സംഖ്യാപുസ്തകം 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹നമ്മുടെ പിതാവു കേൾക്കെ ജനം തങ്ങളുടെ കഷ്ടതയെക്കുറിച്ചു പിറുപിറുത്തു; അവിടുന്ന് അതു കേട്ടു, അവിടുത്തെ കോപം ജ്വലിച്ചു, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ അഗ്നി അവരുടെ ഇടയിൽ ആളിക്കത്തി പാളയത്തിന്റെ അറ്റം ദഹിപ്പിച്ചു. ²ജനം മോശയോടു നിലവിളിച്ചു, മോശ നമ്മുടെ പിതാവിനോടു പ്രാർഥിച്ചു, അപ്പോൾ അഗ്നി കെട്ടടങ്ങി. ³നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ അഗ്നി അവരുടെ ഇടയിൽ ആളിക്കത്തിയതുകൊണ്ട് ആ സ്ഥലത്തിനു തബേരാ എന്നു പേരിട്ടു. ^a a v3 തബേരാ എന്നാൽ “ദഹനം” എന്നർഥം — അവിടെ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ട അഗ്നിയെ ഓർത്താണ് ആ സ്ഥലത്തിന് ആ പേരു വന്നത്.

⁴അവരുടെ ഇടയിലെ സമ്മിശ്രജനക്കൂട്ടം അതിയായി കൊതിച്ചു; ഇസ്രയേൽജനവും വീണ്ടും കരഞ്ഞുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങൾക്കു തിന്നാൻ മാംസം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ! ⁵ഈജിപ്തിൽ ഞങ്ങൾ വിലകൂടാതെ തിന്ന മീനും വെള്ളരിക്കയും മത്തങ്ങയും ഉള്ളിപ്പൂവും ഉള്ളിയും വെളുത്തുള്ളിയും ഞങ്ങൾ ഓർക്കുന്നു. ⁶എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ വിശപ്പു പോയിരിക്കുന്നു; ഈ മന്നാ അല്ലാതെ കാണാൻ മറ്റൊന്നുമില്ല.” ⁷മന്നാ മല്ലിയുടെ വിത്തുപോലെ ആയിരുന്നു, അതു വിളറിയ പശപോലെ കാണപ്പെട്ടു. ^b b v7 ബെദൊലാഹ് വിളറിയ, മുത്തുപോലെയുള്ള പശ അഥവാ കറ ആയിരുന്നു — മന്നായ്ക്ക് അതേ അർധസുതാര്യമായ രൂപമായിരുന്നു. ⁸ജനം ചുറ്റിനടന്ന് അതു ശേഖരിച്ച്, തിരികല്ലിൽ പൊടിച്ചോ ഉരലിൽ ഇടിച്ചോ, കലങ്ങളിൽ വേവിച്ച്, അപ്പങ്ങളാക്കി രൂപപ്പെടുത്തി. അതിന്റെ രുചി എണ്ണചേർത്തുണ്ടാക്കിയ പലഹാരംപോലെ ആയിരുന്നു. ⁹രാത്രിയിൽ പാളയത്തിന്മേൽ മഞ്ഞു വീഴുമ്പോൾ അതോടൊപ്പം മന്നായും വീണിരുന്നു.

¹⁰ഓരോ കുടുംബവും താന്താങ്ങളുടെ കൂടാരവാതിൽക്കൽ കരയുന്നതു മോശ കേട്ടു. നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ കോപം ഏറ്റവും ജ്വലിച്ചു, മോശയ്ക്ക് ഇതു ശരിയല്ലെന്നു തോന്നി. ¹¹മോശ നമ്മുടെ പിതാവിനോടു പറഞ്ഞു: “അങ്ങ് അടിയനോട് ഇങ്ങനെ മോശമായി പെരുമാറിയത് എന്തിന്? ഈ ജനം മുഴുവന്റെയും ഭാരം എന്റെമേൽ വയ്ക്കുമാറ് അങ്ങയുടെ പ്രീതി എനിക്കു ലഭിക്കാതെപോയത് എന്തുകൊണ്ട്? ¹²ഈ ജനത്തെയെല്ലാം ഞാനാണോ ഗർഭം ധരിച്ചത്? ഞാനാണോ അവരെ പ്രസവിച്ചത്, ‘മുലകുടിക്കുന്ന കുഞ്ഞിനെ പോറ്റുന്നവൾ വഹിക്കുന്നതുപോലെ ഇവരെ നിന്റെ കൈകളിൽ വഹിച്ചുകൊണ്ട്, അവരുടെ പിതാക്കന്മാർക്കു നൽകുമെന്ന് അങ്ങു ശപഥം ചെയ്ത ദേശത്തേക്കു കൊണ്ടുപോകുക’ എന്ന് അങ്ങ് എന്നോടു പറയുമാറ്? ¹³ഈ ജനത്തിനെല്ലാം മാംസം എവിടെനിന്നു ഞാൻ കൊണ്ടുവരും? ‘ഞങ്ങൾക്കു തിന്നാൻ മാംസം തരൂ!’ എന്നു പറഞ്ഞ് അവർ എന്നോടു കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ¹⁴ഈ ജനത്തെയെല്ലാം എനിക്ക് ഒറ്റയ്ക്കു വഹിക്കാനാവില്ല; ഇത് എനിക്ക് അതിഭാരമാണ്. ¹⁵അങ്ങ് എന്നോട് ഇങ്ങനെയാണു പെരുമാറുന്നതെങ്കിൽ, അങ്ങയുടെ പ്രീതി എനിക്കു ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ദയവായി ഇപ്പോൾത്തന്നെ എന്നെ കൊന്നുകളയണമേ—എന്റെ സ്വന്തം ദുരിതം ഞാൻ കാണാനിടവരുത്തരുതേ.”

