Catetan Lukas anu Tartib

Injil Tabib agung, pinuh ku welas asih ka jalma miskin, jalma anu disingkahkeun, jeung jalma anu leungit. Di jerona aya pasemon ngeunaan anak anu boros sarta gambaran anu panglembutna ngeunaan rahmat Yesus.

Pasal 1.

Ku sabab geus loba jalma anu ihtiar nyusun hiji catetan anu tartib ngeunaan hal-hal anu geus kalaksanakeun di antara urang, sakumaha anu ditepikeun ka urang ku jalma-jalma anu ti awal mula geus nyaksian ku panonna sorangan sarta jadi abdi Pangandika, abdi oge, sanggeus nalungtik sagala rupana kalawan taliti ti awalna, mutuskeun rek nuliskeunana kalawan tartib kanggo anjeun, nun Teopilus anu mulya, supados anjeun uninga kana kayaktian hal-hal anu parantos diwurukkeun ka anjeun.

Rama Jangji rek Maparin Putra ka Jakaria

Dina jaman Herodes, raja Yudea, aya hiji imam jenenganana Jakaria, ti golongan kaimaman Abia. Garwana, Elisabet, turunan Harun. ^a Duanana jalma bener di payuneun Rama urang, lempeng lakuna nurutkeun sagala parentah jeung katangtuan Mantenna taya cawadeun. Tapi maranehna teu boga anak, sabab Elisabet gabug, jeung duanana geus karolot pisan.

Dina hiji waktu, keur Jakaria ngalakonan tugas kaimaman di payuneun Rama urang waktu giliran golonganana meunang pancen, nurutkeun adat kaimaman, anjeunna kapilih ku undian pikeun lebet ka tempat suci Mantenna jeung ngukus menyan. Ari jalma rea keur karumpul di luar, ngadaroa dina waktu ngukus menyan. ^b

Tuluy aya malaikat Rama urang nembongan ka anjeunna, ngadeg di beulah katuhu altar pangukusan menyan. Jakaria ngagebeg barang ningali eta malaikat, tuluy anjeunna katarajang sieun. Saur malaikat ka anjeunna, “Ulah sieun, Jakaria—panuhun anjeun parantos kadangu. Garwa anjeun, Elisabet, bakal ngalahirkeun hiji putra pikeun anjeun; jenenganana kudu dinamian Yohanes. Anjeun bakal ngarasa bungah jeung suka bungah; loba anu bakal suka bungah ku lahirna. Anjeunna bakal jadi jalma anu agung di payuneun Rama urang, teu meunang nginum anggur atawa inuman keras sejenna, sarta anjeunna bakal kalimpahan Roh Suci ti keur dina kandungan indungna keneh. Jeung anjeunna bakal mulangkeun loba urang Israil ka Rama maranehna. Anjeunna bakal leumpang miheulaan Rama urang kalawan sumanget jeung kakawasaan Elias, pikeun malikkeun hate para bapa ka anak-anakna, sarta malikkeun jalma-jalma anu baredegong kana budi anu bener, sangkan nyadiakeun hiji umat anu geus siap pikeun Rama urang.”

Jakaria unjukan ka malaikat, “Kumaha abdi tiasa terang kana ieu perkara? Abdi parantos sepuh, sareng garwa abdi oge parantos kolot yuswana.”

Waler malaikat ka anjeunna, “Kaula teh Gabriel, anu ngadeg di payuneun Rama urang, diutus pikeun nyarios ka anjeun sareng nepikeun ieu wawaran hade ka anjeun. Jeung ayeuna anjeun bakal jadi pireu, teu bisa ngomong, nepi ka poe ieu perkara kajadian, lantaran anjeun teu percaya kana ucapan kaula, anu bakal kabukti dina waktuna.”

