ଗଣନା ପୁସ୍ତକ 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଶୁଣିପାରିବା ସ୍ଥାନରେ ଲୋକମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ କ୍ଲେଶ ବିଷୟରେ ବଚସା କଲେ; ସେ ତାହା ଶୁଣିଲେ, ତାହାଙ୍କ କ୍ରୋଧ ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ହେଲା, ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅଗ୍ନି ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ଵଳିଉଠି ଛାଉଣିର ପ୍ରାନ୍ତ ଭାଗ ଗ୍ରାସ କଲା। ²ତହିଁରେ ଲୋକମାନେ ମୋଶାଙ୍କ ନିକଟରେ କ୍ରନ୍ଦନ କଲେ, ଆଉ ମୋଶା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, ତହୁଁ ଅଗ୍ନି ଲିଭିଗଲା। ³ଏଣୁ ସେହି ସ୍ଥାନର ନାମ ତବୀୟରା ରଖାଗଲା, କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅଗ୍ନି ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ଵଳିଉଠିଥିଲା। ^a a v3 ତବୀୟରା ଅର୍ଥ “ଦହନ” — ସେଠାରେ ଜ୍ଵଳିଉଠିଥିବା ଅଗ୍ନି ନିମନ୍ତେ ସେହି ସ୍ଥାନର ନାମ ଏପରି ରଖାଗଲା।

⁴ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ମିଶ୍ରିତ ଲୋକସମୂହ ଅତିଶୟ ଲାଳସା କଲେ; ଆଉ ଇସ୍ରାଏଲର ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ପୁନର୍ବାର ରୋଦନ କରି କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଖାଇବା ନିମନ୍ତେ ଯେବେ ମାଂସ ମିଳନ୍ତା! ⁵ଆମ୍ଭେମାନେ ମିସରରେ ବିନାମୂଲ୍ୟରେ ଯେଉଁ ମାଛ ଖାଉଥିଲୁ, ପୁଣି ସେହି କାକୁଡ଼ି, ଖରଭୂଜ, ପିଆଜଗଛ, ପିଆଜ ଓ ରସୁଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ମନେ ପଡ଼ୁଅଛି। ⁶ମାତ୍ର ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଭୋକ ମରିଗଲାଣି; ଏହି ମାନ୍ନା ବିନା ଦେଖିବାକୁ ଆଉ କିଛି ହିଁ ନାହିଁ।” ⁷ସେହି ମାନ୍ନା ଧନିଆ ମଞ୍ଜି ପରି ଥିଲା, ଆଉ ତାହା ଫିକା ଗୁଗୁଳ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ^b b v7 ଗୁଗୁଳ ଏକ ଫିକା, ମୁକ୍ତା ପରି ଗୁନ୍ଦ ବା ନିର୍ଯାସ ଥିଲା — ମାନ୍ନାର ସେହି ସମାନ ଈଷତ୍ ସ୍ଵଚ୍ଛ ରୂପ ଥିଲା। ⁸ଲୋକମାନେ ବୁଲିବୁଲି ତାହା ସଂଗ୍ରହ କରି ଜଳୁଆରେ ପେଷିଲେ ବା ଢେଙ୍କିରେ କୁଟିଲେ, ହାଣ୍ଡିରେ ସିଝାଇଲେ ଓ ତାହାର ପିଠା ତିଆରି କଲେ। ତାହାର ସ୍ଵାଦ ତୈଳମିଶ୍ରିତ ପିଠା ପରି ଥିଲା। ⁹ରାତ୍ରିରେ ଛାଉଣି ଉପରେ କାକର ପଡ଼ିବା ବେଳେ ତହିଁ ସଙ୍ଗେ ମାନ୍ନା ପଡ଼ୁଥିଲା।

