Lukas 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Sarehne wis akeh wong kang padha ngiktiyarake nyusun carita kang katata tumrap prakara-prakara kang wis kelakon ing antara kita, ²kaya kang wis dicaritakake marang kita dening para wong kang wiwit wiwitan dadi seksi kang nyipati dhewe lan dadi abdining pangandika, ³mulane aku iya, sawise niti-niti kabeh prakara mau kanthi tliti wiwit wiwitan, banjur mutusake nulis kanthi runtut kanggo panjenengan, dhuh Teofilus kang minulya, ⁴supaya panjenengan saged mangertos sapira yektine prakara-prakara kang wis diwulangake marang panjenengan.

Rama kita Paring Janji bab Anak marang Zakharia

⁵Nalika jamane Prabu Herodhes, ratu ing tanah Yudea, ana sawijining imam jenenge Zakharia, saka golongan imame Abia. Bojone, jenenge Elisabet, iku turune Harun. ^a a v5 Para imam katata dadi rong puluh papat golongan kang leladi gilir-gumanti ing Padaleman Suci; golongane Abia iku kang kaping wolu. ⁶Sakarone padha wong mursid ana ing ngarsane Rama kita, laku-lakune tanpa cacad miturut sakabehing pepakon lan katetapane Panjenengane. ⁷Nanging ora padha duwe anak, amarga Elisabet gabug, lan sakarone wis padha tuwa banget.

⁸Nalika Zakharia lagi ngladeni minangka imam ana ing ngarsane Rama kita, nalika golongane oleh giliran leladi, ⁹manut adat kaimaman, dheweke kapilih sarana undhi supaya mlebu ing papan pasucen ing Padalemane Rama kita lan ngobong dupa. ¹⁰Lan sakehing wong akeh padha ndedonga ana ing njaba nalika wayahe ngobong dupa. ^b b v10 Dupa diobong ana ing jero papan pasucen saben esuk lan sore, dene wong akeh padha nglumpuk ana ing njaba kanggo ndedonga ing wayah-wayah iku.

¹¹Banjur ana malaekate Rama kita ngaton marang dheweke, jumeneng ana ing sisih tengene misbyah dupa. ¹²Bareng Zakharia weruh malaekat mau, dheweke kaget banget lan rasa wedi nekani. ¹³Pangandikane malaekat mau marang Zakharia: “Aja wedi, Zakharia, awit pandongamu wis dikabulake. Bojomu, Elisabet, bakal nglairake anak lanang kanggo kowe, lan jenengna Yokanan. ¹⁴Kowe bakal ngrasakake bungah lan suka-rena, lan akeh wong kang bakal padha bungah marga saka laire bocah mau. ¹⁵Bocah iku bakal dadi agung ana ing ngarsane Rama kita, lan ora kena ngombe anggur utawa omben-omben keras liyane, sarta bakal kebak Sang Roh Suci wiwit saka guwa-garbane biyunge. ¹⁶Lan dheweke bakal mbalekake akeh turune wong Israel marang Rama kita. ¹⁷Dheweke bakal lumaku ndhisiki Rama kita kalawan roh lan pangwasane Nabi Elia, mbalekake atine para bapa marang anak-anake, lan wong kang mbangkang marang kawicaksanane wong mursid, supaya nyawisake umat kang wis cumawis kanggo Rama kita.”

¹⁸Ature Zakharia marang malaekat mau: “Kadospundi anggen kula saged mangertos bab punika? Kula sampun sepuh, saha semah kula ugi sampun lajeng ing yuswa.”

¹⁹Wangsulane malaekat mau: “Aku iki Gabriel, kang jumeneng ana ing ngarsane Rama kita, kang diutus supaya guneman marang kowe lan nggawa kabar becik iki kanggo kowe. ²⁰Lan saiki kowe bakal dadi bisu, ora bisa caturan, nganti tekan dina klakone prakara-prakara iki, amarga kowe ora ngandel marang tembung-tembungku, kang bakal kelakon ing wektune.”

²¹Ing wektu iku wong akeh padha ngenteni Zakharia, sarta padha gumun dene dheweke suwe banget ana ing jero papan pasucen. ²²Bareng dheweke metu, dheweke ora bisa guneman karo wong-wong mau, temah padha ngerti yen dheweke mentas weruh wahyu ana ing papan pasucen. Dheweke mung aweh sasmita bola-bali marang wong-wong mau sarta tetep bisu. ²³Lan bareng wis rampung dina-dina leladine, dheweke banjur mulih menyang omahe. ²⁴Sawise iku, Elisabet, bojone, banjur ngandheg, lan limang sasi suwene dheweke ndhelikake awake dhewe, pangucape: ²⁵“Mangkene iki kang wis katindakake dening Rama kita tumrap aku, ing dina nalika Panjenengane mirsani aku, kanggo mbusak wirangku ana ing antarane wong akeh.”