പിതാവ് ആത്മാവിനെ എഴുപതുപേർക്കു പകർന്നുനൽകുന്നു

¹⁶അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് മോശയോടു പറഞ്ഞു: “ജനത്തിന്റെ മൂപ്പന്മാരും പ്രമാണികളുമായി നീ അറിയുന്ന ഇസ്രയേലിന്റെ മൂപ്പന്മാരിൽനിന്ന് എഴുപതു പുരുഷന്മാരെ എനിക്കായി കൂട്ടിവരുത്തുക, അവരെ സമാഗമകൂടാരത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവന്ന് അവിടെ നിന്നോടൊപ്പം നിർത്തുക. ¹⁷ഞാൻ ഇറങ്ങിവന്ന് അവിടെവച്ചു നിന്നോടു സംസാരിക്കും, നിന്റെമേലുള്ള ആത്മാവിൽനിന്നു കുറെ എടുത്ത് അവരുടെമേൽ പകരും. നീ തനിയെ വഹിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന് അവർ നിന്നോടൊപ്പം ജനത്തിന്റെ ഭാരം വഹിക്കും.

¹⁸ജനത്തോടു പറയുക: നാളേക്കായി നിങ്ങളെത്തന്നെ വിശുദ്ധീകരിക്കുവിൻ—നിങ്ങൾ മാംസം തിന്നും. ‘ഞങ്ങൾക്കു തിന്നാൻ മാംസം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ! ഈജിപ്തിൽ ഞങ്ങൾക്കു കൂടുതൽ നന്നായിരുന്നു’ എന്നു പറഞ്ഞു നമ്മുടെ പിതാവു കേൾക്കെ നിങ്ങൾ കരഞ്ഞു. അതുകൊണ്ടു നമ്മുടെ പിതാവ് നിങ്ങൾക്കു മാംസം തരും, നിങ്ങൾ തിന്നുകയും ചെയ്യും. ¹⁹ഒരു ദിവസമോ രണ്ടോ അഞ്ചോ പത്തോ ഇരുപതോ ദിവസമല്ല നിങ്ങൾ അതു തിന്നുക, ²⁰ഒരു മാസം മുഴുവനും, അതു നിങ്ങളുടെ മൂക്കിലൂടെ പുറത്തുവന്നു നിങ്ങൾക്കു വെറുപ്പുണ്ടാകുവോളം തന്നെ—എന്തെന്നാൽ നിങ്ങളുടെ ഇടയിലുള്ള നമ്മുടെ പിതാവിനെ നിങ്ങൾ തള്ളിക്കളഞ്ഞ്, ‘ഞങ്ങൾ എന്തിനാണ് ഈജിപ്തിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ടുവന്നത്?’ എന്നു പറഞ്ഞ് അവിടുത്തെ മുൻപാകെ കരഞ്ഞുവല്ലോ.”

²¹മോശ പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ഒപ്പമുള്ള ജനം കാലാൾപ്പടയായി ആറുലക്ഷം പേരുണ്ട്, എന്നിട്ടും ‘ഒരു മാസം മുഴുവനും തിന്നാൻ ഞാൻ അവർക്കു മാംസം കൊടുക്കും’ എന്ന് അങ്ങു പറയുന്നുവോ?” ²²അവർക്കു തൃപ്തിവരുത്താൻ ആട്ടിൻകൂട്ടങ്ങളെയും കന്നുകാലിക്കൂട്ടങ്ങളെയും അറുക്കാനാകുമോ? അവർക്കു തൃപ്തിവരുത്താൻ കടലിലെ മീനെല്ലാം കൂട്ടിച്ചേർക്കാനാകുമോ?

²³നമ്മുടെ പിതാവ് മോശയോടു പറഞ്ഞു: “എന്റെ കൈ കുറുകിയതാണോ? എന്റെ വചനം നിനക്കു നിറവേറുമോ ഇല്ലയോ എന്ന് ഇപ്പോൾ നീ കാണും.”

