Lukas se geordende verslag

Die Evangelie van die groot Geneesheer, vol medelye met die armes, die verstotenes en die verlorenes. Dit bevat die gelykenis van die verlore seun en die teerste portrette van Jesus se barmhartigheid.

Hoofstuk 1.

Baie het reeds onderneem om ’n geordende verslag op te stel van die dinge wat onder ons volbring is. net soos dié wat van die begin af ooggetuies en dienaars van die woord was, dit aan ons oorgelewer het, het ek ook, nadat ek alles van die begin af noukeurig nagegaan het, besluit om dit ordelik vir u op te skryf, hoogedele Teofilus, sodat u die betroubaarheid kan ken van die dinge waarin u onderrig is.

Die Vader belowe vir Sagaria ’n seun

In die dae van Herodes, koning van Judea, was daar ’n priester met die naam Sagaria, uit die priesterafdeling van Abia. Sy vrou Elisabet was ’n afstammeling van Aäron. ^a Hulle was albei regverdig voor ons Vader en het onberispelik gelewe volgens al sy gebooie en voorskrifte. Maar hulle het geen kind gehad nie, omdat Elisabet onvrugbaar was, en albei was al baie oud.

Terwyl hy nou as priester voor ons Vader diens gedoen het toe sy afdeling aan die beurt was, het die lot hom volgens priesterlike gebruik aangewys om in sy heiligdom in te gaan en wierook te brand. En die hele menigte van die volk het buite gebid op die uur van die wierookoffer. ^b

Toe verskyn daar ’n engel van ons Vader aan hom, terwyl hy aan die regterkant van die wierookaltaar staan. Sagaria was geskok toe hy hom sien, en vrees het hom oorval. Die engel het vir hom gesê: “Moenie bang wees nie, Sagaria — jou gebed is verhoor. Jou vrou Elisabet sal vir jou ’n seun baar; gee hom die naam Johannes. Jy sal vreugde en blydskap hê; baie sal oor sy geboorte bly wees. Hy sal groot wees voor ons Vader; hy mag nooit wyn of ander sterk drank drink nie, en hy sal met die Heilige Gees vervul word, reeds van sy moeder se skoot af. En hy sal baie van die kinders van Israel na hulle Vader laat terugkeer. Hy sal voor ons Vader uitgaan in die gees en krag van Elia, om die harte van vaders na hulle kinders terug te bring, en die ongehoorsames na die wysheid van die regverdiges, om ’n volk voor te berei wat vir ons Vader gereed is.”

Sagaria het vir die engel gesê: “Hoe sal ek dit weet? Ek is oud, en my vrou is al op hoë leeftyd.”

Die engel het hom geantwoord: “Ek is Gabriël, wat in die teenwoordigheid van ons Vader staan, en ek is gestuur om met jou te praat en om hierdie goeie nuus aan jou te bring. En nou sal jy stil bly en nie kan praat nie, tot op die dag dat hierdie dinge gebeur, omdat jy nie my woorde geglo het nie, wat op hulle tyd sal vervul word.”

Intussen het die mense vir Sagaria gewag en hulle verwonder waarom hy so lank in die heiligdom bly. Toe hy uitkom, kon hy nie met hulle praat nie, en hulle het geweet dat hy ’n gesig in die heiligdom gesien het. Hy het aanhou om vir hulle tekens te maak en het stom gebly. En toe sy dae van diens verby was, het hy huis toe gegaan. Ná hierdie dae het sy vrou Elisabet swanger geword, en vyf maande lank het sy haar verborge gehou en gesê: “Dit is wat ons Vader vir my gedoen het in die dae toe hy op my ag gegee het, om my skande onder die mense weg te neem.”

Die Vader stuur Gabriël na Maria

In die sesde maand het ons Vader die engel Gabriël gestuur na ’n dorp in Galilea met die naam Nasaret, na ’n maagd wat verloof was aan ’n man met die naam Josef, uit die huis van Dawid; en die maagd se naam was Maria. En hy het by haar gekom en gesê: “Gegroet, begenadigde! Ons Vader is met jou.”

Maar sy was baie ontsteld oor sy woorde en het gewonder wat hierdie groet tog kon beteken. Die engel het vir haar gesê: “Moenie bang wees nie, Maria, want jy het genade by ons Vader gevind. Jy sal swanger word en ’n seun baar, en jy sal hom Jesus noem. Hy sal groot wees en die Seun van die Allerhoogste genoem word, en ons Vader sal aan hom die troon van sy vader Dawid gee, en hy sal vir ewig oor die huis van Jakob heers; sy koninkryk sal nooit eindig nie.”

Maria het vir die engel gesê: “Hoe sal dit gebeur, want ek is ’n maagd?”