¹⁰ପୁଣି ଲୋକମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ଗୋଷ୍ଠୀ ଅନୁସାରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆପଣା ଆପଣା ତମ୍ବୁ ଦ୍ଵାର ନିକଟରେ ରୋଦନ କରୁଥିବାର ମୋଶା ଶୁଣିଲେ। ତହିଁରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଅତିଶୟ ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ହେଲା, ଆଉ ମୋଶାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ତାହା ମନ୍ଦ ବୋଧ ହେଲା। ¹¹ଏଣୁ ମୋଶା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ଦାସ ପ୍ରତି କାହିଁକି ଏହି କୁବ୍ୟବହାର କରିଅଛ? ମୁଁ କାହିଁକି ତୁମ୍ଭ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇ ନାହିଁ ଯେ, ତୁମ୍ଭେ ଏହିସବୁ ଲୋକଙ୍କ ଭାର ମୋʼ ଉପରେ ଥୋଇଅଛ? ¹²ଏହିସବୁ ଲୋକଙ୍କୁ କʼଣ ମୁଁ ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ କରିଥିଲି? ଏମାନଙ୍କୁ କʼଣ ମୁଁ ଜନ୍ମ କରିଥିଲି ଯେ, ‘ପାଳିକା ଯେପରି ସ୍ତନ୍ୟପାୟୀ ଶିଶୁକୁ କୋଳରେ ବହେ, ସେପରି ଏମାନଙ୍କୁ ଆପଣା କୋଳରେ ବହ’ ବୋଲି ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ କହୁଅଛ, ଯେଉଁ ଦେଶ ବିଷୟରେ ତୁମ୍ଭେ ଏମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷଗଣଙ୍କୁ ଦେବା ପାଇଁ ଶପଥ କରିଥିଲ? ¹³ଏହିସବୁ ଲୋକଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ମୁଁ କେଉଁଠାରୁ ମାଂସ ପାଇବି? କାରଣ ‘ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଖାଇବା ନିମନ୍ତେ ମାଂସ ଦିଅ’ ବୋଲି କହି ସେମାନେ ମୋʼ ନିକଟରେ ରୋଦନ କରୁଅଛନ୍ତି। ¹⁴ମୁଁ ଏକାକୀ ଏହିସବୁ ଲୋକଙ୍କୁ ବହି ପାରେ ନାହିଁ; ତାହା ମୋʼ ପକ୍ଷରେ ଅତି ଭାରୀ। ¹⁵ତୁମ୍ଭେ ଯଦି ମୋʼ ପ୍ରତି ଏପରି ବ୍ୟବହାର କରିବ, ତେବେ ବିନୟ କରୁଅଛି, ଏବେ ମୋତେ ବଧ କର—ଯଦି ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଅଛି—ଆଉ ମୋତେ ଆପଣା ଦୁର୍ଦଶା ଦେଖିବାକୁ ଦିଅ ନାହିଁ।”

ପିତା ସତୁରି ଜଣଙ୍କ ସହିତ ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ବାଣ୍ଟିଦିଅନ୍ତି

¹⁶ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଇସ୍ରାଏଲର ପ୍ରାଚୀନବର୍ଗଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭେ ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରାଚୀନ ଓ ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ବୋଲି ଜାଣୁଅଛ, ଏପରି ସତୁରି ଜଣ ଲୋକଙ୍କୁ ଆମ୍ଭ ନିମନ୍ତେ ଏକତ୍ର କର, ପୁଣି ସେମାନଙ୍କୁ ସମାଗମ ତମ୍ବୁ ନିକଟକୁ ଆଣ, ଆଉ ସେମାନେ ସେଠାରେ ତୁମ୍ଭ ସଙ୍ଗେ ଠିଆ ହେଉନ୍ତୁ। ¹⁷ପୁଣି ଆମ୍ଭେ ଓହ୍ଲାଇ ଆସି ସେଠାରେ ତୁମ୍ଭ ସଙ୍ଗେ କଥା କହିବା, ଆଉ ତୁମ୍ଭ ଉପରେ ଥିବା ଆତ୍ମାଙ୍କ କିଛି ଅଂଶ ନେଇ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଥୋଇବା। ତହିଁରେ ସେମାନେ ତୁମ୍ଭ ସଙ୍ଗେ ଲୋକମାନଙ୍କ ଭାର ବହିବେ, ଯେପରି ତୁମ୍ଭେ ଏକାକୀ ତାହା ବହିବ ନାହିଁ।