²⁴മോശ പുറത്തുചെന്ന് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനങ്ങൾ ജനത്തോടു പറഞ്ഞു. ജനത്തിന്റെ മൂപ്പന്മാരിൽനിന്ന് എഴുപതു പുരുഷന്മാരെ കൂട്ടിവരുത്തി കൂടാരത്തിനു ചുറ്റും നിർത്തി. ²⁵അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് മേഘത്തിൽ ഇറങ്ങിവന്ന് അവനോടു സംസാരിച്ച്, അവന്റെമേലുള്ള ആത്മാവിൽനിന്നു കുറെ എടുത്ത് എഴുപതു മൂപ്പന്മാരുടെമേൽ പകർന്നു. ആത്മാവ് അവരുടെമേൽ ആവസിച്ചപ്പോൾ അവർ പ്രവചിച്ചു—എന്നാൽ പിന്നീട് അങ്ങനെ ഉണ്ടായില്ല. ²⁶രണ്ടു പുരുഷന്മാർ പാളയത്തിൽ തങ്ങിയിരുന്നു, ഒരുവന്റെ പേര് എൽദാദ്, മറ്റവന്റേത് മേദാദ്, ആത്മാവ് അവരുടെമേലും ആവസിച്ചു—പട്ടികയിൽ പേരെഴുതപ്പെട്ടവരുടെ കൂട്ടത്തിലായിരുന്നു അവർ, എങ്കിലും കൂടാരത്തിലേക്കു പോയിരുന്നില്ല—എന്നിട്ടും അവർ പാളയത്തിൽവച്ചു പ്രവചിച്ചു. ²⁷ഒരു യുവാവ് ഓടിച്ചെന്നു മോശയെ അറിയിച്ചു: “എൽദാദും മേദാദും പാളയത്തിൽ പ്രവചിക്കുന്നു.”

²⁸നൂന്റെ മകനായ യോശുവ, ബാല്യംമുതൽ മോശയുടെ സഹായി, പറഞ്ഞു: “എന്റെ യജമാനനായ മോശേ, അവരെ തടയണമേ!”

²⁹എന്നാൽ മോശ മറുപടി പറഞ്ഞു: “എനിക്കുവേണ്ടി നീ അസൂയപ്പെടുന്നുവോ? നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ജനമെല്ലാം പ്രവാചകന്മാരായിരുന്നെങ്കിൽ, നമ്മുടെ പിതാവ് തന്റെ ആത്മാവിനെ അവരുടെമേൽ പകർന്നിരുന്നെങ്കിൽ എന്നു ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു!”

³⁰പിന്നീട് മോശയും ഇസ്രയേലിന്റെ മൂപ്പന്മാരും പാളയത്തിലേക്കു മടങ്ങി.

പിതാവിൽനിന്നു കാടപ്പക്ഷി, ആർത്തിക്കു ബാധ

³¹നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ അടുക്കൽനിന്ന് ഒരു കാറ്റു പുറപ്പെട്ടു, കടലിൽനിന്നു കാടപ്പക്ഷികളെ അടിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് പാളയത്തിനു ചുറ്റും വീഴ്ത്തി—ഓരോ വശത്തും ഏകദേശം ഒരു ദിവസത്തെ വഴിദൂരം, നിലത്ത് ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരത്തിൽ. ³²ജനം ആ ദിവസം മുഴുവനും, രാത്രി മുഴുവനും, പിറ്റേദിവസം മുഴുവനും ഉണർന്നിരുന്നു കാടപ്പക്ഷികളെ ശേഖരിച്ചു—ഏറ്റവും കുറച്ചു ശേഖരിച്ചവൻ അറുപതു പറ ശേഖരിച്ചു—പിന്നീട് അതെല്ലാം തങ്ങൾക്കായി പാളയത്തിനു ചുറ്റും നിരത്തിയിട്ടു. ^c c v32 ഹോമർ ഒരു വലിയ ഉണങ്ങിയ അളവായിരുന്നു — ഏകദേശം ഒരു കഴുതയ്ക്കു ചുമക്കാവുന്ന ഭാരം, ഏകദേശം 220 ലിറ്റർ; പത്തു ഹോമർ എന്നത് ഭീമമായ ഒരു ശേഖരമായിരുന്നു. ³³മാംസം അവരുടെ പല്ലുകൾക്കിടയിൽ ഇരിക്കെ, ചവച്ചുതീരുംമുൻപുതന്നെ, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ കോപം ജനത്തിനെതിരേ ജ്വലിച്ചു, നമ്മുടെ പിതാവ് അത്യന്തം കഠിനമായ ഒരു ബാധകൊണ്ട് അവരെ അടിച്ചു. ³⁴കൊതിച്ച ജനത്തെ അവർ അവിടെ അടക്കിയതുകൊണ്ട് ആ സ്ഥലത്തിനു കിബ്രോത്ത്-ഹത്താവ എന്നു പേരിട്ടു. ^d d v34 കിബ്രോത്ത്-ഹത്താവ എന്നാൽ “ആർത്തിയുടെ ശവക്കുഴികൾ” എന്നർഥം — മാംസത്തോടുള്ള ജനത്തിന്റെ ആർത്തിക്കുശേഷം അവിടെ അടക്കപ്പെട്ടവരെ ഓർത്താണ് ആ പേര്.

³⁵കിബ്രോത്ത്-ഹത്താവയിൽനിന്ന് ജനം ഹസേരോത്തിലേക്കു യാത്രപുറപ്പെട്ടു, ഹസേരോത്തിൽ അവർ താമസിച്ചു.