Rama kita Ngutus Gabriel marang Maryam

²⁶Ing sasi kang kaping nem, Rama kita ngutus malaekat Gabriel menyang sawijining kutha ing tanah Galilea, kang jenenge Nazaret, ²⁷nemoni sawijining prawan kang wis pacangan karo wong lanang jenenge Yusuf, saka tedhake Prabu Dawud; prawan mau jenenge Maryam. ²⁸Malaekat mau banjur marani dheweke sarta ngandika: “Bagea, kowe kang kinasih! Rama kita nunggil karo kowe.”

²⁹Nanging Maryam bingung banget krungu tembunge malaekat mau, sarta mikir-mikir, salam kang kaya mangkono iku tegese apa. ³⁰Pangandikane malaekat mau marang Maryam: “Aja wedi, Maryam, amarga kowe wis oleh sih-rahmat ana ing ngarsane Rama kita. ³¹Kowe bakal ngandheg sajroning guwa-garbamu lan nglairake anak lanang, sarta kowe kudu ngarani jenenge Yesus. ³²Bocah iku bakal dadi agung lan bakal kasebut Putraning Kang Mahaluhur, sarta Rama kita bakal maringi dhampar karatone Prabu Dawud, leluhure, marang Panjenengane, ³³lan Panjenengane bakal ngasta paprentahan ana ing tedhake Yakub ing salawas-lawase; Kratone ora bakal ana enteke.”

³⁴Ature Maryam marang malaekat mau: “Kadospundi anggenipun badhe kelampahan prakawis punika, mangka kula taksih prawan?”

³⁵Wangsulane malaekat mau: “Sang Roh Suci bakal nedhaki kowe, lan pangwasane Kang Mahaluhur bakal ngaubi kowe; mulane bocah suci kang bakal lair iku bakal kasebut Putraning Rama kita. ³⁶Delengen, Elisabet, sanak-sedulurmu, uga wis ngandheg anak lanang ing katuwane—lan iki wis sasi kang kaping nem kanggo dheweke kang diarani gabug. ³⁷Amarga ora ana sawiji apa kang mokal tumrap Rama kita.”

³⁸Ature Maryam: “Kula punika abdinipun Rama kita; mugi katindakna dhateng kula kados ingkang panjenengan ngendikakaken.” Malaekat mau banjur tindak nilar Maryam.

Maryam Tetuwi Elisabet

³⁹Ing dina-dina iku Maryam tangi banjur gegancangan lunga menyang tanah pagunungan, menyang sawijining kutha ing tanah Yehuda, ⁴⁰sarta mlebu ing omahe Zakharia lan aweh salam marang Elisabet. ⁴¹Bareng Elisabet krungu salame Maryam, bayi kang ana ing kandhutane njranthal, lan Elisabet kapenuhan ing Sang Roh Suci. ⁴²Dheweke banjur nguwuh kanthi swara seru: “Binerkahan kowe ana ing antarane para wong wadon, lan binerkahan woh kang ana ing guwa-garbamu! ⁴³Lan kena apa aku kok oleh kanugrahan kaya mangkene, nganti ibune Gustiku kok rawuh marani aku? ⁴⁴Awit nalika aku krungu swara salammu, bayi kang ana ing kandhutanku njranthal marga saka bungahe. ⁴⁵Rahayu wong wadon kang pracaya yen bakal kelakon apa kang wis dipangandikakake dening Rama kita marang dheweke.”

Kidung Pamujine Maryam

⁴⁶Pangucape Maryam: “Nyawaku ngluhurake Rama kita, ⁴⁷lan rohku asuka-rena marga saka Rama kita, Juru Slametku, ⁴⁸amarga Panjenengane wis mirsani kaasorane abdine. Awit wiwit saiki sakabehing turun bakal ngarani aku rahayu; ⁴⁹amarga Kang Mahakwasa wis nindakake prakara kang agung tumrap aku, lan asmane iku suci. ⁵⁰Lan sih-rahmate lumubereng marang wong kang padha wedi-asih marang Panjenengane, turun-tumurun. ⁵¹Panjenengane wis ngatingalake pangwasa srana astane; wis mbuyarake para wong kang gumunggung ana ing rancangane atine; ⁵²wis nglorot para panguwasa saka dhampare lan ngluhurake wong kang asor; ⁵³wis maregi wong kang keluwen kalawan barang kang becik, dene wong sugih diuntapake lunga tanpa gawa apa-apa. ⁵⁴Panjenengane wis mitulungi Israel, abdine, kanthi ngengeti sih-rahmate, ⁵⁵kaya kang wis dipangandikakake marang para leluhur kita, yaiku marang Abraham lan marang turune ing salawas-lawase.”