Sabot kitu, jalma rea ngadarago Jakaria, hareraneun naha anjeunna lila teuing di jero tempat suci. Barang anjeunna kaluar, anjeunna teu tiasa nyarios ka maranehna, tuluy maranehna nyaho yen anjeunna geus nenjo tetenjoan di jero tempat suci. Anjeunna ngan bisa nyarioskeun ku isarah bae, tetep pireu. Sanggeus beak waktu pancenna, anjeunna mulih ka bumina. Sanggeus poe-poe eta, garwana, Elisabet, kakandungan, tuluy salila lima bulan anjeunna nyingkahkeun maneh, saurna, “Kieu pidamel Rama urang ka abdi, dina mangsa Mantenna ngalayad ka abdi, pikeun ngaleungitkeun kaaeban abdi di antara jalma rea.”

Rama Ngutus Gabriel ka Maryam

Dina bulan kagenep, Rama urang ngutus malaikat Gabriel ka hiji kota di Galilea anu ngaranna Nasaret, ka hiji parawan anu geus tunangan jeung hiji lalaki nu ngaranna Yusup, turunan Daud; ari ngaran eta parawan nya eta Maryam. Malaikat teh nyampeurkeun ka Maryam, saurna, “Wilujeng, anu dipaparin sih kurnia! Rama urang nyarengan ka anjeun.”

Tapi Maryam kacida bingungna ku eta ucapan, sarta mikir-mikir kumaha pisan ieu salam teh. Saur malaikat ka Maryam, “Ulah sieun, Maryam, sabab anjeun geus meunang sih kurnia ti Rama urang. Anjeun bakal kakandungan tuluy ngalahirkeun hiji putra, jeung anjeun kudu maparin jenengan Yesus ka Anjeunna. Anjeunna bakal jadi agung sarta disebut Putra Nu Maha Luhur, jeung Rama urang bakal maparin tahta Daud, karuhun Anjeunna, ka Anjeunna, sarta Anjeunna bakal ngarajaan turunan Yakub salalanggengna; Karajaan Anjeunna moal aya tungtungna.”

Maryam unjukan ka malaikat, “Kumaha eta tiasa kajadian, kapan abdi parawan?”

Waler malaikat ka Maryam, “Roh Suci bakal sumping ka anjeun, sarta kakawasaan Nu Maha Luhur bakal ngiuhan anjeun; nya eta sababna murangkalih suci anu bakal lahir teh bakal disebut Putra Rama urang. Tuh, baraya anjeun, Elisabet, oge geus kakandungan hiji putra dina sepuhna—ieu teh geus bulan kagenep pikeun anjeunna anu disebut gabug. Sabab pikeun Rama urang taya perkara anu mustahil.”

Saur Maryam, “Abdi teh abdina Rama urang; mangga, sing kajadian ka abdi sakumaha anu diucapkeun ku anjeun.” Tuluy malaikat teh ngantunkeun Maryam.

Maryam Nganjang ka Elisabet

Dina mangsa eta, Maryam tatan-tatan tuluy buru-buru indit ka wewengkon pagunungan, ka hiji kota di tanah Yuda, tuluy asup ka imah Jakaria terus uluk salam ka Elisabet. Barang Elisabet ngadangu salam Maryam, orok dina kandunganana ngulisik, tuluy Elisabet kalimpahan Roh Suci. Anjeunna ngagero kalawan sora bedas, “Anjeun diberkahan di antara sakabeh wanita, sarta diberkahan buah kandungan anjeun! Jeung ku naon abdi dugi ka meunang kurnia kieu, nepi ka ibu Gusti abdi sumping ka abdi? Sabab sabot abdi ngadangu salam anjeun, orok dina kandungan abdi ngulisik bawaning ku bungah. Bagja anu percaya yen bakal aya kalaksanana kana hal anu diandikakeun ku Rama urang ka anjeunna.”

