને તૃપ્ત કરવા સમુદ્રની બધી માછલીઓ ભેગી કરવામાં આવે?”

²³આપણા પિતાએ મૂસાને કહ્યું, “શું મારો હાથ ટૂંકો છે? હવે તું જોઈશ કે મારું વચન તારા માટે સાચું પડે છે કે નહિ.”

²⁴મૂસાએ બહાર જઈને લોકોને આપણા પિતાનાં વચનો કહ્યાં. તેણે લોકોના વડીલોમાંથી સિત્તેર જણને એકઠા કર્યા અને તેમને મંડપની આસપાસ ઊભા રાખ્યા. ²⁵ત્યારે આપણા પિતા વાદળમાં નીચે ઊતર્યા, તેની સાથે વાત કરી, તેના પરના આત્મામાંથી થોડો લઈને સિત્તેર વડીલો પર મૂક્યો. જ્યારે આત્મા તેમના પર રહ્યો, ત્યારે તેઓએ પ્રબોધ કર્યો—પણ ફરી નહિ. ²⁶બે માણસ છાવણીમાં રહી ગયા હતા, એકનું નામ એલ્દાદ, બીજાનું મેદાદ, અને આત્મા તેમના પર રહ્યો—તેઓ નોંધાયેલાઓમાંના હતા પણ મંડપ પાસે ગયા ન હતા—તોપણ તેઓએ છાવણીમાં પ્રબોધ કર્યો. ²⁷એક જુવાને દોડીને મૂસાને ખબર આપી, “એલ્દાદ અને મેદાદ છાવણીમાં પ્રબોધ કરે છે.”

²⁸નૂનના પુત્ર યહોશુઆએ, જે પોતાની જુવાનીથી મૂસાનો સેવક હતો, કહ્યું: “મારા ધણી મૂસા, તેમને રોકો!”

²⁹પણ મૂસાએ જવાબ આપ્યો, “શું તું મારે માટે ઈર્ષા કરે છે? કાશ, આપણા પિતાના બધા લોકો પ્રબોધક હોત, અને આપણા પિતા તેમના પર પોતાનો આત્મા મૂકત!”

³⁰ત્યારે મૂસા અને ઇઝરાયલના વડીલો છાવણીમાં પાછા ફર્યા.

આપણા પિતા તરફથી લાવરીઓ, તૃષ્ણાને માટે મરકી

³¹આપણા પિતા તરફથી એક પવન નીકળ્યો, જે સમુદ્રમાંથી લાવરીઓને હાંકી લાવ્યો, અને છાવણીની આસપાસ તેમને પાડ્યાં—દરેક બાજુ આશરે એક દિવસની મજલ જેટલે, અને જમીન પર આશરે ત્રણ ફૂટ ઊંચે. ³²લોકો તે આખો દિવસ, આખી રાત અને આખો બીજો દિવસ લાવરીઓ ભેગી કરવામાં ઊભા રહ્યા—ઓછામાં ઓછું ભેગું કરનારે સાઠ માપ ભેગું કર્યું—પછી છાવણીની આસપાસ પોતાને માટે તે બધું પાથરી દીધું. ^c c v32 હોમેર એક મોટું સૂકું માપ હતું — લગભગ એક ગધેડું ઊંચકી શકે એટલો ભાર, આશરે ૨૨૦ લિટર; દસ હોમેર એ પુષ્કળ જથ્થો હતો. ³³માંસ હજી તેમના દાંત વચ્ચે હતું, ચવાયું ન હતું, એટલામાં જ આપણા પિતાનો ક્રોધ લોકો પર સળગી ઊઠ્યો, અને આપણા પિતાએ તેમને ઘણી ભારે મરકીથી માર્યા. ³⁴તે જગ્યાનું નામ કિબ્રોથ-હત્તાવાહ પાડવામાં આવ્યું, કારણ કે ત્યાં તૃષ્ણા કરનાર લોકોને તેમણે દાટ્યા. ^d d v34 કિબ્રોથ-હત્તાવાહ એટલે “તૃષ્ણાની કબરો” — માંસ માટેના લોકોના લોભ પછી ત્યાં દટાયેલાઓને કારણે એ નામ પાડવામાં આવ્યું.

³⁵કિબ્રોથ-હત્તાવાહથી લોકો હસેરોથ તરફ રવાના થયા, અને તેઓ હસેરોથમાં રોકાયા.