⁵⁶Maryam banjur tetep tunggal karo Elisabet watara telung sasi, sawise iku banjur mulih menyang omahe.

Yokanan Lair

⁵⁷Nalika wis tekan wektune Elisabet nglairake, dheweke banjur mbabar anak lanang. ⁵⁸Para tanggane lan sanak-sedulure padha krungu yen Rama kita wis ngatingalake sih-rahmat kang gedhe marang Elisabet, banjur padha melu bungah. ⁵⁹Ing dina kang kaping wolu wong-wong padha teka arep nyunati bayi mau, sarta arep menehi jeneng Zakharia manut jenenge bapakne, ⁶⁰nanging ibune mangsuli: “Aja; dheweke kudu dijenengake Yokanan.”

⁶¹Wong-wong banjur padha kandha marang dheweke: “Ora ana sanak-sedulurmu siji-sijia kang jenenge mangkono.” ⁶²Banjur padha aweh sasmita marang bapakne, nakokake jeneng apa kang dikarepake Zakharia kanggo bayi mau.

⁶³Zakharia banjur njaluk blabag cilik, sarta nulis: “Jenenge Yokanan.” Temahan kabeh wong padha gumun. ⁶⁴Sanalika cangkeme kabuka lan ilate ucul, banjur bisa caturan, sarta memuji marang Rama kita. ⁶⁵Rasa wedi tumanduk marang kabeh tanggane, lan sakabehing prakara iku padha dicaturake ana ing sakuwuhing tanah pagunungan Yudea. ⁶⁶Lan kabeh wong kang padha krungu nyimpen prakara-prakara iku ana ing atine, pangucape: “Dadi apa ta besuk bocah iki?” Awit astane Rama kita nunggil karo bocah mau.

Zakharia Medhar Wangsit

⁶⁷Zakharia, bapakne, kapenuhan ing Sang Roh Suci banjur medhar wangsit, pangucape: ⁶⁸“Pinujia Rama kita, Gusti Allahe Israel, amarga Panjenengane wis rawuh niliki lan nebus umate, ⁶⁹sarta wis njumenengake Juru Slamet kang gagah prakosa tumrap kita ana ing tedhake Dawud, abdine, ⁷⁰kaya kang wis dipangandikakake lumantar tutuke para nabine kang suci ing jaman biyen, ⁷¹yaiku supaya kita padha kaluwaran saka para mungsuh kita lan saka tangane sakehing wong kang sengit marang kita; ⁷²kanggo ngatingalake sih-rahmat kang wis dijanjekake marang para leluhur kita lan ngengeti prajanjiane kang suci, ⁷³yaiku sumpah kang wis diikrarake marang leluhur kita Abraham, supaya bakal maringi marang kita, ⁷⁴supaya kita, sawise kaluwaran saka tangane para mungsuh kita, bisa ngabekti marang Panjenengane tanpa wedi, ⁷⁵kalawan kasucen lan kabeneran ana ing ngarsane sajrone sauripe kita. ⁷⁶Lan kowe, bocahku, bakal kasebut nabine Kang Mahaluhur; awit kowe bakal lumaku ndhisiki Gusti kanggo nyawisake dalane, ⁷⁷kanggo aweh kawruh bab karahayon marang umate, yaiku sarana pangapuraning dosa-dosane, ⁷⁸marga saka sih-kamirahane Rama kita kang kebak katresnan, kang marga saka iku Srengenge saka ing ngaluhur bakal rawuh niliki kita, ^c c v78 Tembung ‘Srengenge saka ing ngaluhur’ iku salah sawijining asma tumrap Gusti Yesus — yaiku pepadhang rahina kang diutus dening Rama kita marang wong kang ana ing pepeteng, kanggo nuntun kita mulih. ⁷⁹kanggo madhangi wong kang padha linggih ing pepeteng lan ing wewayangane pati, sarta nuntun lakune sikil kita menyang ing dalaning katentreman.”

⁸⁰Bocah mau saya gedhe lan saya santosa ing roh, sarta manggon ana ing ara-ara samun nganti tekan dinane dheweke ngatonake awake marang bangsa Israel.