Sahroda 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹Xalq Otamiz eshitadigan tarzda oʻz mashaqqatidan shikoyat qildi. Otamiz buni eshitgach, gʻazabi alangalandi va Otamizning olovi ular orasida lovullab, qarorgohning chetini kuydira boshladi. ²Xalq Musoga faryod qildi, Muso Otamizga ibodat qildi va olov soʻndi. ³Shuning uchun oʻsha joy Tabera deb ataldi, chunki Otamizning olovi ular orasida lovullagan edi. ^a a v3 Tabera “yonish” degan maʼnoni bildiradi — bu joy oʻsha yerda chiqqan olov tufayli shunday atalgan.

⁴Ular orasidagi aralash olomon qattiq nafs qildi. Isroil xalqi ham yana yigʻlab, dedi: “Qaniydi, yeyishga goʻshtimiz boʻlsa! ⁵Misrda bepul yegan baliqlarimiz, bodringlar, qovunlar, piyozbarglar, piyozlar va sarimsoqlar yodimizda. ⁶Ammo endi ishtahamiz oʻchdi. Bu mannadan boshqa koʻzimizga umuman hech narsa koʻrinmaydi.” ⁷Manna kashnich urugʻiga oʻxshardi, koʻrinishi esa oqimtir smoladek edi. ^b b v7 Bdellium oqimtir, marvaridsimon smola yoki yelim boʻlib — manna ham xuddi shunday yarim-shaffof koʻrinishga ega edi. ⁸Xalq uni terib yurar, tegirmonda tortar yoki kelida tuyar, qozonda qaynatar va undan kulchalar yasardi. Taʼmi moyli xamirovqatnikiga oʻxshardi. ⁹Kechasi qarorgohga shudring tushganda, manna ham u bilan birga tushardi.

¹⁰Muso xalqning oʻz urugʻlari boʻyicha, har biri oʻz chodiri ostonasida yigʻlayotganini eshitdi. Otamizning gʻazabi qattiq alangalandi va bu Musoga yomon tuyuldi. ¹¹Muso Otamizga dedi: “Nega Sen qulingga yomon muomala qilding? Nega Sening nazaringda iltifot topmadimki, bu butun xalqning yukini mening zimmamga yuklading? ¹²Men bu butun xalqqa homilador boʻldimmi? Ularni men tugʻdimmi, Sen menga: «Enaga emizikli chaqaloqni koʻtargani kabi, ularni bagʻringda koʻtarib, ota-bobolariga berishga qasam ichgan yurtga olib bor», deb aytasan? ¹³Bu butun xalqqa goʻshtni men qayerdan olaman? Ular menga: «Bizga yeyishga goʻsht ber!» deb tinmay yigʻlashyapti. ¹⁴Men bu butun xalqni yolgʻiz oʻzim koʻtara olmayman, bu men uchun juda ogʻir. ¹⁵Agar Sen menga shunday muomala qiladigan boʻlsang, agar Sening nazaringda iltifot topgan boʻlsam, iltimos, meni hoziroq oʻldirgin-u, oʻz baxtsizligimni koʻrmayin.”

Ota Ruhni yetmish kishiga ulashadi

¹⁶Shunda Otamiz Musoga dedi: “Isroil oqsoqollari orasidan, xalqning oqsoqollari va amaldorlari deb bilgan yetmish kishini Men uchun toʻpla, ularni uchrashuv chodiriga olib kel va u yerda ular sen bilan birga tursin. ¹⁷Men pastga tushib, u yerda sen bilan gaplashaman, sendagi Ruhdan bir qismini olib, ularning ustiga qoʻyaman. Ular xalqning yukini sen bilan birga koʻtarishadi, shunda uni yolgʻiz oʻzing koʻtarmaysan.

¹⁸Xalqqa ayt: Ertangi kun uchun oʻzlaringizni muqaddaslanglar — goʻsht yeysizlar. Chunki sizlar Otamiz eshitadigan tarzda: «Qaniydi, yeyishga goʻshtimiz boʻlsa! Misrda ahvolimiz yaxshiroq edi», deb yigʻladingiz. Shuning uchun Otamiz sizlarga goʻsht beradi va sizlar yeysizlar. ¹⁹Siz uni bir kun, ikki kun, besh kun, oʻn kun yoki yigirma kun yemaysiz, ²⁰balki butun bir oy, u burningizdan chiqib, sizga jirkanch boʻlguncha yeysiz — chunki sizlar orangizdagi Otamizni rad etdingiz va Uning huzurida yigʻlab: «Nega ham Misrdan chiqqan ekanmiz?» dedingiz.”