¹⁸ଆଉ ତୁମ୍ଭେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ କୁହ: କାଲି ନିମନ୍ତେ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କର—ତୁମ୍ଭେମାନେ ମାଂସ ଖାଇବ। କାରଣ ‘ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଖାଇବା ନିମନ୍ତେ ଯେବେ ମାଂସ ମିଳନ୍ତା! ମିସରରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଭଲ ଥିଲା’ ବୋଲି କହି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ କର୍ଣ୍ଣଗୋଚରରେ ରୋଦନ କରିଅଛ। ଏଣୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମାଂସ ଦେବେ, ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଖାଇବ। ¹⁹ଗୋଟିଏ ଦିନ, ଅବା ଦୁଇ ଦିନ, ଅବା ପାଞ୍ଚ ଦିନ, ଅବା ଦଶ ଦିନ, ଅବା କୋଡ଼ିଏ ଦିନ ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାହା ଖାଇବ ନାହିଁ, ²⁰ମାତ୍ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନାସାରନ୍ଧ୍ରରୁ ବାହାରି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଘୃଣାଜନକ ନ ହୁଏ—କାରଣ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରିଅଛ, ଆଉ ‘ଆମ୍ଭେମାନେ କାହିଁକି ବା ମିସରରୁ ବାହାରିଲୁ?’ ବୋଲି କହି ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରୋଦନ କରିଅଛ।”

²¹ତହିଁରେ ମୋଶା କହିଲେ, “ମୁଁ ଯେଉଁ ଲୋକମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଅଛି, ସେମାନେ ଛଅ ଲକ୍ଷ ପଦାତିକ, ତଥାପି ତୁମ୍ଭେ କହୁଅଛ, ‘ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖାଇବା ନିମନ୍ତେ ମାଂସ ଦେବା’? ²²ସେମାନଙ୍କୁ ପରିତୃପ୍ତ କରିବା ନିମନ୍ତେ କʼଣ ମେଣ୍ଢାପଲ ଓ ଗୋପଲ ବଧ କରାଯାଇ ପାରିବ? ସେମାନଙ୍କୁ ପରିତୃପ୍ତ କରିବା ନିମନ୍ତେ କʼଣ ସମୁଦ୍ରର ସମସ୍ତ ମାଛ ଏକତ୍ର କରାଯାଇ ପାରିବ?”

²³ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭର ହସ୍ତ କʼଣ ଛୋଟ ହୋଇଅଛି? ଆମ୍ଭର ବାକ୍ୟ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି ସଫଳ ହୁଏ କି ନାହିଁ, ତାହା ତୁମ୍ଭେ ଏବେ ଦେଖିବ।”

²⁴ତହୁଁ ମୋଶା ବାହାରିଯାଇ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ କହିଲେ। ପୁଣି ସେ ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରାଚୀନବର୍ଗଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସତୁରି ଜଣ ଲୋକଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରି ତମ୍ବୁର ଚାରିଆଡ଼େ ଠିଆ କରାଇଲେ। ²⁵ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମେଘରେ ଓହ୍ଲାଇ ଆସି ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ କଥା କହିଲେ, ଆଉ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଥିବା ଆତ୍ମାଙ୍କ କିଛି ଅଂଶ ନେଇ ସେହି ସତୁରି ଜଣ ପ୍ରାଚୀନଙ୍କ ଉପରେ ଥୋଇଲେ। ପୁଣି ଆତ୍ମା ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅଧିଷ୍ଠିତ ହୁଅନ୍ତେ ସେମାନେ ଭାବବାଣୀ କହିଲେ—ମାତ୍ର ଆଉ କହିଲେ ନାହିଁ। ²⁶ଛାଉଣିରେ ଦୁଇ ଜଣ ଲୋକ ରହିଥିଲେ, ଜଣକର ନାମ ଇଲ୍ଦଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଜଣକର ନାମ ମେଦଦ, ଆଉ ଆତ୍ମା ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅଧିଷ୍ଠିତ ହେଲେ—ସେମାନେ ତାଲିକାଭୁକ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ, ତଥାପି ତମ୍ବୁ ନିକଟକୁ ବାହାରି ଯାଇ ନ ଥିଲେ—ତଥାପି ସେମାନେ ଛାଉଣିରେ ଭାବବାଣୀ କହିଲେ। ²⁷ତହିଁରେ ଜଣେ ଯୁବା ଦୌଡ଼ିଯାଇ ମୋଶାଙ୍କୁ ସମ୍ବାଦ ଦେଇ କହିଲା, “ଇଲ୍ଦଦ ଓ ମେଦଦ ଛାଉଣିରେ ଭାବବାଣୀ କହୁଅଛନ୍ତି।”

²⁸ତହୁଁ ଯୌବନକାଳଠାରୁ ମୋଶାଙ୍କ ସେବକ ନୂନର ପୁତ୍ର ଯିହୋଶୂୟ କହିଲେ: “ହେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ମୋଶା, ସେମାନଙ୍କୁ ନିବୃତ୍ତ କର!”