Die engel het haar geantwoord: “Die Heilige Gees sal oor jou kom, en die krag van die Allerhoogste sal jou oorskadu; daarom sal die heilige kind wat gebore word, die Seun van ons Vader genoem word. Kyk, jou familielid Elisabet het ook in haar ouderdom ’n seun ontvang — en dit is die sesde maand vir haar wat onvrugbaar genoem is. Want niks sal vir ons Vader onmoontlik wees nie.”

Maria het gesê: “Ek is die diensmaagd van ons Vader; laat dit met my gebeur soos jy gesê het.” Toe het die engel haar verlaat.

Maria besoek Elisabet

In daardie dae het Maria opgestaan en haastig na die bergstreek gegaan, na ’n dorp in Juda, en sy het die huis van Sagaria binnegegaan en vir Elisabet gegroet. Toe Elisabet die groet van Maria hoor, het die baba in haar skoot gespring, en sy is met die Heilige Gees vervul. Sy het met ’n harde stem uitgeroep: “Geseënd is jy onder die vroue, en geseënd is die vrug van jou skoot! En waaraan het ek dit te danke dat die moeder van my Here na my toe kom? Want die oomblik toe ek jou groet gehoor het, het die baba in my skoot van blydskap gespring. Geseënd is sy wat geglo het dat daar ’n vervulling sal wees van wat ons Vader vir haar gesê het.”

Maria se lofsang

En Maria het gesê: “My siel maak ons Vader groot, en my gees verheug hom in ons Vader, my Verlosser, want hy het ag gegee op die nederige staat van sy diensmaagd. Want van nou af sal al die geslagte my geseënd noem; want die Magtige het groot dinge aan my gedoen, en heilig is sy naam. En sy barmhartigheid is vir dié wat hom vrees, van geslag tot geslag. Hy het krag met sy arm betoon; hy het die hoogmoediges verstrooi in die gedagtes van hulle harte; hy het die magtiges van hulle trone afgestoot en die nederiges verhoog; hy het die hongeriges met goeie dinge versadig, en die rykes het hy met leë hande weggestuur. Hy het sy kneg Israel gehelp, in gedagtenis aan sy barmhartigheid, soos hy met ons voorvaders gespreek het, met Abraham en met sy nageslag tot in ewigheid.”

En Maria het omtrent drie maande by haar gebly en toe na haar huis teruggekeer.

Johannes word gebore

Die tyd het nou vir Elisabet aangebreek om te baar, en sy het ’n seun gebaar. Haar bure en familie het gehoor dat ons Vader groot barmhartigheid aan haar bewys het, en hulle was saam met haar bly. Op die agtste dag het hulle gekom om die kind te besny, en hulle wou hom Sagaria noem, na sy vader, maar sy moeder het geantwoord: “Nee, hy sal Johannes genoem word.”

En hulle het vir haar gesê: “Niemand van jou familie word met hierdie naam genoem nie.” En hulle het vir sy vader met tekens gevra hoe hy wou hê die kind moet genoem word.

Hy het ’n skryfbordjie gevra en geskryf: “Sy naam is Johannes.” En almal was verwonderd. En onmiddellik is sy mond geopen en sy tong losgemaak, en hy het begin praat en ons Vader geprys. Vrees het op al hulle bure geval, en oral in die bergstreek van Judea is oor al hierdie dinge gepraat. En almal wat dit gehoor het, het dit in hulle harte bewaar en gesê: “Wat sal hierdie kind tog word?” Want die hand van ons Vader was met hom.

Sagaria profeteer

En sy vader Sagaria is met die Heilige Gees vervul en het geprofeteer en gesê: “Geloofd sy ons Vader van Israel, want hy het sy volk besoek en verlos, en het vir ons ’n magtige Verlosser verwek in die huis van sy kneg Dawid, soos hy deur die mond van sy heilige profete lank gelede gespreek het, dat ons gered sou word van ons vyande en uit die hand van almal wat ons haat; om barmhartigheid te bewys aan ons voorvaders en om sy heilige verbond te onthou, die eed wat hy aan ons vader Abraham gesweer het, om aan ons te verleen, dat ons, verlos uit die hand van ons vyande, hom sonder vrees kan dien, in heiligheid en geregtigheid voor hom, al ons dae. En jy, kind, sal die profeet van die Allerhoogste genoem word; want jy sal voor die Here uitgaan om sy weë voor te berei, om aan sy volk die kennis van verlossing te gee deur die vergewing van hulle sondes, vanweë die innige barmhartigheid van ons Vader, waardeur die opgaande son uit die hoogte ons sal besoek, ^c om lig te gee aan dié wat in duisternis en in die skaduwee van die dood sit, om ons voete op die pad van vrede te rig.”

Die kind het gegroei en sterk geword in die gees, en hy het in die woestyn gelewe tot op die dag dat hy in die openbaar aan Israel verskyn het.