Kidung Pamuji Maryam

Tuluy Maryam saur, “Jiwa abdi ngagungkeun Rama urang, sarta sukma abdi suka bungah ku Rama urang, Jurusalamet abdi, sabab Mantenna parantos ningali kahinaan abdi-Na. Ti ayeuna sagala turunan bakal nyebut abdi bagja; sabab Nu Maha Kawasa parantos midamel perkara-perkara anu agung pikeun abdi, sarta suci jenengan Mantenna. Jeung piwelas-Na teh pikeun jalma-jalma anu sieun ka Mantenna turun-tumurun. Mantenna geus nembongkeun kakuatan ku panangan-Na; Mantenna geus ngaburiak jalma-jalma anu adigung dina rarancang hatena; Mantenna geus nurunkeun para pangawasa tina tahtana sarta ngajungjung jalma-jalma anu handap asor; Mantenna geus nyeubeuhan jalma lapar ku rupa-rupa kahadean, sarta jalma beunghar dititah balik kalawan leungeun kosong. Mantenna geus nulungan Israil, abdi-Na, ku ngemutan piwelas-Na, sakumaha anu geus diandikakeun ka karuhun urang, ka Ibrahim jeung ka turunanana salalanggengna.”

Maryam cicing jeung Elisabet kira-kira tilu bulan, tuluy mulih ka bumina.

Yohanes Lahir

Sanggeus cunduk kana waktuna Elisabet ngalahirkeun, anjeunna ngalahirkeun hiji putra. Tatangga jeung baraya-barayana ngadenge yen Rama urang geus nembongkeun piwelas anu kacida ka anjeunna, tuluy marakprak milu bungah. Dina poe kadalapan, maranehna daratang pikeun nyunatan eta murangkalih, sarta rek ngaranan Jakaria nurutkeun ngaran ramana, tapi waler indungna, “Henteu; anjeunna kedah disebat Yohanes.”

Ceuk maranehna ka anjeunna, “Teu aya saurang ge ti baraya anjeun anu make ngaran ieu.” Tuluy maranehna nanya ku isarah ka ramana, hayang nyaho hayang dingaranan naon eta murangkalih ku Jakaria.

Anjeunna menta bilik tulis tuluy nuliskeun, “Ngaranna Yohanes.” Kabeh jalma pada hemeng. Harita keneh sungutna muka jeung letahna leupas, tuluy anjeunna nyarios bari muji ka Rama urang. Sakabeh tatanggana kasarieunan, sarta sakabeh eta perkara jadi omongan di sakuliah wewengkon pagunungan Yudea. Sakabeh anu ngadarenge nyimpen eta perkara dina hatena, bari ngaromong, “Rek jadi naon atuh ieu budak teh?” Sabab panangan Rama urang nyarengan ka manehna.

Jakaria Ngucapkeun Nubuat

Ari ramana, Jakaria, kalimpahan Roh Suci tuluy ngucapkeun nubuat, saurna, “Pinuji Rama urang Israil, sabab Mantenna geus nganjangan sarta nebus umat-Na, sarta geus ngadegkeun Jurusalamet anu gagah pikeun urang di antara turunan Daud, abdi-Na, sakumaha anu geus diandikakeun ku Mantenna ngaliwatan baham para nabi-Na anu suci ti jaman baheula, nya eta yen urang bakal disalametkeun tina musuh-musuh urang jeung tina genggeman sakabeh anu mikagiruk ka urang; pikeun nembongkeun piwelas anu dijangjikeun ka karuhun urang sarta ngemutan perjangjian-Na anu suci, nya eta sumpah anu diikrarkeun ka karuhun urang, Ibrahim, pikeun maparin ka urang, yen urang, sanggeus dibebaskeun tina genggeman musuh-musuh urang, bisa ngabakti ka Mantenna tanpa sieun, dina kasucian jeung kabeneran di payuneun Mantenna sapanjang umur urang. Jeung hidep, anaking, bakal disebut nabi ti Nu Maha Luhur; sabab hidep bakal miheulaan Gusti pikeun nyadiakeun jalan-Na, pikeun maparin ka umat-Na pangaweruh ngeunaan kasalametan ngaliwatan dihampurana dosa-dosana, ku karana piwelas Rama urang anu lemes, anu ngalantarankeun srangenge ti luhur bakal ngalayad ka urang, ^c pikeun nyaangan jalma-jalma anu diuk di nu poek jeung dina kalangkang maot, pikeun nungtun lengkah urang kana jalan karahayuan.”

Ari budak teh beuki ageung sarta beuki kuat rohna, tuluy cicing di gurun keusik nepi ka poe anjeunna nembongan ka balarea urang Israil.