²¹Muso dedi: “Men birga boʻlgan xalq olti yuz ming piyoda erkakdan iborat, shunday boʻlsa-da, Sen: «Men ularga butun bir oy yeyishga goʻsht beraman», deysanmi?” ²²Ularni qondirish uchun qoʻy-echki va mol-podalar soʻyilarmidi? Ularni qondirish uchun dengizdagi barcha baliqlar yigʻilarmidi?

²³Otamiz Musoga dedi: “Mening qoʻlim qisqamikan? Endi Mening soʻzim sen uchun amalga oshadimi-yoʻqmi, koʻrasan.”

²⁴Muso tashqariga chiqib, Otamizning soʻzlarini xalqqa aytdi. U xalqning oqsoqollaridan yetmish kishini toʻplab, ularni chodir atrofida turgʻizdi. ²⁵Shunda Otamiz bulut ichida pastga tushib, u bilan gaplashdi va undagi Ruhdan bir qismini olib, yetmish oqsoqolning ustiga qoʻydi. Ruh ularning ustiga qoʻnganda, ular bashorat qila boshladilar — ammo buni boshqa qaytarmadilar. ²⁶Qarorgohda ikki kishi qolgan edi: biri Eldad, ikkinchisi Medad. Ruh ularning ham ustiga qoʻndi — ular roʻyxatga olinganlar orasida boʻlsa-da, chodirga chiqmagan edilar — shunga qaramay, ular qarorgohda bashorat qila boshladilar. ²⁷Bir yigit yugurib kelib, Musoga xabar berdi: “Eldad va Medad qarorgohda bashorat qilishyapti.”

²⁸Yoshligidan beri Musoning yordamchisi boʻlgan Nun oʻgʻli Yoshua dedi: “Hazratim Muso, ularni toʻxtating!”

²⁹Ammo Muso javob berdi: “Sen men uchun rashk qilyapsanmi? Qaniydi, Otamizning butun xalqi paygʻambar boʻlsa, Otamiz Oʻz Ruhini ularning ustiga qoʻysa!”

³⁰Soʻngra Muso Isroil oqsoqollari bilan birga qarorgohga qaytdi.

Otadan bedana, nafs uchun vabo

³¹Otamizdan bir shamol chiqib, dengiz tomondan bedanalarni haydab keldi va ularni qarorgoh atrofiga, har tomonga bir kunlik yoʻl masofasida, yer yuzida taxminan bir metr qalinlikda toʻkib tashladi. ³²Xalq oʻsha kuni kun boʻyi, tun boʻyi va ertasi kuni ham kun boʻyi bedana terish bilan band boʻldi — eng kam yigʻqani oltmish botmon edi — soʻng hammasini qarorgoh atrofiga oʻzlari uchun yoyib qoʻyishdi. ^c c v32 Xomer katta quruq oʻlchov boʻlib — taxminan bir eshak koʻtara oladigan yuk, qariyb 220 litrga teng edi; oʻn xomer juda katta miqdor hisoblangan. ³³Goʻsht hali ularning tishlari orasida, chaynalmay turganda, Otamizning gʻazabi xalqqa qarshi alangalandi va Otamiz ularni juda ogʻir vabo bilan urdi. ³⁴Oʻsha joy Qivrot-Hattava deb ataldi, chunki nafs qilgan odamlarni oʻsha yerda koʻmishgan edi. ^d d v34 Qivrot-Hattava “nafs qabrlari” degan maʼnoni bildiradi — bu joy xalqning goʻshtga boʻlgan ochkoʻzligidan soʻng oʻsha yerda koʻmilganlar tufayli shunday atalgan.

³⁵Xalq Qivrot-Hattavadan Xaserot tomon yoʻlga chiqdi va Xaserotda qoldi.