²⁹ମାତ୍ର ମୋଶା ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ତୁମ୍ଭେ କʼଣ ମୋʼ ନିମନ୍ତେ ଈର୍ଷାନ୍ଵିତ ହେଉଅଛ? ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଭାବବାଦୀ ହୁଅନ୍ତେ, ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆପଣା ଆତ୍ମା ଥୋଇନ୍ତେ, ଏହା ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ!”

³⁰ଏଥିଉତ୍ତାରେ ମୋଶା ଓ ଇସ୍ରାଏଲର ପ୍ରାଚୀନବର୍ଗ ଛାଉଣିକୁ ଫେରିଆସିଲେ।

ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଭାଟୋଇ ପକ୍ଷୀ, ଲାଳସା ନିମନ୍ତେ ମହାମାରୀ

³¹ତେବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଏକ ବାୟୁ ବାହାରି ସମୁଦ୍ର ଆଡ଼ୁ ଭାଟୋଇ ପକ୍ଷୀ ଘେନିଆସି ଛାଉଣିର ଚାରିଆଡ଼େ ପକାଇଲା—ପ୍ରତି ପାଖରେ ଏକ ଦିନର ବାଟ ପରିମିତ, ଆଉ ଭୂମି ଉପରେ ପ୍ରାୟ ଏକ ହାତ ଉଚ୍ଚ। ³²ତହିଁରେ ଲୋକମାନେ ସେହି ସମସ୍ତ ଦିନ, ସମସ୍ତ ରାତ୍ରି ଓ ପରଦିନ ସମସ୍ତ ଦିନ ଉଠି ଭାଟୋଇ ପକ୍ଷୀ ସଂଗ୍ରହ କଲେ—ଯେ ସବୁଠାରୁ ଅଳ୍ପ ସଂଗ୍ରହ କଲା, ସେ ଦଶ ହୋମର ସଂଗ୍ରହ କଲା—ଆଉ ଆପଣାମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଛାଉଣିର ଚାରିଆଡ଼େ ସେସବୁ ମେଲାଇ ଦେଲେ। ^c c v32 ହୋମର ଏକ ବଡ଼ ଶୁଷ୍କ ପରିମାଣ ଥିଲା — ପ୍ରାୟ ଗୋଟିଏ ଗଧ ବୋହି ପାରିବା ବୋଝା ତୁଲ୍ୟ, ଅନୁମାନ ୨୨୦ ଲିଟର; ଦଶ ହୋମର ଏକ ବିପୁଳ ସଂଗ୍ରହ ଥିଲା। ³³ମାଂସ ସେମାନଙ୍କ ଦନ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ଥାଉ ଥାଉ, ଚୋବାଇବା ପୂର୍ବରୁ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଲୋକମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ହେଲା, ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସେମାନଙ୍କୁ ଅତି ଭୟଙ୍କର ମହାମାରୀରେ ଆଘାତ କଲେ। ³⁴ସେହି ସ୍ଥାନର ନାମ କିବ୍ରୋତ୍-ହତ୍ତାବା ରଖାଗଲା, କାରଣ ସେଠାରେ ଲାଳସା କରିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସେମାନେ କବର ଦେଲେ। ^d d v34 କିବ୍ରୋତ୍-ହତ୍ତାବା ଅର୍ଥ “ଲାଳସାର କବର” — ଲୋକମାନଙ୍କ ମାଂସ-ଲୋଭ ଯୋଗୁଁ ସେଠାରେ କବର ଦିଆଯାଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଏହି ନାମ ରଖାଗଲା।

³⁵କିବ୍ରୋତ୍-ହତ୍ତାବାରୁ ଲୋକମାନେ ହତ୍ସେରୋତ୍ ଆଡ଼କୁ ଯାତ୍ରା କଲେ, ଆଉ ହତ୍ସେରୋତ୍ ରେ ରହିଲେ।